برادران و خواهران گرامی،

مدبریت ۴:۴۷ ق.ظ ۰

برادران و خواهران گرامی،
______
در میانه‌ی جنگ با دشمنی ماهر و باتجربه، بعضی چیزها را می‌توان در فیس‌بوک نشر کرد و بعضی چیزها را نباید. تشخیص‌اش آسان است:

می‌توان از مردم حمایت معنوی کرد؛ یعنی می‌توان نوشت و گفت که دفاع از جان و ملک و عزت خود کاری مشروع و از جمله‌ی حقوق بنیادین مردم است. می‌توان بر دولت و نمایندگان مردم فشار آورد که برای دفاع از مردم اقدام کنند. می‌توان خطر بی‌اعتنایی حکومت نسبت به امنیت مردم را توضیح داد و از حکومت خواست که بی‌اعتنا نماند.

اما این‌ها را نباید در فیس‌بوک گذاشت:

- تعداد نیروهای مقاومت
– موقعیت جنگ یا موقعیت نیروهای مقاومت
– عکس و فیلم از نیروهای مقاومت و سنگرهای‌شان
– تعداد تلفات مردم و نیروهای مسلح مقاومت
– تعداد تلفات دشمن
– کم یا زیاد بودن امکانات دفاعی و مهمات در جبهه‌ی مقاومت
– شعارهای تند و رجزهای انقلابی
– دعاهای مظلومانه برای مردم و رزمندگان
– رسیدن و نرسیدن نیروهای کمکی

طالبان اطلاعات زیادی از فیس‌بوک می‌گیرند. هر کس هم که اطلاعات بهتری دارد، در جنگ در موقعیت بهتری خواهد بود.

در میان چیزهایی که گفتم دو نکته‌ توضیح مختصری می‌طلبند. یکی تلفات دشمن و دیگری رسیدن کمک به نیروهای مقاومت.

ذکر تلفات دشمن فقط روحیه‌ی دشمن را تضعیف نمی‌کند. در موارد زیادی ایمان و تعهد شان به جنگ و انتقام را تشدید می‌کند. ما که نمی‌خواهیم بر شور و هیجان مبارزه در جبهه‌ی دشمن بیفزاییم. خود نیروهای مقاومت از نزدیک می‌بینند که ماجرا چیست.

اطلاع‌رسانی در باره‌ی کمک‌های رسیده به جبهه‌ی مقاومت نیز دشمن را در موقعیت محاسباتی بهتری قرار می‌دهد. بگذارید با «تعجب» سیلی بخورند و روحیه‌شان بشکند.

آخر، کم-کم باید یاد بگیریم که جنگ در عصر انترنیت و فیس‌بوک عقلانیت ویژه‌ی خود را می‌طلبد.

از برگه: سخیداد هاتف

131بازدید

پاسخی بگذارید »