اقدام خودسرانه برای شکستن محاصره جاغوری:

نصرالله مومن زاده ۶:۲۷ ب.ظ دیدگاه‌ها خاموش
اقدام خودسرانه برای شکستن محاصره جاغوری:

اقدام خودسرانه برای شکستن محاصره جاغوری:
راه مواصلاتی جاغوری- قره باغ با پرداخت پول به طالبان باز شده است.FB_IMG_1549223551122
——
بالاخره راه جاغوری به غزنی و کابل باز شد و بعد از مدت ها مردم عادی جاغوری قادر خواهند بود که از این مسیر نزدیک برای سفر به کابل و غزنی مسافرت کنند. با این اقدام، مشکلات به وجود آمده جاغوری ظاهرا حل می شود و امید است که بازارهای جاغوری تکانی خورده و قیمت ها پایین بیاید.
یک منبع موثق که نه می خواهد اسم از وی گرفته شود، به جاغوری آنلاین می گوید: تعداد از نماینده های جاغوری و برخی از رانندگان به‌طور خودسرانه اقدام به مذاکرده با طالبان و پیشنهاد ارایه زکات (عشر) برای بازشدن مسیر قره‌باغ کرده اند. ظاهرا آنها با طالبان به توافق رسیده اند که در صورت پرداخت مبلغ معینی طالبان به آنها اجازه رفت‌وآمد از مسیر قره باغ را بدهند. کسانی که در راس کار بوده اند حتی توانسته اند که مبلغ نزدیک به دوصدهزار افغانی را هم برای این کار از رانندگان مسیر سنگماشه و غجور هم جمع آوری کنند.

اما با پخش شدن خبر این توافق، ارگان های امنیتی جاغوری مانع انجام این کار شده و شخص مذکور که باشنده غجور است، فعلا به خاطر این عمل خود تحت نظارت نیروهای دولتی می باشد. اما مسئله مهم این است که مبلغ متذکره برای طالبان پرداخت شده است و راه مواصلاتی جاغوری-قره باغ نیز موقتا برای عبور و مرور باز شده است. اما این که طالبان چه ضمانتی برای این توفق داده اند، تا حالا جزئیات از آن نشر نگردیده است.

جاغوری چندین ماه است که کاملا محاصره است. نیروهای طالبان ناجوانمردانه مردم غیرنظامی را مورد مجازات قرار داده و ضعف خود در مقابل نیروهای دولتی را با این عمل ددمنشانه جبران می‌کنند. این مساله وقتی برای مردم ما سنگین تمام می شود که امکان دور زدن این محاصره از تنها مسیر موجود –راه ناهور- به خاطر فصل زمستان تقریبا ناممکن بوده و حتی سرمای این مسیر می تواند برای مسافرین مرگبار باشد.

در مورد توافق با طالبان در مورد اجازه تردد مردم به سمت کابل و غزنی چند نکته را در نظر باید گرفت.
۱- در این چند مدت دولت و نیروهای دولتی عملا هیچ اقدام و حتی تبلیغات در این مورد انجام نداده اند. حتی در رسانه‌های داخلی و خارجی موضوع تحت محاصره بوده صدها هزار تن غیر نظامی در جاغوری سکوت کرده اند و این موضوع انگار به فراموشی سپرده شده است. وقتی که دولت به عنوان مسئوول در این امر سکوت کند و به مشکلات مردم بی توجهی کند، دیگر چه امیدی می توان به آن داشت و چرا باید مردم ما این طور سختی بکشند؟ این عمل طالبان و مجازات دسته جمعی مردم بیگناه می تواند بر وجهه این گروه خدشه وارد کرده و مشروعیت طالبان را به خاطر این عمل خلاف حقوق بشری زیر سوال ببرد. دلیل اینکه دولت چرا نمی خواهد از این طریق بر طالبان اعمال فشار کند، نامعلوم است.
۲- جاغوری فصل سرما و زمستان است. از آنجا که شغل اغلب مردم مالداری و کشاورزی است، در فصل زمستان آنها مصروفیتی ندارند و مجبور اند که بیکار در خانه بنشینند. بیکاری و عدم در آمد و در عین حال محاصره اقتصادی و گران شدن نرخ‌ها، برای اکثر باشندگان جاغوری بسیار سخت و حتی غیر قابل تحمل است. صعب‌العبور بودن جاغوری و دسترسی سخت مردم به شفاخانه‌ها در کنار گران بودن کرایه‌ها و حتی نبود تیل در فصل زمستان ترسناک است. تصور اینکه یک زمانی با این وضعیت کسی مریض باشد و به تداوی عاجل نیازمند باشد، برای مردم ما خوشایند نیست. از سوی دیگر پیدا نشدن مواد خوراکی و یا گران بودن آن به خصوص در فصل تابستان موضوعی نیست که بتوان آن را نادیده بگیریم. این مساله در سرما و برف جاغوری مساله مرگ و زندگی است.
۳- بخش عمده ی از مردم ما از طریق مسافر کشی امرار معار می کنند. از بین رفتن این شغل و در کنار آن ناتوان شدن مردم ما در پرداخت کرایه‌های چند برابرشده، زندگی این قشر را سخت خواهد کرد. از این رو آنها وقتی از دولت نا امید شوند به ناچار در صدد حل مشکل شان خواهند بود. مشکل ما با مردم اطراف جاغوری، جنجال یک روز و دو روز نیست بلکه ازلی و ابدی است. نمی شود که برای همیشه با چنین وضعیتی به سر برد. از این رو اقدام‌ آنها در ارتباط با طالبان و رهایی از این وضع نباید یک سویه قضاوت شود. باید به مشکلات آنها هم توجه شود. اما از سوی دیگر اقدام خودسرانه آنها در این وضعیت چندان جالب نیست. اینکه عده‌ای از مردم بدون در نظر داشت وضعیت دست به چنین کارهای بزرگی بدون در نظر گرفتن مصالح کلانتر جامعه بزنند، هم قابل توجیه نیست. این مشکل باید اساسی حل شود. اینکه پشتون‌های همسایه جاغوری همیشه از مردم ما به‌خاطر رفت و آمد از مناطق آنها باج بگیرند، به هیچ عنوان قابل تحمل نیست.
در نتیجه اینکه اقدام خودسرانه و بدون مشوره با بزرگان برای برون رفت از این وضعیت نادرست است اما از سوی دیگر باید به مشکلات و سختی های مردم هم توجه کرد. نمی توان با شعار زندگی کرد و فراموشی واقعیت ها و انکار آن اصلا کار عاقلانه‌ای نیست. بهترین راه برای حل این مشکل فشار بر دولت و تبلیغات وسیع برای زیر سوال بردن وجهه طالبان است. طالبان در حال چانه زنی با آمریکا است و نیاز شدید به مشروع جلوه دادن خود به عنوان یک گروه سیاسی و پایبند به اصول و قوانین پذیرفته شده بین المللی دارد. در حالی که این عمل آنها کاملا مخالف اصول اولیه حقوق بشری و مصداق کامل نژاد پرستی و نقض فاحش حقوق بشر از سوی یک گروه سیاسی می باشد. باید این موضوع به گوش جهانیان برسد که طالبان فرقی بین نظامیان و غیر نظامیان قایل نیست و حتی به مریض ها اجازه رفتن به شفاخانه را نمی دهند. به همین خاطر پیشنهاد می شود که برای برون رفت از این وضع کارزار بزرگ اینترنتی به راه افتد. گروه‌های اجتماعی مردم ما و نهادهای دیگر باید برای هماهنگی این موضوع اقدام کنند.

نوت: اگر بعد از نشر این خبر شما از مقامات ولسوالی جاغوری این موضوع سوال کنید؛ برای شما خواهد گفت، مبلغ که از رانندگان جمع اوری شده برای کرایه رفت و امد نماینده های جاغوری بخاطر مذاکره با طالبان، می باشد. اما حالا که راه باز شده و کار از مذاکره و این چیز ها گذشته است.

مومن زاده – ۴ فبروری ۲۰۱۹ – تورنتو

158بازدید

کامنت بسته شده است.