شهادت امام جعفرصادف(ع) تسلیت باد .

مدبریت ۷:۴۰ ق.ظ ۳

بنام آنکه هستی نام از او یافت

شهادت جانسوز امام جعفر صادق (ع) بر شیعیان و رهروان آن حضرت ، مسلمانان راستین و بر عموم حق جویان و حقیقت پویان  جهان تسلیت باد !

دوستان دنیای مجازی سلام و درود بی پایان بر شما ، به مناسبت شهادت امام صادق(ع) ششمین اختر تابناک آسمان ولایت و امامت ، فرصتی دست داد تا اشاره ای به تاریخ ستم بار« تشیّع » داشته و نیم نگاهی به زندگی امام صادق(ع) بنیانگذارمذهب جعفری و خدمات آنحضرت به جهان بشریت و عالم اسلام  در گسترش دانش های گوناگون ،  نیز داشته باشیم . امید که اجری نصیب ما و بهره ای هم نصیب شما بشود .  

سخن آغازین :

پیش از ظهور اسلام در میان عرب جاهلی ، دین و آیین شکل های گوناگونی داشته و از اهمیت چندانی در نظام سیاسی اجتماعی  آن سرزمین برخوردار  نبود ، در چنین فضائی حاکمیت قبیله ای و کیش بت پرستی ، ماندگاری و بقأ خود را در گرو همین نظام چند خدائی میدانستند ، اندیشه ای توحید در عبادت و وحدت در حکومت و سیاست ، با نظام موجود هرگز همخوانی و سازگاری نداشت .

پس از ظهور اسلام و تشکیل دولت مقتدر مرکزی در مدینه  توسط رسول خدا(ص) ، سیاست و دیانت در هم ادغام گردیده و به صورت نخستین حاکمیت دینی متمرکز و نیرومند در تاریخ حجاز ظاهر گردید . بنا بر این ؛ آیین اسلام از همان آغاز هم یک نظام توحیدی و هم یک جنبش سیاسی اجتماعی به شمار میرفت و پیامبر اکرم(ص) مؤسس این نظم نوین یکتا پرستی ، همانطور که یک معلم مذهبی و مروّج آیینی بود ، به همان اندازه یک فرمانده نیرومند و سیاستمدار مناسب زمان خود نیز بوده است . همین همزادی سبب شد که عرب ها دین را مهم ترین و بزرگترین عامل ، قدرت و حکومت تصور کنند ، بدون تردید تمام فرقه ها  و گروه های پدید آمده در تاریخ اسلام از « سقیفه[۱] » تا سده های بعد به گونه ای سیاسی مذهبی بوده اند .

شیعه :

بنا بر این ؛ باید حادثه ای «سقیفه »را علت اصلی پیدایش نخستین  گروه ها ، فرقه ها و مذاهب گوناگون ، در تاریخ اسلام به شمار آورد ؛ کلمة « شیعه» به معنای «پیرو» که در قرآن هم به همین معنا آمده ، نخستین بار توسط رسول خدا(ص) در مورد یاران علی(ع) همانند : سلمان ، ابوذر ، عمار یاسر ، مقداد و … بکار برده شد[۲]

 شیعیان امام علی(ع) که در عصر نبوی مشهور بودند ،کسانی اند که معتقد به امامت منصوص آن حضرت بوده اند ، اشخاصی همچون : مقداد ، سلمان ، ابوذر ، عمار یاسر و…  نخستین کسانی اند که شیعه خوانده شده و به شیعة علی(ع) شهرت یافته اند[۳] پس از سقیفه « شیعیان » نخستین جماعت سیاسی مذهبی بود که برای مبارزه با این انحراف و باز گردانی حق غصب شده ای علی(ع) به تلاش و تکاپو افتادند ، پس در ذات تشّیع ، سیاست و دیانت جز انفکاک ناپذیر هم بشمار میروند[۴] .

 بذر تشیّع که در زمان پیامبر اکرم(ص) جوانه زده بود ، دوره های پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشته است همانند :

·  عصر رکود و ایستائی  : ( دوران خلفا ثلا ثه )  .

·  عصر رشد و شکوفائی نسبی : ( دورة خلافت امام علی(ع) )   .

·  عصر تقیه : فشار و اختناق ، مهاجرت و در نتیجه گسترش مخفی تشیّع ( دوران بنی امیّه )  .

·  عصر بازسازی : رشد و گسترش در دورة صادقین(ع) ( امام باقر(ع)  وامام صادق(ع)  ) (اواخر عصر اموی تا سال های نخست عباسی اول ) با انقلاب عظیم فرهنگی تشیّع ، آغاز گردید ؛  طوریکه در این دوره دانشگاه بزرگ امام صادق(ع) با بیش از چهار هزار شاگرد ، باعث بزرگترین جهش علمی بشری گردید[۵] . و با همین جهش علمی عظیم ، عصر زرّین تمدن اسلامی پایه گذاری شد ، همچنین در این دوره تشیّع رشد و گسترش چشمگیری یافته و با تدوین « فقه جعفری» و ظهور «مذهب جعفری »نخستین مذهب فقهی ، شکل نهائی بخود گرفت . مذهب فقهی جعفری که بر اساس « مکتب اهلبیت(ع)» و تشیّع به وجود  آمد ، گرچه هیچ گاه مورد تأیید دربار ها نبوده و همواره در تنگناهای ایجاد شده از سوی خلیفگان و مذاهب عامه به سر میبرد و به همین جهت از شهرت کمتری برخوردار بوده است . باوجود این که  از سوی دربار از تبلیغ ، رشد و گسترش آن جلوگیری میشد اما به سبب اتصال به اهلبیت(ع) که مهبط و منبع وحی بوده از انحراف و کژی ها به دور بوده و از مایه های علمی ، فقهی و روائی بی بدیلی  بهره مند بودند .

مذهب جعفری :

 در آخرین سالهای حاکمیت اموی تا روزگار پیروزی و استقرار حکومت عباسی دورة فرصتی پدید آمد که امام باقر(ع) (۵۷ تا۱۱۴ هجری ) با تأسیس یک حوزه و مرکز علمی بزرگ ، دست به عظیم ترین انقلاب  فرهنگی در تاریخ اسلام و تشیّع زد که بقا و بیمه ای اندیشه ای کلامی ومذهب فقهی شیعه

852بازدید

۳ دیدگاه »

  1. رضایی میزان ۲۲, ۱۳۸۸ در ۳:۴۷ ب.ظ -

    چهارشنبه ۲۲ مهر۱۳۸۸ ساعت: ۱۵:۴۷

    برادر عزیز با سلام و تقدیر از اطلاع رسانی تان، به اطلاع می‌ساندکه اینجانب نیز فضای متفاوت را فراهم کرده‌‌ام، اگر آن را در پیوندهای خود قرار دهید متشکر می‌شوم. با تقدیر و سپاس، رضایی

  2. عزیز میزان ۳۰, ۱۳۸۸ در ۱:۵۳ ق.ظ -

    پنجشنبه ۳۰ مهر۱۳۸۸ ساعت: ۱:۵۳

    این قدر اما داریم که اگر برای هر کدام یک روز را عزاداری کنیم تمام سال عزادار خواهیم شد.

    بعضی از امام های ما قبل از تولد امام بوده اند و یا در شیرخوارگی. این به این معنی است که عقل و انسان و رشد اصلا مفهومی ندارد. اینجا فقط اصل و نسب و خون مهم است. این یعنی فاشیسم. یعنی نزادپرستی.

  3. خرمی عقرب ۱, ۱۳۸۸ در ۹:۴۷ ب.ظ -

    جمعه ۱ آبان۱۳۸۸ ساعت: ۲۱:۴۷

    عزیر خان سلام ، آنچه نگارش یافته است ، عرضی ارادتی به پیشگاه امام بزرگوار موسس و بنیانگذار مذهب جعفری و اظهار همدردی با میلیون ها پیروان آن حضرت ، ظاهرا شما نیز از جمع پیروان ایشان بوده یا حداقل در خانواده ای شیعی بدنیا آمده اید ! هر انسانی که به مذهب یا مکتبی معتقد باشد لاجرم تمام اصول و ضروریات آن را مپذیرد ، خوب به مطالب که در باره ای خدمات دینی و دنیای امام به اسلام و شیعیان ، نگارش یافته بود هم توجه میکردید ، از طرفی اندیشه ای هر کسی نزد خودش محترم است شما نمتوانید دیگران را به پذیرش اندیشه ای خود ملزم کنید چون آزادی عقیده در دنیای امروز از حقوق اولیه ای هر انسانی است . بهتر است بیشتر از این ها پژوهش و مطالعه کنید …………… یا حق