««به بهانه ۱۴ اگست، سالروز آزادی پاکستان(۱)»»

مصطفی خرمی ۵:۴۰ ب.ظ ۲
««به بهانه ۱۴ اگست، سالروز آزادی پاکستان(۱)»»
پرچم پاکستان

پرچم پاکستان

«به بهانه ۱۴ اگست(چوده اگست) سالروز  آزادی  کشور پاکستان(۱)»

«معرفی کشور پاکستان»
«جمهوری اسلامی پاکستان» با بیش از ۱۸۰ میلیون نفر جمعیت، ششمین کشور پر جمعیت دنیا است. پایتخت این کشور «اسلام‌آباد» و بزرگترین شهر آن بندرگاه مهم «کراچی» در منتهی الیه جنوب غربی این کشور و در کنار اقیانوس هند واقع شده است. دیگر شهرهای مهم این کشور عبارتند از: «لاهور» مرکز ایالت پنجاب؛ «پیشاور» مرکز ایالت پختونخواه خیبر؛ «کویته» مرکز ایالت بلوچستان، «مظفرآباد» مرکز منطقه آزاد کشمیر و شهرهای راولپندی، ملتان، گوجرانواله، سکهر و… .
پاکستان، یکی از کشور های پر نفوس مسلمان نشین، در جنوب غربی قاره آسیا موقعیت دارد، که از شمال و شمالی شرقی با افغانستان؛ از جنوب و جنوب غربی با دریای عمان؛ از غرب با ایران؛ از شرق و جنوب شرقی با هندوستان، و از شمال شرق با جمهوری خلق چین محدود است.
این کشور در چهاردهم اگست سال ۱۹۴۷میلادی، به عنوان یک کشور جدید مسلمان نشین، در دو منطقه پاکستان شرقی(بنگلادش) و پاکستان غربی از هند بریتانوی جدا و به استقلال رسید. در پی جنگ داخلی سال ۱۹۷۱ پاکستان شرقی با نام «بنگلادش» از پاکستان جدا و بعنوان یک کشور مستقل در منطقه ظاهر گردید. نوع حکومت پاکستان جمهوری پارلمانی فدرال و از چهار ایالت(صوبه پنجاب، صوبه سند، صوبه بلوچستان و صوبه پختونخواه خیبر) با حکومت های محلی تشکیل شده است. صاحبان اصلی کشور پاکستان در واقع «فوج» (اردو یا ارتش) این کشور است که از نظر کثرت نیرو و توان جنگی در رده هفتم جهان قرار دارد. این کشور تنها کشور اسلامی

قائد اعظم محمد علی جناح

قائد اعظم محمد علی جناح

است که از توان هسته ای برخوردار بوده و دارایی جنگ افزار هسته ای است. زبان ملی این کشور «اردو» و زبان نوشتاری و اداری آن تا کنون «انگلیسی» است.

«پیشینه تاریخی سرزمین پاکستان»
سرزمین پاکستان، در هند شمالی دارای پیشینه ای تاریخی و باستانی با قدمت ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد بوده، «تمدن هارپا» یا «تمدن وادی سند» پس از تمدن بین النهرین(میان رودان) و مصر؛ سومین تمدن باستانی جهان، به شمار میرود که به «تمدن موهنجودارو» نیز شهرت دارد. این تمدن با قدمت نزدیک به سه هزار سال، که به تمدن «دره سند» نیز معروف است، در نوع خود گسترده ترین حوزه تمدنی زمان خود را دارا بوده و با تمدن شهر سوخته در منطقه سیستان، همزمان و با هم رابطه تنگاتنگی داشته اند.

مجسمه سنگی از تمدن وادی سند

مجسمه سنگی از تمدن وادی سند

«عصر هندویی»
اولین دوران «امپراتوری هند» با حکومت سلسله «موریا ها» بین سالهای ۳۲۶ تا ۲۰۰ قبل از میلاد، شکل گرفت. قدرتمندترین حاکم تاریخ هند تا قبل از گورکانیان، از میان این سلسله برخواسته و به «آشوکای بزرگ» شهرت دارد. یکی از آثاری بسیار مهم حجاری این دوره «پیکره چهار شیر» است که امروزه به «نماد ملی کشور هند» تبدیل گشته است.
دومین سلسله قدرتمند هند، به نام «گوپتا ها» از سال ۳۲۰ تا ۵۵۰ میلادی، در شمال هند حاکمیت داشتند که برخلاف موریاها، حکومت بر مبنای ایجاد حاکمان محلی را بر حکومت مرکزی ترجیح می‌دادند. این دوران که به تاریخ «کلاسیک هندویی» شناخته می‌شود، «آیین هندو» شکل متحدتری گرفت و اولین معابد هندویی به سبک حاضر در این دوران تاسیس گردید. پس از گوپتاها تا قرن سیزده میلادی حکومتهای زیادی در شمال هند، با فراز و فرود های بسیار، یکی پس از دیگری روی کار آمدند. در این دوره بدلیل ضعف و ناتوانی سلسله های حاکم بر هند شمالی(پاکستان امروزی) جنوب هند از امنیت وآرامش بیشتری برخوردار بوده و سرگرم تعامل و تجارت با اعراب مسلمان و منطقه جنوب آسیا بوده است.

«عصر اسلامی»

میناتوری از اکبر و جهانگیر از شاهان قدرتمند گورکانیان هند

میناتوری از اکبر و جهانگیر از شاهان قدرتمند گورکانیان هند

اولین تماس مسلمانان با آسیای جنوبی، به سال هفتصد و یازده میلادی باز می گردد. مسلمانان و فاتحان عرب به فرماندهی محمد بن قاسم در سال۷۱۲ میلادی وارد شبه قاره هند گردیده و تا ملتان پیش رفتند. اما، فتح واقعی سرزمین هند و گسترش اسلام در این دیار در دوره غزنویان و در اواخر قرن دهم میلادی به فرماندهی سبکتکین بنیانگذار سلسله غزنویان و پدر محمود غزنوی آغاز گشت، که در زمان محمود به اوج خود رسید. لشکرکشی های مدوام و ویرانگری که مثلث قدرت، شهرت و ثروت غزنویان را به درخشش واداشت و برای این سسلسله ترک نژاد، مشروعیت دینی و ماندگاری تاریخی بخشید. پس از سقوط غزنویان، سلسله های زیادی تا قرن سیزدهم میلادی به هند حمله بردند؛ اما، حکومت واقعی و ماندگار مسلمانان با تصرف شهر دهلی توسط غلام شاهان (از غلامان سلسله غوریان) آغاز و اسلام توسط این سلسله رسماً بر هند حاکم گردید.

«عصر زرّین سلسله های اسلامی هند!»
امیر تیمور گورکانی که نسب خویش را به «چنگیز خان» میرساند، به سال ۱۳۹۸میلادی، به هند حمله و با فتح دهلی، غارت ثروت های افسانه ای آن شهر و نیز کشتار ساکنان و ویرانی کامل شهر به زادگاه خویش در آسیای مرکزی بازگشت. در سال ۱۵۲۶ میلادی، بابر از نوادگان تیمور بر هند تسلط یافت و «سلسله گورکانیان» یا «امپراتوری مغولی هند» را بنیان گذاشت که تا سال ۱۸۵۷ میلادی در بخش بزرگی از شبه قاره هند دوام آورد. حکمرانان این سلسله به تدریج تمامی شبه قاره را تحت فرمان گرفتند. اما، پس از مدتی بخش‌هایی از جنوب هند از اختیار آنان خارج گردید. این سلسله در نیمه سده ۱۷ میلادی و در زمان «شاه جهان» بزرگ‌ ترین و ثروتمندترین امپراتوری جهان را تشکیل داده بودند، که با سقوط این سلسله «عصر زرّین سلسله های اسلامی» هند نیز به پایان رسید.

«پایایان عصر زرّین یا عصر کورگانیان!؟»
در سال ۱۷۳۹ میلادی با حمله نادرشاه افشار به هندوستان مقدمات انقراض امپراتوری «بابریان هند» فراهم آمد و در سال ۱۸۵۷ پس از سال‌ ها درگیری و مقاومت، سرانجام کمپانی هند شرقی(انگلیسی ها) توانست امپراتوری بزرگ بابریان هند را منقرض نموده و قلمرو این حکومت را بطور کامل تصرف کند. به این ترتیب هند که در روزگار «اکبر شاه» و «شاه‌ جهان» و «اورنگ ‌زیب» سیر تمدنی عظیم و گسترده اسلامی را آغاز نموده بود، رو به ضعف نهاده برای همیش نابود گردید.

«عصر استقلال!»

تقسیمات اداری کشور پاکستان

تقسیمات اداری کشور پاکستان

سرانجام تلاش های و خیزش های استقلال طلبانه در شبه قاره هند که از سال۱۸۵۷ میلادی، آغاز گشته بود، در ۱۴ اگست ۱۹۴۷(روز آزادی پاکستان) و ۱۵ اگست (روز استقلال هند) به ثمر نشست و هند بریتانوی به دو کشور هند و پاکستان تقسیم و استقلال یافتند. مهاتما گاندی و جواهر لعل نهرو رهبری بخش هند بدست داشتند و علامه اقبال لاهوری، محمد علی جناح، فاطمه جناح و… از بزرگترین رهبران و سران نهضت آزادی پاکستان به شمار میروند، در این میان؛ محمد علی جناح بعنوان بانی کشور پاکستان لقب «قائد اعظم» را کمایی نمود و خواهرش فاطمه جناح با احترام تمام به لقب «مادر ملت» مفتخر گردید که هردو نفر، نزد مردم پاکستان از احترام تام و تمام برخوردارند.
ادامه دارد… .

802بازدید

۲ دیدگاه »

  1. sayed اسد ۲۲, ۱۳۹۳ در ۳:۵۲ ق.ظ -

    با عرض سلام و درود ٔبر روان پاک شهدای که برای ساخت کشور بنام پاکستان جان‌شان را فدا کردند و همچنین درود و سلام ٔبر روان پاک یزدان خان و خاندان ایشان منجمله روح مفتوح ابرمرد تاریخ جنگ های پی‌ در پی‌ و پیروزی‌های آن جناب جنرال محمد موسی‌ خان مرحوم، که تجلی بخش ایثار و فداکاری‌های خستگی ناپذیر برای این پدیده بنام کشور پاکستان بود. با در نظر داشت این همه جانفشانی‌ها برای اسلام و مسلمین، تمام باور‌ها در جهت ارتقای اسلام و تمامی ی مسلمان‌های این مرز و بوم عام از پنجابی، بلوچ، پشتون، هزارهٔ و سایر اقوام که در اقلیت بودند، سوق داد میشد، ولی‌ متاسفانه انچنانی نشد. این احاطه جغرافیای بعد از پذیرش عقیده‌ای بنام وهابیت ‌یک درد سر برای اکثر مسلمانان ایجاد کرد. و افغانستان یکی از آن کشور‌ها بود که با در نظر داشت مرز طولانی که با این کشور دارد به این دام گرفتار شّد. اکنون هر افغانی با خود می‌گوید که چیرا این پدیده‌ای بنام پاکستان بوجود آمد؟ طوری که افغانستان هرشب و روز حد ا قل ‌یک قربانی تحویل میدهند. اکثرا بدین نظر هستند که اسم پاکستان اسم خوبی‌ نیست، و به این سرزمین هیچگونه سنخیتی ندارد.

  2. مصطفی خرمی
    مصطفی خرمی اسد ۲۲, ۱۳۹۳ در ۱:۳۲ ب.ظ -

    جناب سید درود بر شما !
    در این مورد متأسفانه کاملا حق با شماست! بدبختانه این کشور که بنام اسلام ایجاد گردید و به دلیل اینکه از وجود هندوهای مشرک «پاک» بود و بنام اسلام «پاک» ایجاد شده بود، اسم «پاکستان» را بر خود گرفت. اما، امروزه که به لانه تروریستان تبدیل گردیده بقول آندوست: چتل شده و دیگر از آن پاکی خبری نیست که نیست!؟ پس به گفته ایشان: اکنون نام وحشتستان یا چتلستان بیشتر مناسب این سرزمین پر تروریست است!!؟
    اما، گرامی شما نیک میدانید که اصل و اساس این کشور بر پاکی و صداقت بوده است. بنیاد این کشور بر عدم تعصب های مذهبی و نژادی بوده است. پس اصل آن همان نام زیبایی «پاکستان» است. به نظر میرسد باید روزهای تلخ و تاریک را تحمل کرد و همه به سهم خود تلاش کنیم که چتلی ها پاک گردد، و بار دیگر این کشور پاک و زیبا و امن؛ «پاکستان» گردد!! کشوری امن، با ثبات، بدون تروریست! بدون ترس و وحشت بدون فرقه گرایی و تعصب کور مذهبیییییییییی!؟
    بگذرد این روزگاری تلخ تر از زهر
    بار دیگر روزگار چون شکر آید.