جاغوری‌نوشت (۲)

عزیزالله جاغوری ۷:۳۱ ب.ظ دیدگاه‌ها خاموش
جاغوری‌نوشت (۲)

جاغوری‌نوشت (۲)Screenshot_۲۰۲۰۰۴۳۰-۱۵۳۳۴۴_1
______
جاغوری، استثنا از دیگر مناطق هزاره‌نشین نیست، لذا ابتدا باید به مشکلات هزاره‌ها در مقیاس کلان و سطح کشوری اشاره کرد، آنگاه فهم مشکلات جاغوری هم آسان می‌شود، کل هزاره‌ها در سطح کشور به‌جای اینکه دنبال وصول مطالبات خود از حکومت باشند و برای رفع تبعیض و بی‌عدالتی تلاش کنند، درگیر رقابت‌های جناحی و منطقه‌ای هستند، دو درصد در حکومت سهم ندارند و از انکشاف و توسعه هم محروم‌اند، اما به‌جای وصول مطالبه‌‌ی‌شان از حکومت، یکدیگر را به غصب و تضییع حقوق‌شان متهم کرده و غزنیچی، دایکندی، دایزنگی، بامیانی و شمالی گفته، یخن همدیگر را جفت می‌کنند، اگر یک نقطه‌ضعفی از یکدیگر بیابند، آن را چماق‌ کرده و به سر و صورت همدیگر می‌کوبند.

هزاره‌ها هدف و منافع جمعی و عمومی را برای خود تعریف نکرده‌اند، بلکه منافع‌شان را به منافع شخصی چند تکه‌دار پیوند زده‌اند، هرگاه منافع آن‌ها تأمین و چوکی‌شان برقرار بود، عدالت هم برقرار است، لذا اگر مردم عدالت‌خواهی کنند، پیش از دیگران تکه‌داران و اطرافیان‌شان در برابر مردم ایستاد شده و صدای عدالت‌طلبانه‌ی مردم را خاموش می‌کنند و هرگاه منافع شخصی آن‌ها به خطر افتاد و از چوکی برکنار شدند، عدالت هم از بین می‌رود.

جوانان و تحصیل‌کردگان ما نیز متأسفانه نتوانسته‌اند، منافع جمعی را دنبال کنند، بلکه آن‌ها هرکدام به یکی از تکه‌داران آویزان شده و هر طرف آن‌ها لول خوردند، این‌ها نیز همان طرف می‌غلطندند، این امر نشان می‌دهد که حتی تحصیل‌کردگان ما در سطح لیسانس، ماستر و داکتر دارای تفکر و اندیشه نبوده و صرفاً دنباله‌رو هستند. در طول این سال‌ها شاهد بوده‌ایم که امروز وقتی فلان تکه‌دار در قدرت و منافع‌شان تأمین بوده است، بسیاری از تحصیل‌کردگان از رفتار تبعیض‌آمیز حکومت دفاع و بی‌عدالتی را توجیه کرده‌اند، اما فردا که فلان تکه‌دار از چوکی برطرف شده و منافع شخصی‌اش به خطر افتاده، عدالت هم از بین رفته و همان جوانان و تحصیل‌کردگان که تا دیروز از حکومت و سیاست‌های تبعیض‌آمیز آن دفاع می‌کردند، با تمام توان به نقد حکومت و مثلا دادخواهی می‌پردازند، در حالیکه در سیاست‌های حکومت در طول ۱۸ سال گذشته نبست به مردم ما هیچ تغییری به‌وجود نیامده است، اما بسیاری از جوانان ما با توجه به منافع تکه‌داران هر روز تغییر جهت داده‌اند، گاه مدافع سرسخت حکومت و گاه مخالف سرسخت آن‌ شده‌اند، این بدان معناست که منافع عمومی مردم اصلا مد نطر نبوده و اصلأ مهم نیست، از نام مردم و نام قوم، فقط برای منافع شخصی چند نفر سواستفاده شده و مردم فقط قربانی بوده‌اند.

مردم هزاره در طول ۱۹ سال گذشته قوی‌ترین حامیان نظام و حکومت بوده و هزینه‌های بسیار سنگینی را هم به‌خاطر حمایت از نظام پرداخته‌اند، شاید هیچ قبرستان هزاره را پیدا نتوانیم که چند جوان ما که در قالب نیروهای امنیتی برای دفاع از وطن، مردم و نظام در غزنی، هلمند، ارزگان، خوست، قندرهار و… شهید شده‌اند، مردم ما در انتخابات بیش از دیگران شرکت و در تحکیم پایه‌های این نظام و حکومت کوشیده‌اند، در مسیر راه‌ها به جرم حمایت از نظام و حکومت، تیرباران و سربریده شده‌اند و از تمام قوانین حکومت تبعیت کرده‌اند، اما در مقابل نه تنها از حکومت خدماتی را دریافت‌نکرده، بلکه بدترین ظلم‌ها و تبعیض‌ها را تجربه نموده‌اند، از ملیاردها دلار کمک‌های جامعه جهانی، سهم هزاره‌ها تقریباً صفر بوده و حضور شان در حکومت نیز هیچگاه از دو درصد فراتر نرفت، زیرا منافع هزاره‌ها فقط به منافع چند نفر پیوند زده بود و حکومت با دادن امتیازهای شخصی به آن چند نفر، دهان هزاره‌ها را بستند و از طریق همان چند نفر، فریادهای عدالت‌طلبانه مردم را خاموش کردند.

حال که وضعیت کلی هزاره‌ها را در سطح کشور و مقیاس کلان، به‌صورت گذرا بررسی کردیم، فهم و بررسی مشکلات جاغوری در مقیاس خرد نیز به راحتی قابل فهم خواهد بود.

ادامه دارد …

نسیم جعفری

62بازدید

کامنت بسته شده است.