جام بهاری والیبال جاغوری امروز به پایان رسید

مدبریت ۵:۱۳ ب.ظ ۱
جام بهاری والیبال جاغوری امروز به پایان رسید

جام بهاری والیبال جاغوری امروز به پایان رسیدScreenshot_۲۰۱۹۰۳۲۹-۲۱۲۰۱۷_1

جام بهاری والیبال جاغوری امروز به پایان رسید. تیم ستارگان مرکز به مقام نخست رسید‌ و تیم امید داله مقام دوم را کسب کرد.

به اعضای این تیم‌ها و ‌مسوولین ارجمندشان تبریک می گویم.

بازیهای بهاری والیبال از مهمترین رویدادهای سالانه ورزشی در جاغوری است که هر سال در ایام نوروز هزاران تن را از سراسر جاغوری و شهرهای چون غزنی و کابل به خودش جلب می‌کند.

از تاریخ اولیه این بازی ها من اطلاعی ندارم ولی تا آنجایی که من میدانم از سال ۱۳۸۴ به صورت منظم این بازی ها برگزار شده و به گمانم فقط در سال ۹۶ و به خاطر حادثه تلخ گروگانگیری در زابل این بازی ها برگزار نشد.
سالهای گذشته این ‌بازی‌ها در فضای باز برگزار می شد اما در چند سال اخیر، این بازی‌ها به سالن‌های ورزشی منتقل شده‌است. جاغوری از جهت زمین بازی وضعیت خوبی دارد و شش سالن ورزشی در این ولسوالی ساخته شده است.

چند بازی را به صورت پخش زنده دیدم. به نظرم سطح کیفی بازی ها نسبت به سالهای گذشته چندان تغییری نکرده است. حداقل من موضوع تازه ای ندیدم. نه تکنیک جدیدی را دیدم و نه طرحی نو برای بازی‌ها. سرویس پرشی را کسی نمی شناسد، شوت پشت خط یک سوم نا آشنا است، ترکیب مسخره خط حمله دراز، کوتاه، چپ سرجایش باقی است، از همه مهمتر روش جاگیریِ ثابتِ بایکنان در زمین است که در والیبال امروز کفر مطلق به شمار رفته و غیرقابل بخشش است، ولی در جاغوری به این موضوع توجهی نمی شود. از شگفتی های والیبال جاغوری اضافه شدن خطای غیرقابل تحمل مکث زیاد و مشت کردن توپ است. این تکنیک زشت را دوستان کابلی از کوچه پس کوچه‌های کابل و گودال معروف کوته سنگی با خود آورده‌اند و مدیریت ورزشی جاغوری هم آن را قبول کرده‌است!

سطح تکنیکی خود بازیکنان تا حدودی بهتر شده است. اما این رشد هم موزون نیست. مثلاً شوتر تیم عملا توانایی سرویس زدن و با جاگیری در زمین را ندارد. در بازی های رسمی این مسأله ضعف بزرگ یک تیم به شمار خواهد رفت. دلیل این مسأله چیزی نیست جز بازی ثابت بازیکنان. آنها یاد نمی گیرند که باید در مناطق شش‌گانه زمین به جز پاسوری و وسط‌گیری مهارت کافی داشته باشند.

شاید تنها رشدی را که می‌تواند مشاهده کرد شاید حواشی کمتر برای این بازی ها باشد که من در آن هم چندان مطمئن نیستم.
تا چندسال پیش یک بازیکن، هم بازی می‌کرد، هم داور بود، هم سرپرست تیم و هم تماشاچی بود و به دیگر تماشاچیان فحش می داد! ورزشکاری که چنین باشد، چه انتظاری ازش باید داشته باشیم؟
بازی های زیادی بوده که به راحتی یک بازیکن داور را از زمین اخراج می‌کرد و حرف داور ذره‌ای ارزش نداشت.

بدتر از همه کسانی بودند که در پشت صحنه بازی ها را خراب می‌کردند، وقتی تیم‌شان حذف می‌شد کل روند بازی را مختل می‌کردند و به راحتی و با قانون شکنی آشکار به ورزش و‌ به ‌مردم و به ورزشکاران اهانت می‌کردند. من شاهد بوده ام که حتی در نزدیکی های فینال تیم جدیدی از اعضای تیم حذف شده خلق می شد و با اسم جدیدی وارد میدان می شد! اعتراض وارد نبود، همه می‌دانستند که نباید اعتراض کنند!

والیبال در جاغوری زمینه رشد دارد ولی هیچگاه به این ورزش به صورت اساسی توجه نمی‌شود. در موارد بسیاری داور محترم بازی‌ها فول مسلم و خطای فاحش بازیگران را نادیده می گیرد. خود بازیگر می داند که حرکتش اشتباه است، تماشاگران می‌دانند، داور خوب می فهمد ولی با کمال شگفتی این خطاهای فاحش والیبال نادیده گرفته می‌شود، به همین سادگی!
چرا اینطور است؟
جواب مشخص است. والیبال در جاغوری ورزش نیست، ساعت‌تیری است.

تیم ها فصلی خلق می شوند. مثلاً اعضای تیم امید داله فقط در سر سال همدیگر را می بینند‌. تیم ستارگان مرکز هم تیم‌ جدیدی است. دیگر تیم ها در حد قول و قریه ارزش دارند و اصلا نمی شود روی آنها حساب کرد.

ولی با وجود این مسایل، برگزاری این مسابقات بسیار ارزشمند و دیدنی است. برگزاری سالانه آن و پشتیبانی مالی از این رویدادها بسیار قابل تقدیر است.

به همه دوستان و‌ دست اندرکاران این مسابقات در جاغوری عرض ارادت و خسته نباشید دارم.

دست حق یارتان.

حبیب میرزایی

178بازدید

یک دیدگاه »

  1. sayyed mahmood حمل ۱۰, ۱۳۹۸ در ۱۲:۱۷ ب.ظ -

    نقض های که گفتی خیلی مهم هست
    قشنگ بود