خدایا در این روز مرا از عیب و گناه پاک گردان

غفوری ۳:۱۰ ب.ظ دیدگاه‌ها خاموش

بنام خدا

باسلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما مومنین و میهمانان ارجمند الهی و توفیق بهره مندی از فیوضات ایام باقیمانده از ماه مبارگ رمضان، دعای روز بیست وسوم همراه با شرحی کوتاه خدمت شما تقدیم می گردد.

متن دعای روز بیست و سوم :«اللهمّ اغسِلْنی فیهِ من الذُّنوبِ وطَهِّرْنی فیهِ من العُیوبِ وامْتَحِنْ قَلْبی فیهِ بِتَقْوَى القُلوبِ یا مُقیلَ عَثَراتِ المُذْنِبین»خدایا در این روز مرا از گناهانم شستشو بده و مرا از عیبهایم پاکیزه گردان و قلبم را به تقوای قلبی پرهیزگاران و ایمان بیازمای. اى چشم پوش لغزشهاى گناهکاران».

در این دعا سه تقاضا مطرح شده است.پاک شدن گناهان، برطرف شدن عیوب و افزایش تقوای قلب از خواسته های است که در این دعا مطرح شده است.

خواسته اول: پاک شدن از گناهان: « اللهمّ اغسِلْنی فیهِ من الذُّنوبِ» خدایا در این روز مرا شستشو داده و مرا ازپلیدی و گناهان پاک گردان. این روز که مصادف با یکی از روزهای قدر است، از خداوند متعال خواسته می شود تا نه تنها گناهان بنده اش را ببخشاید، بلکه او را شستشوی کامل دهد تا تمام آثار بدیها و پلیدیها از جسم و جان او دور و برطرف گردد.

براساس آیات شریفه قرآن کریم و روایات، هرگناه اثری از خود در جسم و جان مرتکب گناه و نیز در محیطی که گناه در آن انجام یافته است، برجای می گذارد. در این مورد به چند حدیث و یک آیه اشاره می کنم.

۱ ۱- حضرت امام صادق(ع) می فرماید که گناه اثری بسیار ناگواری بر قلب گناه کننده برجای می گذارد. إِذَا أَذْنَبَ الرَّجُلُ خَرَجَ فِی قَلْبِهِ نُکْتَةٌ سَوْدَاءُ فَإِنْ تَابَ انْمَحَتْ وَ إِنْ زَادَ زَادَتْ حَتَّى تَغْلِبَ عَلَى قَلْبِهِ فَلَا یُفْلِحُ بَعْدَهَا أَبَداً (اصول کافی جلد۲ ص۲۷۱) یعنی،هر گاه آدمى گناهى کند نقطه سیاهى در دلش پدید مى‏آید . اگر توبه کرد آن نقطه پاک مى‏شود و اگر باز هم گناه کرد آن نقطه بزرگتر مى‏شود ، تا جایى که همه دلش را فرا مى‏گیرد و زان پس هرگز روى رستگارى را نمى‏بیند.

۲-۲- آثار گناه در زندگی به اندازه ای است که حضرت امام صادق(ع) فرمود بسیاری از مردم بر اثر گناهانی که انجام می دهند عمرشان کوتاه و بر اثر آن از دنیا می روند: مَنْ یَمُوتُ بِالذُّنُوبِ أَکْثَرُ مِمَّنْ یَمُوتُ بِالْآجَالِ وَ مَنْ یَعِیشُ بِالْإِحْسَانِ أَکْثَرُ مِمَّنْ یَعِیشُ بِالْأَعْمَارِ(بحارالانوار جلد۵ ص۱۴۰) یعنی، شمار کسانى که بر اثر گناهان مى‏میرند بیشتر از کسانى‏است که به‏ اجل مى‏میرند.

۳ ۳- خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید، کسانی که اهل گناه هستند، گناهان پی درپی به اندازه ی بر روح و روان آنها تاثیر می گذارد که سرانجام به نقاط خطرناک رسیده و همه آیات خداوند متعال را تکذیب می کنند:ثُمَّ کانَ عاقِبَةَ الَّذینَ أَساؤُا السُّواى‏ أَنْ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللَّهِ وَ کانُوا بِها یَسْتَهْزِؤُنَ (سوره روم آیه۱۰) یعنی،سپس سرانجام کسانى که اعمال بد مرتکب شدند به جایى رسید که آیات خدا را تکذیب کردند و آن را به مسخره گرفتند!

بنابراین یزید و یا نمرود و یا فرعون و یا هر خون آشام دیگری که از آنها در تاریخ نام برده شده است از اول خون آشام کامل نبوده است بلکه در مرور زمان و براثر گناه زیاد و به اصطلاح تلنبار شدن گناهان به حدی رسیده اند که همه چیز و حتی خداوند و قیامت را انکار کردند.

بنابراین وقتی از خداوند می خواهیم که خدایا، تو خودت وعده داده ای که همه گناهان بنده ات جز شرک را می بخشی:قُلْ یَاعِبَادِىَ الَّذِینَ أَسْرَفُواْ عَلىَ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُواْ مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ  إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا  إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ( سوره زمر آیه۵۳) یعنی،  بگو: اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‏اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. پس ای خدای کریم و رحیم مرا شستشو بده تا همه آثار گناهان نیز از جسم و روحم محو گردند.

خواسته دوم: پاک شدن از عیوب : «وطَهِّرْنی فیهِ من العُیوبِ»خدایا در این روز همه عیبها را از من بر طرف گردان. براساس آموزه های دینی و روایات، انسان در روزی که زاده می شود طاهر و پاک است. اما در مرور زمان اگر راه نادرست را در پیش گیرد و در محیط آلوده قرار گیرد وگناه انجام دهد، چنین محیط و گناهان در او اثرکرده و شخصیت و منش او را که از روز اول پاک بوده است معیوب می سازد. هرچه اصرار برگناهان بیشتر شود، این عیب ها ریشه ی تر شده و مداوا نمودن آن مشکل تر می گردد. عیب ها نیز فراوان و گوناگون است. عیبهای زبانی مثل دشنام دادن ، تهمت زدن ،‌ دروغ گفتن، غیبت گویی، شخصیت دیگران را خرد کردن، مسخره نمودن و… عیبهای قلبی همانند، حسد، بخل ،کینه و بغض و… عیبهای شخصیتی و روحی همانند خود بزرگ بینی و عجب ، تکبر و توجه نکردن به دیگران و به اصطلاح به حساب نیاوردن آنان و…

گاهی از بس که اینگونه رفتارهای نا پسند و مریض گونه عادت بعضی از افراد می شود، اولا که برای او عادی شده و قباحت عیوب فوق در پیش او از بین می رود و ثانیا نمی تواند آن را ترک کند. زیرا این عیوب در وجود و شخصیت او ریشه دوانده و نمی تواند آنها را به آسانی از بین ببرد. پس خیلی خوب است که انسان از اول مواظب و مراقب باشد و نگذارد این علفهای هرزه در وجود او  و محیط زندگی وی سبز شود. حدیث منسوب به امام علی(ع) خیلی ‌با معنی و زیبا است که فرمود: مراقب افکارت باش که گفتارت می شود، مراقب گفتارت باش که رفتارت می شود، مراقب رفتارت باش که عادتت می شود، مراقب عادتت باش که شخصیتت می شود، مراقب شخصیتت باش که سرنوشتت میشود.

شاعر هم زیبا گفته است:

علاج نفس سرکش را در ایام جوانی کن   که این مارسیه چون پیرگردد اژدها گردد

امام علی(ع) فرمود:أَکْبَرُ الْعَیْبِ أَنْ تَعِیبَ مَا فِیکَ مِثْلُه(نهج البلاغه) یعنی،‌بزرگترین عیب این است که بر دیگران چیزی را که در خودت وجودت دارد عیب بشماری.‏

 خواسته سوم: تقوای قلب: «وامْتَحِنْ قَلْبی فیهِ بِتَقْوَى القُلوبِ» خدایا در این روز به اندازه تقوای دلهای اهل تقوا به من تقوای قلبی عطاکن. یعنی، خدایا به من تقوای قلبی عنایت کن. خدایا کاری کن که اعمال خوب و نیک و گرایش به خوبیها از ته قلبم سرچشمه گیرند. این چنین کارها ارزشمند و دوامدار خواهند بود.

قلب مکان و جایگاه رذایل و فضایل است. محبت خدا و اولیای او و یا خدای نکرده محبت دنیا و گرایش به رذایل همه از قلب سرچشمه می گیرد. قلب مومن عرش رحمان و جایگاه محبت خداوند به حساب آمده است اما در مقابل قلب منافق جایگاه و مکان شیطان به حساب آمده است. به همین دلیل تقوای قلبی مهم است. در قرآن کریم، قلب سلیم که جایگاه محبت خدا و دوستان اوست، مایه نجات انسان شمرده شده است.یَوْمَ لَا یَنفَعُ مَالٌ وَ لَا بَنُونَ. إِلَّا مَنْ أَتىَ اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ(سوره شعرا آیه۸۸- ۸۹)در آن روز که مال و فرزندان سودى نمى‏بخشد. مگر کسى که با قلب سلیم به پیشگاه خدا آید!

حضرت امام علی(ع) در بخشی از وصیتنامه اش فرمود: یَا بُنَیَّ إِنَّ مِنَ الْبَلَاءِ الْفَاقَةَ وَ أَشَدُّ مِنْ ذَلِکَ مَرَضُ الْبَدَنِ وَ أَشَدُّ مِنْ ذَلِکَ مَرَضُ الْقَلْبِ وَ إِنَّ مِنَ النِّعَمِ سَعَةَ الْمَالِ وَ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِکَ سَعَةُ الْبَدَنِ وَ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِکَ تَقْوَى الْقُلُوبِ(بحارالانوار جلد۷۴ ص ۴۰۲) یعنی، ای پسرم! از گرفتاریها وبلاهای انسان در دنیا، فقر و تنگ دستی است، و سخت تر از آن، بیماری جسمی است، و سخت تر و بدتر، این است که انسان دلش بیمار باشد. از نعمتهای الهی به انسان در دنیا، داشتن مال و ثروت است و بهتر و بالاتر از آن، بدن صحیح و سالم داشتن است، امّا بالاتر ازآن دارا بودن تقوای قلبی است. زیرا تقوای قلبی چنانچه اشاره گردید باعث نجات انسان در دنیا و آخرت می گردد.

خداوند متعال همه ما را از شرور و دامهای شیطان و هواهای نفسانی نجات بخشد و بهترین سرنوشت را که برای بندگان مخلصش مقدر می فرماید برای ما نیز تقدیر فرماید. الهی آمین یارب العالمین

التماس دعا

1,283بازدید

کامنت بسته شده است.