ارتقای ظرفیت معلمین در سمینار دو هفته ای

عزیزالله جاغوری ۲:۳۸ ب.ظ دیدگاه‌ها خاموش
ارتقای ظرفیت معلمین در سمینار دو هفته ای

نوت  :Screenshot_۲۰۲۰۱۲۱۳-۱۶۰۹۱۷_1_1

چندی پیش سیمنار دوهفته ای برای ارتقایی ظرفیت معلمان در جاغوری برگذار شد. وقتی گذارش ان را خواندم انتقادم را از نحوه اجرایی  ارتقای ظرفیت در سایت جاغوری نوشته منتشر کردم . هیچ دفاع وپاسخ نشنیدم . این یک معنایش این است که نقد وارد است انها متوجه این نکته شده است .

ولی امروز به نوشته ای دوست عزیزم جنای آقای حبیب پیمان برخوردم اقای پیمان را از دهه ای ۷۰ میشناسم  ان زمان من تازه کتاب تاریخ ملی هزاره چاپ کرده بودم ایشان در آن زمان طی نامه خواستار کتاب تاریخ ملی هزاره شد شاید نامه اش در آرشیو موجود باشد. انسان دردمند ودلسوز به جامعه هزاره است من یقین دارم در کارهای جمعی نقش چنین افراد را نمی توان ساده گرفت . زحمت ابتکار برای چنین طرحی گویای شخصیت دوست ما جناب اقای پیمان ودست اندکاران این مجموعه است . ایشان درادامه، کلمات شان را چنین ادامه دادند :

من به عنوان یک عضوی انجمن کاتب هم خوشحالم و هم ناراحت

خوشحالی وناراحتی اش قابل درک است . اما اعتراض من این بود که شما یک ناراحتی دوم هم از اجرای این برنامه ابراز میکردید .

حال شما را به خواندن اصلا نوشته ای جناب آقای پیمان دعوت میکنم. در ادامه به نوشته های در نظرات میان ما وجناب اقای پیمان  مطرح شده بود نیز خواهند آمد. دلم نیامد از کنار کار بزرگ که جناب آقای پیمان انجام داده وضعف مدیریت اجرایی بسادگی رد شویم . اقای پیمان مینویسد:

کورس ۱۴ روزه ارتقای ظرفیت معلمین اناث در جاغوری که «DRC» دنمارک هزینه آن را بدوش گرفته بود و سه داکتر گرامی، داکتر داود احمدی و داکتر امین شریفی در دنمارک و داکتر محیب افضلی در جاغوری، مدریت این پروژه را به عهده داشتند، با موفقیت اجرا شد. از «DRC» و از این سه داکتر گرامی که بیشتر از یک سال زحمت و دردسر کشیدند تا این پروژه را بردند و اعمال کردند، یک جهان سپاس و یک تشکری عمیق.

من به عنوان یک عضوی انجمن کاتب هم خوشحالم و هم ناراحت. خوشحالم از اینکه ۶ پروژه با هزینه بیش از بیست ملیون افغانی از آدرس انجمن کاتب در جاغوری رفت و اعمال گردید ـ اما ناراحتم از اینکه چرا در ۲۰ کشور اروپایی فقط یک عدد انجمن کاتب وجود دارد و در ۲۰ ولسوالی هزاره نشین چرا فقط در یک ولسوالی پروژه های کمکی برده می شوند و مردم ما در ولسوالی های دیگر که سخت نیازمند این کمک ها هستند، محروم می مانند؟ آنها از کمک هایی محروم می مانند که بردن آن در دست فرزندان خود شان که در کشورهای اروپایی، آسترالیا و آمریکا زندگی می کنند، امکان پذیر است. حیف نیست؟ واقعن حیف نیست که نتوانیم دو ساعت وقت خود را در هفته برای خانواده ها و بازماندگان خود در افغانستان مصرف کنیم؟ آیا مردم ما در لای کوه های مناطق هزاره نشین ارزش دو ساعت وقت ما را ندارند که برای شان مصرف کنیم؟

آیا ما نمی توانیم در هر کشور اروپایی یک انجمن معیاری داشته باشیم؟
آیا ما نمی توانیم در تمام ولسوالی های هزاره نشین که از فقر و بدبختی شدیدن رنج می برند، کمک های از این قبیل سرازیر کنیم؟

قومای گرامی؛ ما می توانیم. باور کنید ما می توانیم! کافیست منفی بازی ها را کنار بگذاریم و خود مان را به عنوان یک مردم یکی کنیم. جمعی و گروهی و نهادی عمل کنیم و همدیگر را کمک کنیم، راهنمایی کنیم، دلهای مان را فراخ تر کنیم، فراتر از خود و خانواده و قریه خود بیاندیشیم. زندگی خیلی بی ارزش است. زندگی زمانی ارزش پیدا می کند که بتوانیم به نزدیک ترین همنوعان خود یاری رسانیم و برای اطرافیان مان مفید باشیم.

حبیب پیمان

عکس از: رادیو صدای جاغوری

 

سپاس از دوستان بادرد و با مسولیت .
من انتظار داشتم که شما ناراحتی خود را در نحوه اجرای این پروژه بیان میکردید. من دوستان خارجی زیاد دارم دو برادرم در خارج است خارج هم پول ها در خیابان نریخته که مصرفش اینگونه راحت باشد .
این پول ها مصرفش تحت عنوان سمینار یک کاری ابلهانه است . سعی کنید در آینده این نوع برنامه های تخصصی را با رفیق بازی حیف میل نشود باید متخصصان زبده وبا اجلاس تخصصی بلند مدت دایر گردد.
در قسمت اگر نیاز به تبادل افکار باشد در خدمتم طرح ابتدا باید آبدیده گردیده سپس اجرایی شود که خود مراحل پیچیده دارد.

***

اقای پیمان نوشت: Habib Paiman

جاغوری یک
منظور تان را نفهمیدیم. میشه کمی واضحتر بنویسید که چه می‌خواهید بفرمایید؟

من نوشتم ؛
پیمان صاحب یکی از دغدغه های مهم آموزش در جاغوری کیفیت آموزش است ازلحاظ کمیت گرچند قابل قبول است ولی کافی نیست. رنج درد که اموزش در جاغوری میبیند کیفیت اموزش است . حال تصور کنید کلاس پنجم خواندن ونوشتن را بدرستی بلد نیست.
این کیفیت در یک تقسم بندی به دو دسته تقسیم می شود یکی در اموزش معلمان از لحاظ سطح آموزشی است وقتی خود معلم بیسواد باشد میخواهد چه را اموزش بدهند پس باید اموزش علمی در دستور کار برای معلمان قرار بگیرد
در مرحله دوم نحوه اموزش است . که نحوه اموزش از اساس غلط است . واین کار باید از کلاس اول آغاز گردد.
نکته سوم هم دارد وان روان شناسی اموزش است که در دنیایی امروز دو مشکل اول حل شده بیشترین سرمایه گذاری روی نکته سوم است که ما هنوز در دو مرحله اول گیر ماندیم.
این سه مرحله با سه سیمنار بابرو بچه های محل حل نمی شود . اموزش یک هفته ای نیز درد را دوا نمی کند . این کار به افراد نیاز مند است که دوره های تخصصی این کار را گذرانده باشد . من به دلیل حساسیت درموضوع درجریان دقیق این سمینار بودم تاسف خوردم که از این منابع به درستی ودر کلاس های بلند مدت استفاده نشد . نمی دانم توضیح داده توانستم یا نه اگر باز نشد شماره واتسابم در خدمت تان هستم پیمان صاحب

جناب آقای پیمان نوشت :

جناب جاغوری یک سلام

اول ـ شما یک فرد هستید و نباید نام تان را «جاغوری یک» بگذارید و دیدگاه فرد خود را بنام جاغوری که نام یک منطقه است، انعکاس دهید. جاغوری یک اگر رادیو باشد، منبع اطلاعاتی انترنیتی باشد یا مرکز هر نوع فعالیت دیگر اجتماعی، باید این منبع یا مرکز از طرف مردم جاغوری انتخاب شده و تایید شده باشد. من مطمینم که شما را مردم جاغوری نماینده خود انتخاب نکرده که دیدگاه های شخصی خود تان را زیر نام جمعی آنها منتشر کنید.

دوم ـ انجمن کاتب و انجمن داکتران جاغوری همین توان را داشت و کاری که از دست شان ساخته بود و فکری که کله ی شان رسیده بود، همین بود که از دی آر سی دنمارک مبلغی را دریافت کند و یک کورس ارتقای ظرفیت ۱۴ روزه برای معلمین اناث که بخاطر نبود امکانات و مشکلات نتوانسته بودند در ابتدایی ترین کورسهای دارالمعلمین شرکت کنند، برگزار کند تا از «هیچ» کرده بهتر باشد.

حالا که شما این کار را بدرد نخور می دانید و این رفتار را «ابلهانه» قلمداد می کنید، بفرمایید یک کورس دوامدار ارتقای ظرفیت در جاغوری راه اندازی کنید تا هم ظرفیت مردم بالا برود و هم انجمن کاتب و انجمن داکتران از شما یاد بگیرند و از ایده های عالی و روش کاری شما پیروی کنند.

اما اگر نمی توانید کاری را انجام دهید و فقط حرف می زنید، خوب بزنید چون هر انسان در بیان نظرات خود آزاد است ـ اما به عنوان یک برادر بزرگتر یا کوچکتر برای تان توصیه می کنم که حرف مفت و انتقاد بدون پیشنهاد و رد کردن بدون جایگزین، انسان را یک «ابله واقعی» در جامعه جلوه می دهد.

من نوشتم :

Habib Paiman
پیمان صاحب علیکم السلام
پیمان صاحب جاغوری یک، یک اسم حقوقی است اسم یک سایت است من هم مدیر ومالک تمام کاره ای سایت. افراد در دنیایی مجازی وحقیقی از همین دو عنوان ونام میتواند اختیار کند وکسی حق منع ان را ندارد.
چون افراد کم اطلاع این مطلب به ذهن شان خطور می کند وممکن پاسخ بسیاری افراد دیگر باشد لذا این توضیح را دادم . پس اگر حتی شخصی خود را جاغوری اعلام کند بدون پسوند حتی اعلام کند من از تمام مردم جاغوری نمایندگی میکنم ابله که سهل است حتما مانده از پول کاتب را صرف روان درمانی ان فرد خواهی کرد. من راستش سطح توقعم از شما بالا بود با ان که در نوشته اولم نوشته بودم راه حل ارتقای ظرفیت معلمان از سیمینار چند روزه نمی‌گذرد بلکه از کلاس آموزشی تخصصی دراز مدت میگزرد . به دیگر سخن سیمنار بیشتر از افراد متخصص در راستای تبادل نظر یک طرح نظری کمک گرفته می شود .
درهر حال این که کار انجام شده هیچ یک از شرایط ان نداشته است . من گفتم شاید نظر ما برای تان جالب افتد زحمت که می کشید حتما در صددی ارتقای ظرفیت کاری خود نیز هستید تنها ظرفیت معلمان مد نظر تان نیست . والسلام

جناب آقای پیمان نوشت ؛

قومای گل؛ نظر و توهین دو چیز است.

هیچ انسان بالغ، باهوش و صحتمند یک مجموعه را «ابله» و کار آن مجموعه را «ابلهی» خطاب نمی کند.

من نوشتم :

پیمان صاحب تفاوت درهمین جا است. دقیقا برعکس ادم عاقل میان کارها تفاوت قائل اند.
حال شما از بکار بردن این کلمه دلگیر نشوید ، ابله همان ابلای خودمان است. افرادی که بدون اینکه سر ازکار دربیاورند خود را استای ان کار می داند یک معنایی بارز شان است.
شما به عنوان یکی از افراد ان مجموعه اگر هستید بیشتر از هدر رفتن قرآن روپی افراد که به شما اعتماد کردند ناراحت باشید . نه از این کلمه . ان کلمه معناه خودش دارد مرجع خودش را پیدا می کند. انتقاد بیشتر به برگذار کنندگان ان است. نباید دست آورد دوستان ما به سادگی تحت عنوان کذایی حیف میل شود. ازان بد تر تبدل به فرهنگ شود . وقتی دانه روپی که به زحمت جمع شده وقتی در اختیار کسی قرار میگیرد قبل ازان که در فکر یک نقشه برای مصرف کردنش شود در فکر بجا مصرف کردن باشد . با ان پول میشد چندین ماه کلاس اموزشی تخصصی برای ارتقایی ظرفیت معلمان دایر کرد . ارتقای ظرفیت در یک روز طی و یک سمینار بوجود نمی‌آید به ساعت ها وروزهای کلاس ها اموزشی نیاز مند است. سوال های من دقیقا وظیفه شمااست که از برگذار کنندگان ان می پرسید. نباید اعتماد ها به این سادگی ازبین برود این تبدل به فرهنگ شود .
۲۲ لگ افغانی برای دو هفته، انهم برای سمینار
ای داد بیداد.

148بازدید

کامنت بسته شده است.