((درامتداد اربعین!؟))

۴:۵۷ ب.ظ دیدگاه‌ها خاموش
((درامتداد اربعین!؟))

is (4)((درامتداد اربعین!؟))

برگ یکم: پیشینه

به خوبی معلوم نیست که چرا عدد[چهلم] (اربعین)در میان پیروان بسیاری از ادیان پیش از اسلام، قداست یافته است؟

اما، نقل و گزارش از کارایی و کاربرد این عدد در حکایت های تاریخی قرآنی، از یک سو بیانگر قدمت، دیرینگی و پیشینه تاریخی این باور در میان ملت های پیش از اسلام بوده و از سوی دیگر، حاکی از کاربرد قدسی این عدد، نزد این اقوام بوده است.

[نتیجه]

۱- پیداست که کاربرد و کارایی باور چهلم و [اربعین] اختصاص به اسلام و مسلمانان نداشته و پیشینه دور و درازی در میان ملل پیش از اسلام داشته است.

۲- اعتقاد به [چهلم] (اربعین)در میان عرب ها نیز یک سنت مقدس، دیرپا و کاملا جا افتاده بوده است.

is-4

برگ دوم: اربعین پس از کربلا !؟

تردیدی نیست که فاجعه خونین کربلا در سال ۶۱هجری، در تاریخ تلخ و تاریک عصر حاکمیت اموی، آنقدر برجسته، خاص و ویژه است، که هیچ حادثه مشابه دیگری در تاریخ اسلام با آن توان هماوردی و همانندی ندارد!

بنابراین، همانگونه که خود حادثه خونین کربلا خاص و ویژه بوده است به همان اندازه، [اربعین] کربلا نیز در تاریخ خاص گردیده و به گونه اختصاصی، عجیب و ویژه شهرت یافته است! به گونه ای که به جرأت میتوان گفت: [اربعین] با تمام پیشینه، تاریخ و قداست خویش، تنها و تنها در [اربعین حسینی] خلاصه گردیده، گویی این کلمه سنتی، مذهبی و دیرپا تنها به [اربعین کربلا] اختصاص داشته است!؟

برگ سوم: فلسفه اربعین!؟

مهمترین پرسش: اساسا[فلسفه] برگزاری مراسم تاریخی و ماندگار [اربعین حسینی] از آغاز تا کنون چه بوده است؟

- چون روزگار درازی است که ملا ها، مداحان و روضه خوان ها; مراسم عزاداری، هر باور و هر چیز مربوط به امام حسین(ع)را، در لفافه ثواب پیچانده و به خورد دوستانش داده اند، پس ساده ترین پاسخ متبادر به ذهن، همانا [ایصال ثواب] و رسیدن به شفاعت امام در روز بازپسین و… میتواند مهمترین دلیل برگزاری این مراسم نیز باشد!؟

اما در این میان، دریافت های تاریخی و داده های خردپذیر، هرگز نمیتواند به تنهایی [ایصال ثواب] را، تنها دلیل و یا مهمترین دلیل برای برگزاری یادواره های مختلف فاجعه کربلا و از جمله [اربعین] بداند!

بدون شک; حفظ، تداوم و گسترش تشیع پس از شکست ظاهری[انقلاب کربلا]، مهمترین هدف برای امامان، اصحاب ایمه و رهبران و بزرگان این مذهب بوده است!

در این راستا، امامان اهلبیت(ع) و رهبران تشیع، برای رسیدن به آن هدف مقدس و برای اعاده حقوق غصب گشته و نیز تداوم مبارزه با طاغوت های حاکم در دوران های مختلف، ناچار به تغیر رویکرد و تاکتیک در مبارزات برحق شان گردیده اند!

میتوان گفت: بهترین رویکرد مبارزاتی همانا عرض اندام تشیع در قالب های گوناگون با ساختارهای متفاوت بوده است، قالب های که ضمن طرح باورهای شیعی و نمایش کارکردهای سازنده این مذهب، کمترین حساسیت اجتماعی را درپی داشته و نیز کمترین اصطکاک با نظام های حاکم موجود را، بدنبال داشته اند!؟

کنکاش های تاریخی خردپذیر به خوبی تغییر تاکتیکی ایمه و دیگر رهبران تشیع را در ساختار [مبارزات خاموش] به ما می نمایاند:

- زنده نگه داشتن یاد امام حسین(ع) در قالب اشعار، مراثی و عزاداری محدود و مجلسی!

- مبازرات خاموش در ساختار زیارت امام حسین(ع) و دیگر شهدایی کربلا !

- تشویق و ترغیب شیعیان به زیارت امام در قالب[ایصال ثواب] !؟

- طرح باورهای شیعی و یادآوری مبارزات امام حسین(ع) با هدف معرفی، گسترش و بقأ شیعه !

- طرح باورهای شیعی در قالب دعا های پاک، صاف و به دور از غلوو مثل: صحیفه سجادیه و… !

- راه اندازی نهضت عظیم علمی شیعی توسط امام باقر و امام صادق(ع) که از یک سو، نقش بسیار در اوجگیری تمدن اسلامی داشته و از سوی دیگر با تدوین نخستین متون فقهی، مذهب تشیع را به عنوان نخستین مذهب فقهی به اوج رسانده و برای همیشه تاریخ بیمه نموده است!

- گردآوری و تدوین متون علمی تشیع، ساختار مبارزاتی خاموش دیگری بود که باورهای شیعی و تشیع را ماندگاری تاریخی بخشید!

- تأسیس حوزه های علمی شیعی و پرورش هزاران شاگرد در عصر غیبت، مهمترین و ماندگارترین گام تاریخی دیگری بود که توسط اصحاب ایمه و شاگردان شان برای بقأ، تداوم و گسترش تشیع در قالب [مبارزه خاموش] برداشته شد و…!؟

- راهپیمایی تاریخی، ریشه دار و سالانه [اربعین حسینی] که گویا توسط مردم عراق در چهلمین روز پس از شهادت امام حسین(ع) راه افتاد، گرچه همچون: نهضت توابین و قیام مختار ریشه در ندامت تاریخی مردم و شیعیان عراق پس از فاجعه کربلا دارد، اما به هر دلیل که راه اندازی شده باشد، بدون شک یکی از مهمترین قالب های مبارزاتی خاموش برای طرح و به رخ کشیدن باورهای شیعی، توان شیعیان و نمایش عزم و اراده مردم شیعه بوده است!؟

خوب است بدانیم:

- راهپیمایی[اربعین حسینی] به قدمت فاجعه خونین عاشورا، ریشه دار و ماندگار بوده و تازگی ندارد!

- گویند: اهلبیت(ع) در مسیر بازگشت از اسارت، در چهلمین روز (اربعین) بر مزار شهدایی کربلا حضور یافته و مجلس عزاداری برپا کردند و… اما، از نظر تاریخی چنین روایتی، آنهم در محدوده زمانی چهل روز، قابل اثبات نیست!

- راهپیمایی اربعین، به عنوان حضور سالانه تشیع، گرچه همراه با فراز و فرود، به صورت یک سنت حسنه و یک راهپیمایی خدشه ناپذیر میان مردم و شیعیان عراق، همواره ساری و جاری بوده است!

- پس از سقوط رژیم خونریز صدام، مجال بیشتری برای حضور میلیونی مردم و شیعیان عراق در این مراسم سالانه ایجاد گردید که سال به سال به شکوه آن افزوده گشته و امروزه عنوان[بزرگترین راهپیمایی مذهبی] در جهان را، به خود اختصاص داده است!؟

- راهپیمایی عظیم و میلیونی اربعین، با هر انگیزه و هدفی که به راه افتاده باشد، امروزه بدون شک نیرو، توان و عظمت مذهب شیعه را به نمایش گذاشته و این مذهب را به عنوان یک مذهب مدنی، به روز و خردگرا به نمایش جهانی میگذارد!

- راهپیمایی بی نظیر[اربعین]، دشمنان تشیع را کاملا مأیوس نموده و تداوم و گسترش کم نظیر این باور را در سطح جهان به دنبال خواهد داشت! پس هرچه گسترده تر و با شکوه تر برگزار شود به نفع تشیع خواهد بود!

نتیجه !

- راهپیمایی عظیم [اربعین]، به هر بهانه که برگزار شود، بقأ، تداوم و گسترش جهانی تشیع را درپی خواهد داشت!؟

- راهپیمایی عظیم[اربعین]، بهترین رسانه برای معرفی تام و تمام تشیع، به عنوان یک مذهب به روز، مدنیت خواه، صلح پذیر و انسان دوست، به جهانیان خواهد بود.

- راهپیمایی عظیم[اربعین]; توان، نفوذ، نفوس و عظمت تشیع را به نمایش گذاشته و ضمن اینکه یأس، سرخوردگی و ناامیدی دشمنان شیعه را به دنبال دارد، بقأ و دوام این مذهب را تأمین و تضمین خواهد نمود!؟

- راهپیمایی عظیم[اربعین]، چه برای ایصال ثواب اخروی و چه با انگیزه ثمرات دنیوی و… با هر انگیزه که برگزار شود; مثبت، آموزنده، آگاهی بخش و سازنده خواهد بود!؟

م، خرمی

۲۶ عقرب ۹۵ در آستانه اربعین حسینی ۱۴۳۸ هجری، قمری.

696بازدید

کامنت بسته شده است.