««آشنایی با دین حضرت عیسی مسیح(ع)»

مصطفی خرمی ۱:۵۱ ب.ظ دیدگاه‌ها خاموش
««آشنایی با دین حضرت عیسی مسیح(ع)»

میلاد با سعادت پیامبر مهر و محبت حضرت عیسی مسیح و سال نو میلادی بر همگان به ویژه بر هموطنان ساکن دیار «پرنگی»، مبارک باد.

««آشنایی با دین حضرت عیسی مسیح(ع)»

(به بهانه حلول سال ۲۰۱۷میلادی)

«ظهور حضرت مسیح(ع)»

آیین آسمانی حضرت عیسی مسیح یا «دین مسیحیت»، در واقع از دل دیانت سخت و خشن «یهودیت» تولد یافته است. با اینکه در کتاب های آسمانی یهودیان به ویژه «تورات»، ظهورحضرت مسیح بارها بشارت داده شده بود، اما در آغازین روزگار دعوت به دین جدید، این دعوت با مخالفت شدید یهودیان روبرو گردید، به گونه ای که همگان حضرت عیسی(ع) را به شدت تکذیب نموده و او را دروغگو خواندند! با این وجود؛ نخستین پیروان اش را تعداد انگشت شماری(۱۲ نفر) از یهودیان آن عصرتشکیل میداد که در تاریخ به «حواری» یا «حواریون» شهرت یافتند.1_l_ef33eef393cc4f68a4b6e923cf3d31411

حضرت عیسی(ع) در سی سالگی پس از دستگیری حضرت یحیی(ع) و قتل او توسط پادشاه «هرودس آنتیپاس»، کار هدایت مردم را به عهده گرفت. آنحضرت با حضور گرم و صمیمی خود، «اندیشه توحید سفت و سخت» یهودیان را تعدیل نموده و به عنوان یک موجود الهی، آیین توحیدی نرم و ملایم جدیدی را برای مردم به معرفی گرفت! اما حضرت عیسی(ع) و آیین او مورد انکار و آن حضرت مورد تعقیب و آزار یهودیان و حاکم رومی یهودیه قرار گرفت. سرانجام کاهنان و مقامات روحانی اورشلیم به کمک یکی از شاگردان اش او را دستگیرو دردادگاه به مرگ محکوم نمودند. حواریون که به هنگام دستگیری حضرت عیسی(ع) را ترک کرده بودند، دو روز بعد وقتی به محل دفن او رجوع کردند آنجا را خالی یافتند. گویند: از آن پس، حواریون به دلیل دیدارهای متعددی که با حضرت عیسی(ع) داشتند، متقاعد شدند که او همیشه زنده بوده وهمیش حضور خواهد داشت. برای همین وی را «پسرخدا» لقب داده و به پرستش وی روی آوردند!

«اما، بر اساس روایت قرآن کریم، حضرت عیسی(ع) که از سوی رومیان به عنوان یک شورشی، مورد تعقیب بود، مخفیگاه حضرت توسط یکی از حواریون وی، بنام «یهودا اسخریوطی» افشا و به رومیان خبر داده شد. اما، خداوند از ایشان حمایت نموده و حضرت را به آسمان بالا برد و به جای حضرت عیسی(ع) فرد خایین(یهودا) را به شکل و شمایل حضرت عیسی درآوردند. شباهت عجیب «یهودا» به حضرت مسیح چنان زیاد بود که همگان احساس کردند که وی واقعاً خود عیسی است! فریاد های یهودایی خایین بر انکارعیسی بودنش نیز برای وی سودی نداشت؛ سرانجام به جای حضرت عیسی، به صلیب مجازات کشیده شد.»(از نویسنده)

«اوجگیری مسیحیت!»

در آواخر سده نخست میلادی، شورایی از پیشگامان آیین مسیحیت، برای نظارت بر«تشکیلات کلیساها» به وجود آمد که ریاست آنرا به فردی با لقب «اسقف» سپردند. اسقف ها علاوه بر ریاست، آموزش و موعظه مؤمنان را نیز به عهده داشتند. آن زمان افرادی به عنوان معاون های «اسقف» انجام وظیفه میکردند که آنها را«شماس» می نامیدند. امپراطور «کنستانتین» اولین پادشاه رومی بود که رسماً دین مسیحیت را قبول نمود، به سبک مسیحیان تعمید داده شد و«صلیب» را نیز به عنوان نماد رسمی آیین «مسیحیت» پذیرفت. از آن پس، عصر اوجگیری آیین مسیحیت آغاز شد به گونه ای که میان سالهای ۳۲۵ تا ۱۰۵۴میلادی، مسیحیت به دین رسمی اروپا تبدیل گردید.

براساس عقاید مسیحیان نخستین، مراسم های عبادی که در زمان «پولس مبلّغ» به دو گونه انجام می یافت، در میان دیگر مسیحیان نیز ترویج گردیده و ماندگاری یافت: یکم؛ حضور در عبادتگاه ها، قرائت کتب انبیاء، به ویژه تورات؛ انجام اعمال همانند: نمازها، دعاها، وعظ و سراییش مزامیر. دوم؛ شرکت در«ضیافت محبت» که خاص مؤمنان مسیحی بود؛ این مهمانی به یاد شام آخر حضرت عیسی(ع) برپا می شد که در آن سفره ی را برای حضار پهن می نمودند. نکته جالب در مورد طعام روی سفره اینکه؛ به گونه ای رمزی، از نان وغذای روی سفره به جسد حضرت مسیح و از شراب موجود در سفره، به خون حضرت مسیح، تعیبر می نمودند. بعدها این مراسم به «آئین شکرگزاری» شهرت یافت.

به تدریج جامعه مسیحی، رسوم و آداب مشخصی حاصل نمود و هرکس داوطلب و آماده پذیریش این دین بود؛ در گام نخست آموزش و امتحانات خاص از او به عمل می آمد، آنگاه او را در آب فرو برده و یا بر سر او آب می پـاشیدند. این گونه وی «غسل تعمید» یافته، جـامه سفیـد می پـوشید و با این «تعمیـد» گویا «روح القدس» در وجود وی حلول می نمود و این گونه ورود رسمی وی به آیین مسیحیت نمایش داده می شد. بعدها رسم «تدهین» یا مسح با روغن به آیین تعمید اضافه گردید؛ بدین معنی، که علاوه بر غسل تعمید، با روغن برروی سینه داوطلب صلیب می کشیدند. البته، اعتقاد به منجی در آخر الزمان، همانند دیگرادیان، جزو اعتقادات دین مسیحیت نیز می باشد؛ زیرا، عیسی(ع) به شاگردان خود گفته است: «… بر همین منوال خواهد بود روزی که پسر انسان ظاهر گردد!».

«نخستین آثار و مذاهب در مسیحیت!»

صد سال پس از تولد حضرت مسیح(ع)، یک سری نوشته ها و آداب، به تقلید از کتب عهد عتیق (صحف انبیای یهود) توسط چهارتن از حواریون گردآوری و در مجموعه های نگارش و به زودی شهرت تاریخی یافتند. این نوشته ها که در واقع نخستین «آثار آیین مسیحیت» را تشکیل میدادند، بعدها به«اناجیل اربعه» یا «انجیل های چهارگانه» (انجیل مرقس- انجیل متی- انجیل لوقا- انجیل یوحنا) شهرت یافتند. از آن پس، جهان مسیحیت هرگز نتوانستند دقیقا معین کنند که کدام یک از انجیل های چهارگانه، درست بوده و تنها«کتاب مقدس» مسیحیان آن انجیل خاص است؛ برای همین، حتی تا کنون در دنیای مسیحیت بر سر اینکه چه چیزی دقیقاً «کتاب مقدس» مسیحیان است، توافقی وجود ندارد. ازاختلاف بر سر کتب مقدس، میان مسیحیان باورها و عقاید گوناگون پدیدار گشت که به اختلاف میان کلیساهای شرق و غرب انجامید و سرانجام تفاوت در باورها و اختلاف درعقاید، به پیداییش مذاهب: کاتولیک، پروتستان، ارتودکس و… انجامید که تا کنون بسیاری از این مذاهب در جهان مسیحیت همچنان برای خود پیروانی دارند.

با اقتباس آزاد از کتاب های:

- ادیان زنده جهان؛ نگارش: رابرت هیوم .

- تاریخ جامع ادیان؛ نگارش: جان بایرناس .

م، خرّمی

۱۲ / ۱۰ / ۹۵

527بازدید

کامنت بسته شده است.