“به کجا چنین شتابان”

عزیزالله جاغوری ۸:۲۲ ق.ظ دیدگاه‌ها خاموش
“به کجا چنین شتابان”

yunas nori“به کجا چنین شتابان”
=============
امروز یکی از دوستانم از شهر ملبورن آسترالیا تماس گرفت و خبر غیر قابل باور را برایم قصه کرد.
طبق صحبت این دوست، تعدادی کثیری از اطفال هزاره ی شیعه افغانستانی در Cranbourne Carlisle Primary School با بهترین امکانات مشغول تحصیل هستند ولی چند روز قبل دریک محفل عمومی که این مکتب برای شاگردان و اولیای شاگردانش داشته دریک قسمت از برنامه که بنا بوده “سرود ملی” آسترالیا نواخته شود از تمامی شاگردان هزاره ها خواسته می شود که از سالن خارج شوند، بنا به راهنمایی و درخواست مدیر مکتب تعداد بیش از صد الی صد و پنجاه نفر شاگرد سالن را ترک میکنند وقتیکه یکی از والدین حاضر درین محفل دلیل این امر را جویا می شود، مدیر مکتب در جواب میگوید که این کار با درخواست و تقاضای تعدادی از اولیای شاگردان صورت گرفته است، چرا که سرود ملی آسترالیا به نظر آنها آمیخته با آهنگ و موسیقی است و فرزندان شان از آغاز ماه محرم تا ۴۵ روز دیگر بخواطر عزاداری اجازه ندارند به آهنگ وموسیقی گوش دهند لذا ما بخواطر احترام به عقاید شما این کار را کردیم.
این جاست که آدم نگران می شود که ما مردم با این گونه برداشت ها از دین و ارزش های دینی بکجا روانیم و سرانجام کار ما درین دیار بکجا خواهد کشید. ما مردمی هستیم که با قبولی هزاران خطر سر را بکف گرفته به آسترالیا پناه اوردیم و آسترالیا بعنوان کشور مهاجر پذیر با کمال احترام به حقوق انسانی ما درخواست پناهندگی مارا پذیرفته و ما فعلا بعنوان شهروندان این کشور ازتمامی حقوق و مزایای شهروندی درین دیار برخورداریم ، از نعمت های فراوان از قبیل آزادی، دموکراسی، عدالت، برابری، امنیت، فرصت های شغلی، امکانات تحصیلی و صد ها امکانات رفاهی و آسایشی دیگر که در گذشته در خواب هم نمیدیدیم برخور داریم ولی امروز کار بجایی کشیده که به پاس این همه خدمات به فرزندان مان اجازه نمی دهیم که در مکتب که مشغول فراگیری علم و دانش هستند به سرود ملی آسترالیا گوش دهند.
این مادران و پدران هیچ گونه توجیه منطقی برای عملکرد خود ندارند مگر اینکه این ها نگران خدشه دار شدن ایمان خویش توسط اعمال فرزندان شان هستند. اطفال که در مکتب ابتداییه مشغول تحصیل اند که به سن تکلیف نرسیده اند تا این که این ها نگران اعمال انها باشند. اینجاست که ادم حیران می ماند که با این نوع برداشت ها ازدین و ارزش های دینی ویا رفتارهای آمیخته با تظاهر و ریاکاری، سرنوشت این مردم درین دیار بکجا ها خواهد کشید.
از این ها باید پرسیده شود که اگر از متیازات مالی سینترلینک بدون اینکه مستحق ان باشیم استفاده میکنیم نگران خدشه دارن شدن عقاید و باورهای دینی مان نیستیم، اگر بصورت غیرقانون و بدون پرداخت مالیات مشغول کسب در آمد و زر اندوزی هستیم نگران اعمال مان نیستیم، اگر دروغ، تهمت، فریب، ریاکاری، غیبت، چشم بد،حق مردم خوردن و هزاران عمل غیر اخلاقی که جزی برنامه های عادی روز مره ی زندگی مان شده به تدین ما آسیب نمی رساند و لی گوش دادن سرود ملی کشور خودت که همه ی فرصت ها را بدور از هرنوع تبعیض و تعصب برایت مهیا ساخته است شمارا نگران ساخته است که مبادا صوابی را که از طریق عزاداری کمایی کرده ی با گوش دادن به سرود ملی آسترالیا آسیب بیبیند، مگر فراموش کردید که درهنگام گرفتن سند تابعیت استرالیا بخدا و قران خدا قسم یاد کردید که به عنوان شهروند آسترالیا از امروز به بعد تمامی قوانین، مقررات، و ارزش های استرالیارا احترام نموده پاس میدارم ولی امروز که با خواطر اسوده و بادر دست داشتن سند تابعیت از تمامی امکانات شهروندی برخور دار گشته ی دیگر دغدغه ی برای زنده ماندن نداری ولی فراموش کردی که احترام به سرود ملی آسترالیا جزی همان ارزش هایی است که برای پاسداری و احترام به ان تعهد سپرده ی.
مگر پیامبر صلح و رحمت نفرموده است که “حب الوطن می الایمان” یعنی عشق به وطن جزئی ایمان است و وطن در رساله عملیه احکام شرعی این چنین امده است: “وطن بجایی گفته می شود که انسان انرا برای اقامت و زندگی خود اختیار کرده باشد خواه خود انسان در آن دیار بدنیا آمده باشد و یا بنا به دلایلی ان جا را برای زندگی کردن اختیار کرده باشد” (رساله عملیه مساله ۳۴۸). پس آسترالیا وطن ماست و ما موظف به پیروی از تمامی قوانین و مقررات آن.
فراموش نکینم که سرود ملی هر کشور نماد از عزت، اقتدار، همبستگی ملی، هویت ملی، صلح و عدالت در آن کشور می باشد. و شهروندان ان کشور بعنوان ادای مسؤلیت و تقدیر در قبال خدمات دولت برای شهروندانش مو ظف اند سرود ملی را احترام نمایند. قرار صحبت این دوست ما این عمل حتی رسانه ی شده و در رادیوی محلی WA3 ملبورن بصورت جدی مورد بحث قرار گرفته است، درآن محفل یکی از برادران اهل سنت نیز حضور دشته وقتیکه از ایشان قضیه را جویا شده ایشان درجواب گفته “من میدانم که محرم ماه عزا داری هست ولی نه به این حد و شیوه ی که اینها مطرح میکنند”. پس وظیفه ی مسؤ لین اجتماعی و علمای شهر ملبورن است که این مساله را بصورت جدی پیگیری نموده و به مسؤ لین مکتب بتماس شده و رفع ابهام نمایند در غیر ان صورت آینده نگران کننده است.

یونس نوری  

894بازدید

کامنت بسته شده است.