« بررسی ریشه های تاریخی واقعه عاشورا» (۴)

مصطفی خرمی ۶:۲۳ ق.ظ دیدگاه‌ها خاموش
« بررسی ریشه های تاریخی واقعه عاشورا» (۴)
« بررسی ریشه های تاریخی واقعه عاشورا»
(۴)
 
گرنداری دین به عالم لا اقل آزاد باش
که این کلام نغز می باشد زگفتار حسین
****
ب- ریشه های نزدیک
دوم= انکار فضائل اهلبیت(ع)
در پی «کودتای سفید سقیفه»، پدیداری اسلام خلافتی و قدرت یابی دیگران که با غصب حق خلافت امام علی(ع) همراه بود، با وجود تلاش های بسیار اهلبیت(ع)و شیعیان مشهور امام همچون: ابوذر، سلمان فارسی، عمار یاسر، مقداد و… در اعاده حق خلافت و حکومت به امام که به جای نرسید؛ سرانجام، علی(ع)و طرفداران اش وادار به تسلیم و سکوت شدند و اینگونه دوران سرد، سیاه و سخت خانه نشینی برای امام آغاز گشت! عصری که امام خود در آن باره گوید: « … همچون کسی که خار در چشم و استخوان در گلو داشته باشد، ناچار به سکوت شدم و دیدم که چگونه دیگران میراثم را به یغما می برند و… !!» . 757-2
****
۱) منع کتابت حدیث
شک نیست که با وجود فضائل بی شمار اهلبیت(ع)و امام علی(ع)با احادیث متواتر و فراوان از رسول خدا(ص) مشروعیت نظام خلافتی نوپدید، کاملاً در معرض خطر بوده و با شنیدن این فضائل بی گمان پرسش های زیادی ممکن در اذهان مردم ایجاد می شد، که چرا علی(ع)با آن همه فضائل در رأس امور قرار ندارد؟ و چرا بر جایگاه خلافت کسی دیگر تکیه زده است؟ برای چه دستور پیامبر در یوم الغدیر نادیده گرفته شده است؟ و…؟؟؟ در چنین شرایطی خلیفه دوم، این مهم را به نیکی دریافت و به سرعت دست به کار شد.
حکومت مدینه با این بهانه که ممکن است احادیث رسول خدا(ص) با آیات قرآن مخلوط شود و قرآن همچون کتاب های آسمانی امت های پیشین، دچار تحریف گردد؛ نقل و نگارش احادیث را به شدّت ممنوع نمود و طی بخشنامه ای به تمام فرمانداران دیگر مناطق از آنها خواست که به شدت از نقل و نگارش احادیث نبوی جلوگیری کنند. اجرای این طرح ویرانگر که تا آواخر سده نخست هجری، (تا زمان حکومت عمر بن عبدالعزیز اموی) ادامه یافت. از یک سو؛ ضایعه جبران ناپذیری از نابودی احادیث گهربار نبوی و در سوی دیگر، فراموشی و خاکپوشی کامل «فضائل اهلبیت» را بدنبال داشت.
مسلماً هدف از این طرح نابودگر(منع کتابت حدیث) آن نبود که خلیفه دوم در بخشنامه نگاشته بود؛ بلکه، در پس زمینه چنین طرحی، هدف بسیار مهم سیاسی دیگری نهفته بود که خلیفه را وادار به راه اندازی و اجرایی این ممنوعیت نمود. بی گمان آن چیزی جز انکار فضائل اهلبیت(ع) و امام علی(ع) و به نسیان سپاری و حذف آن فصائل از اذهان مردم نبود. زیرا بیشترین قسمت احادیث رسول خدا(ص) به فضائل امام و اهلبیت(ع) اختصاص یافته بود که حضرت در مناسبت ها و زمان های متفاوت آنها را بیان فرموده بود.
****
نتیجه
نتیجه اینکه اگر این فضائل نقل و نگارش نیابد؛ به مرور زمان، مردم همه چیز را به طاق نسیان سپرده و دیگر کسی از روز غدیر و حق علی(ع) یادی نخواهند کرد! مسلماً حکایت تلخ و تاریک، انکار حق امام و اهلبیت اندک اندک به فراموشی سپرده خواهد شد. در چنین حالتی همگان ظهور «اسلام خلافتی» را مشروع، قانونی و طبق خواست خدا و رسول اش خواهند پنداشت! مؤرخان درباری نیز چنین حکومتی را به آیندگان شرعی و قانونی معرف خواهد نمود. بدون تردید، این طرح نابود کننده به خوبی عملی شد، خیلی زود جا افتاد و ظاهراً به خوبی به بار نشست و نتیجه داد! تاریخنگاران طرفدار اسلام خلافتی نیز تمام تلاش شان را به کار بستند که مشروعیت خلافت برخواسته از «سقیفه بنی ساعده» را به نسل های آینده منتقل کنند. با این وجود؛ تاریخ هرگز موفق نشد که « یوم الغدیر» را بطور کامل انکار نموده و به فراموشی بسپارد.
بدون شک، سیاست پخته و حساب شده حکومت خلافت، در منع کتابت حدیث و نیز نقل احادیث نبوی، که با انکار فضائل اهلبیت همراه بود، به خوبی نتیجه داد و به بار نشست! باید این سیاست را یکی از «ریشه های نزدیک فاجعه خونبار عاشورا» به شمار آورد؛ چرا با منع کتابت حدیث و انکار فضائل اهلبیت؛ ایشان به کلی فراموش گردید و برای نسل های بعد کاملا ناشناس باقی ماندند! با همین انکار فضائل، که به عدم شناخت انجامید، سرانجام مقام الهی اهلبیت فراموش شد و مقام قدسی اهلبیت تا پایین تر از انسان های عادی به زیر کشیده شد؛ این گونه بود که «فاجعه عاشورا» در چنین فضایی وهم آلودی به راحتی سرکوب یک«خارجی» که علیه خلیفه مسلمانان قیام نموده؛ اتفاق افتاد!؟
ادامه دارد… .
*********
م، خرّمی
یازدهم محرم الحرام ۱۴۳۹
دهم میزان ۱۳۹۶
دوم سپتمبر۲۰۱۷
60بازدید

کامنت بسته شده است.