جنگ طلبی، یا شیادی یک صلح ساز ؟

عزیزالله جاغوری ۷:۰۶ ب.ظ ۰

جنگ طلبی یا شیادی یک صلح ساز ؟

خلیلزاد در یک ویدیو کنفرانس مجازی با سفیران قزاقستان، ازبکستان و افغانستان از کارشکنی ایران در روند صلح افغانستان گفت، و مشخصا به یک مصاحبه سفیر ایران با طلوع نیوز اشاره کرد و ادعا کرد که ایران جنگ می خواهد.

نمی دانم شما آن مصاحبه سفیر ایران را دیده اید یا نه.در آن مصاحبه، آنچه سفیر ایران می گوید، تقریبا عین موضع دولت افغانستان است. یعنی، افغانستان باید جمهوری اسلامی باقی بماند، روند صلح را باید دولت و مردم افغانستان مدیریت کند، طالبان باید در قدرت سهیم شوند اما نظام طالبانی و یا سلطه طالبان بر کل کشور قابل قبول نیست. اگر این جنگ طلبی است، پس صلح طلبی، یعنی تسلیم طلبی بی قید و شرط و پذیرش امارت اسلامی افغانستان.

به روند صلحی که خلیلزاد در غیاب مردم افغانستان به پیش می برد بنگرید. گذشته از امریکا و طالبان، دو کشوری که بیشترین سهم را در این روند دارند، پاکستان و قطر هستند. با درک واقعیت های تلخ در روابط پاکستان و افغانستان، فهم این مساله مشکل نیست که اگر پاکستان آنچه را می خواست به دست نمی آورد، امکان نداشت بگذارد این روند شکل بگیرد و یا به جایی برسد. یعنی واضح است که خلیلزاد، با تمکین به خواست های اساسی پاکستان، توانسته است این روند را تا اینجا برساند. حالا، آیا منزوی کردن یک همسایه قدرتمند افغانستان ( ایران ) که می تواند به عنوان یک وزنه در مقابل پاکستان و خواست های خطرناکش نقش مهمی بازی کند، می تواند به سود افغانستان و منافع ملی ما باشد ؟

قطر چه وزنی در منطقه ما دارد که نقش آن در روند صلح افغانستان بیشتر از تاجیکستان، ترکمنستان، ازبکستان، چین، ایران، روسیه و حتی هند است ؟ آیا واقعیت های جغرافیایی افغانستان را می توان یک سره نادیده گرفت ؟ امریکایی ها با شدت تمام بر طبل دشمنی با چین در همسایگی افغانستان می کوبند. همسایگان شمالی افغانستان، شرکای تجاری چین هستند، و درهم آمیختگی اقصتادی شان با چین هر روز بیشتر و عمیق تر می شود. از طرف دیگر می بینیم که ایران برای مبارزه با فشار امریکایی ها، دارد به متحد استراتژیک جدید چین تبدیل می شوند. پاکستانی ها عملا و پیش از پیش یکی از نزدیکترین متحدین استراتژیک چین هستند. کل این ساز و کار در غیاب افغانستان (غیبت افغانستان تا حدود زیادی به دلیل حضور نظامی و فشار امریکایی ها است ) کاملا به نفع پاکستان است، فرصت مانور منطقوی بیشتر برای این کشور ایجاد می کند، و دستش را در افغانستان بازتر می کند.

خلیلزاد دارد با شیادی تمام، دست و پای مردم افغانستان را بسته می کند، و جاده را برای سلطه کامل و یا نسبی طالبان باز و صاف می کند. ترومپ اگر یک حرف درست گفته باشد، همان شیاد خواندن خلیلزاد است. فعلا تعداد زیادی در افغانستان دل به صلح سازی این شیاد بسته اند، اما در پایان این روند ( اگر به پایانی برسد ) بعید است که برای مردم افغانستان چیزی جز درد و رنج برجای بماند.

عبدالله وطندار

60بازدید

پاسخی بگذارید »