تجزیه و تقسیم

عزیزالله جاغوری ۷:۰۰ ق.ظ دیدگاه‌ها خاموش
تجزیه و تقسیم

تجزیه و تقسیمعلی-نجفی
ــــــــــــــــــــــ
در دایکندی “جماعتی” به نام «تاجیک» یا «تِمرانی» زندگی‌ می‌کنند که نگارنده نیز به همان گروه تعلق دارم. اینکه ریشه‌ی تباری جماعت مذکور واقعاً به قومیت تاجیک منتهی می‌شود و یا شاخه‌ی از قومیتِ هزاره هستند که صرفاً نام طایفه و شاخه شان «تاجیک» است؛ من به سند یا دلیل معتبری در این باره دست نیافتم.
در پی هویت‌خواهی سادات، تعدادی از تحصیل‌کرده‌های این جماعت پیشنهاد کردند که بیایید ما هم در تذکرۀ جدید، هویت قومی خود را تاجیک ثبت کنیم!
بنده در پاسخ، نکات ذیل را به آنان یادآور شدم:
اولاً: به احتمال قوی ما شاخه‌ای از هزاره هستیم که صرفاً نام طایفه‌ی ما تاجیک است؛
ثانیاً: اگر هم فرض را بر این بگذاریم که اجداد ما تاجیک بوده‌اند، فعلاً صدها سال است که ما در میان هزاره‌ها زندگی می‌کنیم و از فرهنگ، زبان، آداب، اخلاق و عاداتِ هزاره‌گی برخورداریم و عملاً و کاملاً «هزاره»تر از هر هزارۀ بومی هستیم؛
ثالثاً: ما فعلاً با هزاره‌ها در یک کشتی نشسته‌ایم و سرنوشتِ مشترکِ سیاسی و اجتماعی داریم؛ نه با تاجیک‌ها. صعود یا سقوطِ تاجیکِ پنجشیر یا بدخشان هیچ تأثیر مثبت یا منفی بر سرنوشت و حیات ما ندارد؛ اما پیشرفت یا پسرفتِ قوم هزاره، مساوی با پیشرفت یا پسرفت خود ماست؛FB_IMG_1502867050152
رابعاً: این کار یک حماقت محض است که ما را در انزوای مطلق فرو خواهد بُرد؛ زیرا هم از طوی می‌مانیم و هم از خیرات! از اینجا مانده و از آنجا رانده! نه تاجیک به فکر اعتلا و جایگاه ما خواهد بود و نه هزاره و نه خود به تنهایی از عهدۀ این کار بر می‌آییم!
خامساً: چه کسی از تجزیه و تقسیم/ تفرقه و تفکیک، به قدرت و منفعت/ مقام و منزلت رسیده است؛ تا ما از آن طریق به جایگاهی برسیم؟!
به نظر می‌رسد همین نسخه و توصیه (جز بند اول) برای سادات معزز هم قابل تجویز باشد!
از برگه: علی نجافی

91بازدید

کامنت بسته شده است.