خود نوشتی از شوکت علی محمدی

مدبریت ۱:۲۹ ق.ظ ۱
خود نوشتی از  شوکت علی محمدی

خود نوشت:شوکت علی محمدی

بنا نداشتم از خود بنویسم. ترسم آن است که به ملامت خود ستایی بیافتم، که تجربت سه دهه خامی را از من گرفته است. چند پُست از دستور مدیریت سایت تخلف کردم، اما چندین بار تذکر مدیریت، پست کلفتی را هم از من گرفت؛ که در چنته­ی نداری­ام؛ چند قلم خاطره و دل­خوشی روزگار رفته برای قوت قلب روزهای نیامده، پیدا می­شود که به توصیه­ی روان­شناسان، به صفحه­ی سیاه یادداشت­ هایم به دیده­ ی غنیمت می­نگرم! در نتیجه مجبور شدم؛ برای همگامی جمعی و اطاعتِ خواست جمعی و مدیریت؛ به عنوان مدیریت بخش منطقه ایِ جهان دهکده زیبای المیتو؛ پته ام را به آب بریزم! از همه دوستان منطقه المیتو دعوت می کنم برای ترسیم چهره درست و به جای منطقه، همکاری کنند، امکان مدیریت مستقیم برای همه دوستان علاقه مند وجود دارد.

شوکت علی محمدی هستم. در سال ۱۳۴۸ در دامن کوه­های استوار و صبور «المیتوی جاغوری»ولایت غزنی افغاستان، به تماشای واقعیات زندگی چشم گشودم.

سال ۱۳۶۶ برای ادامه تحصیل به ایرانمهاجرت کردم، که حاصل سال­های هجران، یک سبد موی شعله­ور، قلب تکیده، قلم تلخ، ویک دنیا اندوه است. در سال۱۳۸۱ سطوح عالی حوزه­ی علمیه را تمام کرده و مشغول پایان نامه نویسی شدم. در سال۱۳۸۳ پایان نامه فوق لیسانس رشته فقه و معارف اسلامی را با گرایش علوم قرآن و حدیثبا عنوان «پرتو نبی(قرآن) در شعر دری» بانمره ۱۹ دفاع کردم. راهنمایی پایاننامه را استاد دکتر محمود سرمدی و مشاوره آن را دکتر سعدی به عهده داشتند. داوریپایان نامه را استاد رضا بابایی – که خدا یارش باد- به عهده داشت. ایشان در داورى،گفتند: من دو نکته به عنوان ادای حق می گویم:

۱٫    من به دلیل آن که حدود ۱۵ سال همین موضوع را در دانشگاه­هاتدریس می­کنم؛ همه کتاب­ها و مقاله­های این موضوع را دیده ام. این پایان نامه ازبسیاری جهات برتری دارد.

۲٫    در میان قلم های متوسط حوزه، من چنین قلمی ندیدم. نویسندگانخوب حوزه کمتر می توانند چنین بنویسند. غنى، توانمند و پرواژه!

در سال ۱۳۸۴ وارد مؤسسه­ی عالی علومانسانى، در رشته علوم تربیتی شدم و در سال ۱۳۸۷ لیسانس علوم تربیتی را گرفتم.

فوق لیسانس برنامه­ ریزی آموزشی و درسی (Educational planning and and curriculum )را نیز از همان موسسه دریافت کرده ­ام. 

 در سال ۶۷ با همکاری جمعی از دوستان «نشریه ی فکرى- فرهنگی بلاغ» را منتشرکردیم. هشت سال سردبیری آن به دوش من بود. دو سال است که مدیریت اجرایی و دبیریبخش ادب و فرهنگ را انجام می­دهم .

در سال ۱۳۸۰ با مؤسسه ی امام شناسی همکاری می کردم و مدیریت داخلی آن را به عهده داشتم.مشق نوشتن را از سال۱۳۷۰ در روزنامه­ها و نشریات آغاز کرده­ام، که بیش از هشتاد مقاله­ی چاپ شده در مطبوعات افغانستانی و …دارم؛  اگر مقالات فضای مجازی را به آن اضافه کنیم بیشترها…..

 دو سال مسؤل کمیسیون علمی- فرهنگی مجمع علما و طلاب جاغوری به عهده داشته ­ام، که حاصل آن انتشار مجموعه مقالات همایش «دین و دینداری در عصر جدید» و برگزاری چند نشست علمی بود.
 سردبیر نشریه «راه شکوفایی»؛ نشریه­ی انجمن علمی- پ‍ژوهشی اخلاق و تربیت جامعه المصطفی العالمیه.
 مدیریت غرفه افغانستان در جشن جهانی نوروز؛ با برنامه­ های متنوعی مانند برگزاری نمایشگاه توانمندی­ های فرهنگی افغانستان، بر افراشتن نمادین جنده مولا علی (ع)، اجرای نمایش نوروزی پیرک – کمپیرک، اجرای جشن سمنک و گروه­ های سرود و موزیک­ های نوروری و انتشار کتاب نوروزی «شکوه گل سرخ»، انتشار برشور نوروزی «نوروز، سرگاه بهار» و سه عدد سی دی نوروزی (نوروز در افغانستان، اسلایدی از آیین نوروزی و تاریخی و آهنگ­های نوروری افغانستان).

کتاب «بررسی برنامه درسی مدارس علمیه افغانستان» را زیر چاپ دارم.

 چند سال معلمی در مدارس خودگردان.

حوزه­ی اولی یا اصلی­ام ادبیات دری است؛ که در پی همین علاقه چند صباحی متهم به شاعری هم شده­ام.

 به تاریخ کهن افغانستان علاقه جدی دارم و کما بیش دیدگاه­های نوی هم دارم که با هنجارِ ناهنجار آمده­، متفاوت است. امیدوارم من و هم نظران بتوانیم راه هویت جویی را یک قدم به حقیقت نزدیک کنیم.

بخشی از این دیدگاه­ها در ویب نوشت­هایم «جامعه نو    منعکس شده است.

پرو فایل مرا در در این سایت ها می توانید بخوانید:

اندیشه وران: 

راسخون:  

نوشته شده توسط مدیریت بخش المیتو – شوکت محمدی
1,543بازدید

یک دیدگاه »

  1. مدیریت سایت اسد ۹, ۱۳۸۸ در ۱:۵۹ ب.ظ -

    جمعه ۹ مرداد۱۳۸۸ ساعت: ۱۳:۵۹

    سلام دوستان
    تشکر از دوست عزیز ما جناب آقای محمدی
    دنیای مجازی دنیای هست که هرکس به اندازه آشنای خودش و توانای و قدرت او در این زمینه اظهار وجود می کند .
    گرچند قلم ومحتوای نویسنده هر شخص بیان کننده افکار اوست بی تر دید نمی تواند پختگی و سطح واقعی افکار و منزلت آن شخص را برای ما بیان کند .
    ما در دنیای مجازی شاهد موارد بسیاری هستیم که حرف آن چنانی می زنند بدون آنکه حرفهای شان از پشتوانه خاص بر خوردار باشد و یا به قول امروزی ها از سوادی بهرمند باشد.
    مدیران سایت اکثرا افراد هستند که هم سواد حوزوی دارد و هم تحصیلات کلاسیک روز را دارا می باشد . تفریبا نظر اکثر همکاران این بود که معرفی مدیران لازم است و این کار را خود مدیران در یک پست مستقل انجام دهند تا دوستان با مدیران بهتر آشنا شوند و هم دیگران در رابطه با مدیران برخورد متناسبت با شخصیت شان داشته باشد .
    گرچند تعداد دوستان شکسته نفسی می فرمایند از خود چیزی نمی گویند و نه می نویسند و یا حاضر نیستند چیزی در باره شان گفته شود . ولی من فکر کی کنم این کار لازم است آقای محمدی عزیز از جمله همین دوستان است که دوست ندارد خودش یا کسی چیزی در باره ایشان بنویسد .
    از اینکه بر حلاف میلش مطابق با خواسته های همکاران اقدام به معرفی خود کرده تشکر می کنم امید وارم که همیشته همه ما توفیق پیدا کنم که خواسته دیگران را بر خواستهای خود مان مقدم بداریم.
    با تشکر