تاکید امریکا و ناتو بر ادامۀ حمایتها از افغانستان

مدبریت ۱۱:۳۸ ق.ظ ۴

کنفرانس دو روزه (٢٠ و ٢١ مى= ٣١ ثور و ١جوزا) شیکاگو، با تاکید برادامۀ همکاریها با افغانستان پایان یافت و سران ۶٠ کشور و سازمان بین المللى، با تاکید برادامۀ حمایتها از افغانستان؛ فیصله کردند که پروسۀ انتقال مسوولیت های امنیت از نیروهای خارجی، تا نیمه های سال ٢٠١٣ تکمیل گردد و پس از آن، تمامی عملیاتهای جنگی مستقلاً توسط نیروهای افغان انجام شود.
درین کنفرانس، علاوه برموضوعات دیگر؛ روی سه موضوع مهم مربوط به افغانستان شامل: “نقش ناتو و آیساف بعد از سال ٢٠١۴؛ تصویب هزینۀ سالانه ۴،١ میلییارد دالر برای نیروهای ملی افغانستان؛ و راه های حفظ دستاوردهای ده سال گذشته جامعۀ جهانی و دولت افغانستان” بحث شد و در پایان، اعلامیه ای نیز صادر گردید.
این کنفرانس، علیرغم تبلیغاتی که از قبل شده و امیدهای زیادی را برانگیخته بود؛ دستاورد چشمگیر و تازه اى نداشت و در نتیجه، همان فیصلۀ ماه گذشتۀ وزرای دفاع و خارجۀ کشورهای عضو ناتو در بروکسل را صحه گذاشت و به نظر برخی صاحبنظران، کمپاینی برای اوباما در شهر زادگاهش، بیش نبود.
در اعلامیۀ پایانی این کنفرانس، برختم ماموریت ناتو و آیساف در ٢٠١۴ ، تاکید به عمل آمد و گفته شد که پس از آن، ماموریت جدید ناتو در افغانستان به شکل جدید (غیرنظامی و بیشتر متمرکز بر آموزش بهتر نیروهای ملی) آغاز خواهد شد و امریکا و ناتو، افغانستان را تنها نخواهند گذاشت و اجازه نخواهند داد که این کشور، بار دیگر به لانۀ طالب و تروریزم تبدیل شود.
در اعلامیۀ کنفرانس، تصمیم گیرى در مورد کاهش نیروهای امنیتی، به دولت افغانستان و با مشورت جامعۀ جهانی محول شده و از مجموع نیروهای ملی افغانستان که تا پایان سال جاری به ٣٢۵ هزار تن میرسد؛ ٩۵ هزار تن کاهش یافته و به ٢٣٠ هزار سرباز تثبیت میشود و برای این تعداد نیرو، سالانه ۴،١ میلیارد دالر از سوی امریکا و کشورهای همکار، پرداخت میگردد.

برخی کشورهایی همچون آسترالیا؛ اعطای ٣٠٠میلیون دالر، ( طی سه سال سالانه ١٠٠ میلیون)؛ آلمان سالانه ١٩٠ میلیون دالر؛ ناروی ١۵٠ میلیون دالر؛ بریتانیا حدود ١١٠ میلیون دالر؛ و پاکستان ٢٠ میلیون دالر کمک را، تاکنون اعلام کرده اند و بقیه کشورهای همکار نیز طی دوسال آینده، سهم خود را در تامین مبلغ مورد نیاز، اعلام میکنند.
در اعلامیۀ شیکاگو، تذکر رفته که افغانستان باید در سال ٢٠١۵ از مبالغ مذکور، ۵٠٠ میلیون دالر را بپردازد؛ و با افزایش سالانۀ عواید دولت، جامعۀ جهانى کمکهاى خود را تا سال ٢٠٢۴ کاهش خواهد داد و دولت افغانستان، توان پرداخت تمام مصارف نیروهاى نظامى خود را خواهد یافت.
اوباما رییس جمهورامریکا، در سخنان افتتاحیۀ خویش، کنفرانس شیکاگو را موفق خواند و ضمن ارزیابی مثبت پروسۀ انتقال مسئولیت های امنیتی به نیروهای افغان، حضور درازمدت نیروهایش در افغانستان را مفید به حال افغانها و امریکا ندانست و تاکید کرد که ناتو و امریکا، افغانستان را پس از ٢٠١۴ تنها نمیگذارند.
رییس جمهور امریکا، آیندۀ افغانستان را آمیخته با مشکلات خواند و وعده داد که نهایتاً بر مشکلات فایق آمده و هدف خود مبنی بر ایجاد یک افغانستان با ثبات را به دست خواهند آورد. وی تاکید کرد که میخواهیم نبرد درافغانستان را مسوولانه پایان دهیم و هیچ خلائی نگذاریم که طالب و تروریزم بتوانند بار دیگر در افغانستان به قدرت برسند.
اوباما همچنان حکومتداری خوب را نیز به مقامات افغان یادآورى کرد و پیشرفت نیروهای امنیتی افغان را ستود؛ امنیت جهان را مرتبط به امنیت افغانستان دانست و بر “ختم جنگ در افغانستان برای همیشه” تاکید کرد و با اشاره به نقش مثبت پاکستان در تامین صلح در افغانستان، همگامی با جامعۀ جهانی را به پاکستان گوشزد کرد.
تکیۀ اوباما بر حکومتداری خوب در افغانستان و عدم اعلام مبالغ مشخص کمک از سوى اکثر کشورهای شرکت کننده در کنفرانس؛ در واقع هشدار ناگفته یى است به مقامات دولت افغانستان، که اگر فساد موجود از میان نرود و دولت نتواند این مهارگسیختگی مطلق فساد را کنترول کند و شفافیت در نظام اداری و مالی، به وجود نیارد؛ ادامۀ کمکها قطع خواهد شد و جامعۀ جهانی ناگزیر، گزینۀ دیگری برای بیرونرفت از بن بست خونین جاری در افغانستان را جستجو خواهند کرد.

گذشته از مسایل جنبی و تشهیری؛ پیام مهمی که از کنفرانس شیکاگو میتوان گرفت؛ اینکه افغانستان در اولویت های امنیتی جهان قرارداشته، علاقمندی و توجه جامعۀ جهانى و ناتو به افغانستان، کاهش نیافته، و تعهدات تازۀ کشورهای عضو ناتو مبنی برحمایت و مساعدت افغانستان الی سال ٢٠٢۴ و نظارت و تقویت نیروهای مدافع ملی، ارادۀ دنیا و مردم افغانستان را نسبت به آیندۀ آمیخته با صلح و ثبات، برمى انگیزد.
تکرار شرایط قبلی (تن دادن به قانون اساسی افغانستان و قبولی ارزشهای همچون دموکراسی، جامعۀ مدنی، حقوق بشر، آزادی بیان و…) برای مصالحه با مخالفین مسلح، دراین کنفرانس؛ به معنای عدم سازش و مذاکره با آنهاست و رهبران ناتو و ایالات متحدۀ امریکا، با صراحت از ادامۀ جنگ با دشمنان صلح و ثبات افغانستان سخن گفته؛ اما این جنگ متفاوت از گذشته بوده و آنها منبعد، به جای مواجهۀ مستقیم با مخالفین مسلح، این نبرد را توسط نیروهای افغان ادامه خواهند داد.
در یک مقایسۀ کوتاه میان اجلاس شیکاگو در آغاز دهۀ دیگر و اجلاس بن اول

1,040بازدید

۴ دیدگاه »

  1. محسن زردادی جوزا ۷, ۱۳۹۱ در ۱:۴۱ ب.ظ -

    یکشنبه ۷ خرداد۱۳۹۱ ساعت: ۱۳:۴۱

    سلام به همه دوستان جاغوری و جاغوری یک و به خصوص شخص محترم نصیر!
    خوب شد که برعلاوه ی استفاده از کمنت های شما(با احترام به نظر هر شخص که نزد خودش محترم است) اینک از مقاله ی خوب تحلیلی شما هم استفاده کردیم.
    در پهلوی تمام مسایلی را که شما یاد آوری کردید ، یک موضوع دیگری که افغانستان همیشه و در طول تاریخ خود از ان رنج برده و گاهی تا سرحد سلب استقلال مورد تجاوز و قربانی قرار گرفته است ، همانا رقابتهای ناسالم سیاسی کشور های منطقه و یا ابرقدرتها بوده است. درشرایط جنگ سرد و حضور نظامی شورویها در افغانستان ، از رنگ دین و مذهب تحت نام "جنگ مقدس " علیه شورویها و همفکران داخلی اش، استفاده گردیده وکشور تا بنیان ویرانه گردید. بعد از فروپاشی نظام کمونستی شوروی بیشتر از شش سال جنگهای تجزیه طلبی در جمهوریهای خود مختار مسلمان نشین قفقاز روسیه ، تحت همین نام ، توانست که روسیه را مصروف و زیر بنای ساختاری آنرا متزلزل سازد. اگر حادثه ی ۱۱ سپتامبر نیویورک نمی بود امروز مرکز ثقل جنگهای مقدس شاید قفقاز میبود نه افغانستان. ولی از آنجاییکه روسیه در این ۱۲سال که ناتو و امریکا در افغانستان مصروف بودند و ملیاردها دالر بودجه ی نظامی بر باد میدادند ، توانست موقف سیاسی ، اقتصادی و نظامی خودرا هم در داخل و هم در خارج تحکیم و تقویه نماید ، امریکا وناتو پی بردند که جنگ افغانستان نه انقدر به نفع ناتو است که به نفع کشورهای رقیب سیاسی و اقتصادی آنها مانند هند و چین و بخصوص روسیه که از نا امنی در افغانستان و تولید و قاچاق مواد مخدر بیشتر متضرر هستند می باشد. لذا تصمیم گرفته اند که دوباره این منطقه را به یک منطقه تنشزا برای مثلث هند و چین وروسیه تبدیل نموده و بار دیگر مردم افغانستان بخصوص اقوام غیر پشتون را قربانی نمایند..
    وعده هاییکه در شیکاگو ودیگر نشست ها برای افغانستان داده میشود یک بهانه ی بیشی برای بینی خمیری ناتو نمی باشد وهدف اصلی واساسی همان کاتستروف دیگر بشری در افغانستان است که باید کشورهای اسیای میانه را به شمول روسیه به لرزه بیاورد.
    کشور های کاپیتالیستی کمتر به ارزش های بشری اهمیت قایل هستند واگر هستند هم صرف برای مقاصد پولی است لذا برای آنها در قدم اول پول وسرمایه ارزش دارد….

  2. رحمت لله حیدری از اصفهان جوزا ۷, ۱۳۹۱ در ۱۱:۴۸ ب.ظ -

    یکشنبه ۷ خرداد۱۳۹۱ ساعت: ۲۳:۴۸

    باسلام احترام به همه ی کسان کی با همایت آمریکا و ناتو موافق هستند اگر آمریکا یک روز از افغانستان غافیل شوه ……. همان همسایه سابق هستن کی در اور دگاه مر دوم مارا همه دیوانه کردن …. هچ وقت ار آرامی افغانستان خوش نستن حتا ……….

  3. قربانی جوزا ۱۶, ۱۳۹۱ در ۹:۳۴ ب.ظ -

    سه شنبه ۱۶ خرداد۱۳۹۱ ساعت: ۲۱:۳۴

    محترم نصیر صاحب سلام. بسیار خوب می نویسی ما واقعا آرزوی می کردیم یک روز مقاله های شما را بخوانیم. موفق و سرفراز باشی. به امید نجات همه هزاره های افغانستان از محرومیت. در باره رهبر شهید هم بنویسید زنده باشید

  4. یک پیشنهاد برای نصیر جوزا ۲۱, ۱۳۹۱ در ۱۲:۰۹ ب.ظ -

    یکشنبه ۲۱ خرداد۱۳۹۱ ساعت: ۱۲:۹

    هی برادر نصیر عزیز چه بگویم؟ خو ب خبر داری که این شرکت در جاغوری قاچاقی کار می کرد یعنی اگر با آمریت فواید عامه غزنی هماهنگ می شد آنها تا صد سال دیگر هم اجازه ای کار در جاغوری را ولو ساختن یک سرک خامه باشد نمی دادند!

    به خاطر همین موسسه ای یونپس که تمویل کننده ای این پروژه است وقتی دید آمریت فواید عامه غزنی اجازه کار در جاغوری را نمی دهد به صورت خصوصی و باهزینه ای مستقل خود اقدام به راه اندازی ساخت این سرک خاکی کرد که آنهم با فساد اجرا کننده های کار مواجه شد
    حالا باید ولسوال گفتنی جاغوری و آقای دانش مواظب باشند که کار این سرک تعطیل نشود و فورا به یک موسسه دیگر واگذار کنند.
    اما ولسوال گفتنی جاغوری و نماینده های پارلمان جاغوری شعور درک این مسایل را ندارند.
    نصیرجان پیشنهاد می کنم شما که توانایی اش را دارید از این مشکلات بنویسید.
    مخلص تان میرزایی
    به این منبع سر بزنید

    http://1o2.ir/viiv6