«««این همدلی و همباوری و وحدت ملی زنده باد»»

مصطفی خرمی ۳:۰۳ ب.ظ دیدگاه‌ها خاموش
«««این همدلی و همباوری و وحدت ملی زنده باد»»

«««این همدلی و همباوری و وحدت ملی زنده باد!؟»»

 

559546_1521411231431713_2034878236516800606_nجالب است بدانیم که، ریشه محبت اهلبیت پیامبر اکرم(ص) در میان پیروان امام اعظم ابوحنیفه کابلی، بسیار ریشه دار و به زمان خود این امام می رسد، امام ابوحنیفه به قدری با علویان دمساز بود و به اهلبیت پیامبر عشق می ورزید که بارها دعوت منصور خلیفه عباسی برای همکاری با دربار عباسی را رد کرد و نظام عباسی را همانند نظام اموی غاصب میدانست. وی بارها از قیام های شیعی حمایت نموده، سرانجام به همین جرم همکاری با اهلیت و علویان، به زندان منصور دومین خلیفه عباسی افتاد و همانجا مسموم و جان داد.

بعدها گرچه شاگردان امام ابوحنیفه همچون قاضی ابویوسف، تغیر جهت داده با عباسیان همکار شدند، اما در سده های بعد همچنان محبت اهلبیت در میان ایشان ریشه دار و پایدار باقی ماند. علما و بزرگان مذهب حنفی بعد ها آثاری بنام «المناقب» در وصف امامان دوازدگانه شیعه نگاشتند که حتی خود شیعیان ننوشته اند. بدین جهت ایشان به «سنی های داوزده امامی» شهرت یافتند.
اینان همواره در ایام عزاداری امام حسین(ع) عزادار بوده و همیشه با دادن نذر به عزادران امام در مراسم تجلیل از سالار شهیدان کربلا شرکت می جسته اند. گذشته از آن خوشبختانه در میان پیروان امام ابوحنیفه اندیشه عقل گرایی بسیار برجسته است و همین مسأله ایشان را از پیروان دیگر مذاهب اربعه اهلسنت متمایز نموده است. درست به همین دلایل است که اندیشه خشک و سخیف و خطرناک وهابیت و تکفیری ها در میان ایشان کمتر اثر گذار بوده است.خوشبختانه که بسیاری از بردران اهلسنت کشور ما پیرو همین امام اند.

10609451_1521411248098378_5202674939144122225_nبدبختانه گسترش تعصب جاهلانه و کور مذهبی به میان این جماعت به سده های اخیر باز میگردد و پس زمینه سیاسی و درباری دارد؛ وگرنه، پیشتر از آن هیچگاه سابقه ای این گونه ای نداشته است. بلکه، جماعت حنفی نه تنها نسبت به شیعیان کمترین تعصبی نداشته اند. بلکه، خود شان بدلیل همان محبت با اهلبت بار ها مورد اتهام پیروان دیگر مذاهب سنی ها قرار داشته و به رافضی گری و شیعه بودن متهم گشته اند.

حال ما خدا را بدان جهت شاکریم و از برادران هموطن سنی حنفی و نیز نیروهای انتظامی کشور خویش تشکر میکنیم که همان تعصب های ناروا و خشک مذهبی گذشته را زیر پا گذاشته و به راه امام شان ابوحنیفه کابلی که مسیر خردگرایی و محبت به اهلبیت است بازگشته اند. مسلماً این پدیده ای نیکی است که هم جای تشکر دارد و هم جای خوشی! امید که همین روند میان هر دو مذهب رسمی کشور همچنان گسترش یابد و ریشه دار گردیده و پایدار باقی ماند. بدون شک همین همدلی عقیدتی، وحدت پایدار و خدشه ناپذیر ملی را نیز در پی خواهد داشت!؟

««پس این همدلی، همباروی و وحدت ملی زنده و پایدار باد!!؟»»

566بازدید

کامنت بسته شده است.