استاد عظیمی هم از میان ما رفت

مدبریت ۷:۰۱ ب.ظ دیدگاه‌ها خاموش
استاد عظیمی هم از میان ما رفت

انالله و انا الیه راجعون

استاد عظیمی هم از میان ما رفت

azimi0_1

بزرگان جاغوری یکی پس از دیگری آسمانی می شوند . نسل ما که امروز خود را متفاوت تر از همه می داند در زیر سایه ی چنین بزرگانی پرورش یافته و باید خود را مرهون زحمات آنها بداند . امروز متاسفانه ما در سوک چنین مردان بزرگی باید بینشینیم .

حضرت حجـت الاسلام و المسلمین استاد عبدالکریم عظیمی یکی از اساتید و شخصیت های بزرگ این دیار بود . او که عمر شریفش را به تدریس، تبلیغ، جهاد، مبارزه و حل و فصل دعاوی و مشکلات مردم سپری کرد و لحطه ای آرام نگرفت . سرانجام ساعت ۸ شب جمعه بتاریخ ۹۵/۹/۱۸ ان استاد گرانمایه به علت مریضی به دیار باقی شتافت.

پایگاه اطلاع رسانی جاغوری (جاغوری یک )  این مصیبت بزرگ و ضایعه جبران ناپذیر را به مردم شریف جاغوری و حوزه های علمیه، علمای اعلام،  بخصوص به دوست عزیزم جناب محمد باقر عظیمی، محمدصادق عظیمی و محمد زکی عظیمی و تمام اعضای خانواده و سایر بستگان تسلیت عرض نموده و از خداوند متعال برای آن مرحوم درجات متعالی  و برای بازماندگان صبر جمیل خواهانم.

مدیریت جاغوری یک

زندگینامه استاد شیخ عبدالکریم عظیمی

(جاغوری ۱۳۱۰ ش- ۱۹/۹/۱۳۹۵ش)
حجت الاسلام و المسلمین استاد عظیمی، در قریه «اوتقول» جاغوری چشم به جهان گشود. پس از آموزش سواد ابتدایی، در سن چهارده سالگی وارد مدرسه علمیه آیت الله وحیدی شد. کتابهای صرف و نحو را از خدمت آقایان؛ شیخ محمد‌هاشم مدرسی حیدری، شیخ بزرگ سنگ ماشه و شیخ غلام حسن توسلی فرا گرفت. منطق، فقه و اصول را از محضر استاد وحیدی آموخت. وی با توجه به استعداد و توان‌مندی که داشت، همزمان کتابهای درس آموخته را، به شاگردان تدریس می‌نمود.
سفر به ایران :
در سال ۱۳۳۲ ش، برای تکمیل تحصیلات، راهی ایران و عراق گردید. در حوزه علمیه قم، دروس رسائل، قوانین و مکاسب را از محضر آقایان؛ آیت الله مشکینی، امام موسی صدر و حاج عبدالحسین وکیل
فرا گرفت. پس از مدتی به مشهد مقدس رفته و به مدت یک سال و نیم، کفایه را نزد شیخ کاظم دامغانی آموخت.
در سال ۱۳۳۴ ش، به نجف اشرف رفته و مدت چهار سال سطوح عالیه و خارج را در محضر آیات، شیخ صدرا بادکوبه‌ای، شیخ مجتبی لنکرانی و آیت الله العظمی خویی تلمذ نمود.
بازگشت به وطن :
استاد عظیمی در سال ۱۳۳۹ ش، به وطن بازگشته و در مدرسه علمیه اوتقول به تدریس علوم دینی اشتغال ورزید. در بهار سال ۱۳۴۰، به دستور سید عباس، والی ظالم و بدنام غزنی، بدون دلیل و اثبات جرم به مدت شش ماه زندانی گردید. پس از مدت یاد شده، محکوم به تبعید در شهر غزنین شد.
استاد عظیمی، برای گذراندن روزگار و تأمین مخارج خود و خانواده، قهوه‌‌خانه‌ای را اجاره کرده و در آن‌جا مشغول به کار شد. در مناسبت‌های اسلامی و فرصت‌های پیش آمده، به مناطق شیعه نشین غزنی از جمله محله «کلاه سبز» رفته، به سخنرانی و نشر معارف اسلامی می‌پرداخت. با کمک مردم کلاه سبز، اولین مسجد را در آنجا بنا نهاد.
آقای عظیمی در سال ۱۳۴۷ ش، از تبعید رها شده و با اصرار منطقه «احمدا» غزنین، به مدت سه سال در خدمت آن مردم قرار گرفت. پس از سه سال به جاغوری بازگشته و به مدت هفت سال، در قریه «بوسعید» به آموزش طلاب علوم دینی و هدایت مردم پرداخت.
ویژگی اخلاقی :
ساده‌زیستی، تواضع، صبر و بردباری، از ویژگی‌های استاد عظیمی می‌باشد.
شرکت در جهاد و مقاومت :
بعد از سال ۱۳۵۷ ش، استاد عظیمی، مدتی در قریه های «حیدر» و «پاتو» به صورت مخفیانه به سر می‌برد، سپس به صف جهاد و مقاومت پیوسته و در سازماندهی تشکیلات سیاسی و امنیتی «ناوه‌گری» نقش فعال داشت.
وی، در دوران جهاد، مدتی در مدرسه آیت الله وحیدی به تدریس علوم دینی اشتغال داشت، در سال ۱۳۶۰، به پاسداران جهاد اسلامی پیوست.
استاد عظیمی، بعد از به قدرت رسیدن طالبان، در سال ۱۳۷۳ ش، به ایران هجرت کرد. در سال ۱۳۷۸، بنا به دعوت جمعی از شیعیان گرشک، به آن منطقه رفته و به تبلیغ و ارشاد مردم پرداخت. او تا سال ۱۳۸۰ ش، در آن‌جا اقامت داشته و بعد دو باره به منطقه جاغوری بازگشت.

( برگرفته از کتاب عالمان شیعه غزنی. نوشته قربانعلی فصیحی غزنوی و علی مدد شریفی)

889بازدید

کامنت بسته شده است.