تجلیل از نیمه شعبان در برزبن استرالیا – هاتف کریمی

مدبریت ۹:۰۳ ب.ظ ۱

از نیمه شعبان سالروز میلاد یگانه وصی پیامبر خدا، دوازدهمین امام و چهاردهمین معصوم رسالت در برزبن استرالیا تجلیل به عمل امد.
این مراسم با شکوه  ساعت ۶ شام به وقت محل شروع و به مدت سه ساعت ادامه داشت. دراین مراسم که تعداد چشم گیر از مردم هزاره مقیم برزبن شرکت کرده بودند  مقالات ، اشعار و سرود در باره شخصیت ، چگونگی غیابت امام مهدی “ع” و وظیفه ما به عنوان منتظران به خوانش گرفته شد. خودم نیز از جمله مقاله خوانان این مراسم بودم  که قسمت از مقاله خود را به عنوان نتیجه نوشته ام با شما شریک می سازم.
زمانیکه زمینه فعالیت و حتی زنده ماندن برای یگانه وصی پیامبر خدا در آن زمان مناسب نبود خداوند بزرگ برای اینکه نماینده ای در روی زمین داشته باشد امام مهدی”ع” را از دید چشمان نا پدید کرد که تا از طرف ماموران جابر ان زمان به امام اسیب نرسد.
حال اگر ما دقیقا به دلایل غیبت امام مهدی”ع” فکر کنیم . پی می بریم که ما هم در دوران زندگی خود همیشه از طرف  حکومت های سابق رنج و ظلم های زیادی را دیده ایم ، صد ها سال به عنوان یک انسان از تمامی حقوق و آرزشهای انسانی محروم بوده ایم و به بهانه های مختلف سیاسی ، نزادی و مذهبی ظلم و ستم های زیاد دیده ایم ، فرزندان ما سالها از رفتن به مکتب محروم بودند ، دختران ما به عنوان کنیز و خدمت کار در میان اقوام مختلف در افغانستان معامله می شدند. غم ها ومصیبت های فراوان را در کشور خود تجربه نمودیم تا اینکه مجبور به فرار از وطن شدیم و با سپری نمودن راه های پر خطر خود را در بحر پهناور هند در یک قایق شکسته انداختیم  تا در جای برسیم که از حقوق و آرزش های انسانی خود بر خوردار شویم.

 هر چند حالا ما در استرالیا زندگی می کنیم  اما ما فرزند همان پدری هستیم که سالها در افغانستان رنج دیده و یا هم سالها از خانواده خود دور بوده و در دیار غربت زحمت های زیاد و زخم زبان های زیاد را تحمل نموده  تا من و تو را به جای برساند که آینده خود را با کسب علم و دانش روشن نمایم و یک فرزند نیک باشیم برای حامعه و مردم خود که تا در اینده همان روز ها و تاریخ گذسته دو باره در زندگی نسل های حال و آینده مان تکرار نشود. به گفته استاد شهید عبدالعلی مزاری ” کسیکه گذشته خود را فراموش کند مجبور به تکرار ان است.”
دوستان امروز ما در کشوری زندگی می کنیم که از تمام حقوق و ارزش انسانی خود بر خوردار هستیم  و اینجا  کسی نیست که ما را افغانی …. بگوید. وظیفه تک تک ما این است که در بین خود اتفاق داشته باشیم و در سایه برادری و برابری فرزندان خود را در کسب علم و دانش تشویق نماییم تا شود روزی که که همین فرزندان و گل های امروز مان امیدی باشد برای آینده کسانیکه هنوز هم شب و روز را در بیداد گری سپری می کنند.           “والاسلام”   هاتف کریمی

+;نوشته شده در ;چهارشنبه بیست و نهم تیر ۱۳۹۰ساعت;۲۱:۳ توسط;مدیریت وب سایت ; |;

1,053بازدید

یک دیدگاه »

  1. میهن دوست سرطان ۳۰, ۱۳۹۰ در ۳:۳۴ ب.ظ -

    پنجشنبه ۳۰ تیر۱۳۹۰ ساعت: ۱۵:۳۴

    چه خووووووووووب آفرین