سهمیه‌بندی، شرمِ تاریخی برجبینِ سیاست‌مداران و فرهنگیان پشتوزبان

عزیزالله جاغوری ۵:۲۵ ق.ظ دیدگاه‌ها خاموش
سهمیه‌بندی، شرمِ تاریخی برجبینِ سیاست‌مداران و فرهنگیان پشتوزبان

سهمیه‌بندی، شرمِ تاریخی برجبینِ سیاست‌مداران و فرهنگیان پشتوزبان


………………………
در تمام دنیا تبعیضِ مثبت ساز و کاری اعطای امتیاز ویژه افراد آسیب‌پذیری که قربانی تبعیضِ سیاسی و اجتماعی هستند. هدف این ساز و کار، برابریِ اجتماعی و کاهشِ فاصله‌‌ی سیاسی و اقتصادی است. گروه‌های اجتماعی‌ای که قربانی قتل عام‌ها و تبعیض‌های نظام‌مند تاریخی بوده‌اند توان رقابت در شرایط برابر را ندارند. در افغانستان اما حتا تبعیضِ مثبت نیز معنای قومی و نژادی دارد. دولت برای گروه‌هایی که صدها سال حاکم بوده‌اند و قدرت را در اختیار داشته‌اند امتیاز می‌دهد که بر اساس سهمیه‌بندی وارد دانشگاه‌ها شوند. قطع نظر از اینکه قانون سهمیه‌بندی ظلم مضاعف بر اقوام محکوم است، چنین‌چیزی یک شرمِ بزرگ تاریخی برای سیاست‌مداران و فرهنگیان پشتو زبان نیز است که مردم خود را به این سرنوشت گرفتار کرده‌اند . شرمی بزرگ‌تر از آن نیست که به‌رغم حاکمیتِ چندصدساله و تسلط انحصاری بر قدرت و اقتصاد، توان رقابتِ برابر با کسانی را که سال‌ها در ساحتِ ممنوع قدرت و آموزش رانده‌ شده‌اند، ندارند. نمی‌دانم سیاست‌مداران و فرهنگیان پشتو زبان از اینکه فرزندان آن‌ها نه از طریق لیاقت و رقابتِ برابر، بلکه از طریق سهمیه‌بندی وارد می‌شوند و جایگاه فقیرترین انسان‌ها را در دانشگاه اشغال می‌کنند، چه حس و حالی دارند ولی تصور اینکه آن‌ها باوجود تسلط بی‌چون و چرا بر قدرت و اقتصاد، برای ورود به دانشگاه‌ها آشفته و دست‌پاچه، به سهمیه‌بندی متوسل می‌شوند ترحم‌برانگیز است. از هر منظر نگاه می‌کنم نمی‌فهمم که سیاست‌مداران و تحصیل‌کردگانِ پشتوزبان ما با این شرم تاریخی چه‌گونه کنار می‌آیند و فرو نمی‌ریزند؟ به‌جای سهمیه‌بندی و اصرار بر تبعیض، چرا برای یک‌بار هم که شده از خود نمی‌پرسند که به کدام دلایل مردم پشتوزبانِ ما را به این روزگار گرفتار کرده‌اند؟.

#اسد_بودا:

111بازدید

کامنت بسته شده است.