شهیدان و اسیران ما فراموش شده اند؛

عزیزالله جاغوری ۸:۱۳ ب.ظ دیدگاه‌ها خاموش
شهیدان و اسیران ما فراموش شده اند؛

شهیدان و اسیران ما فراموش شده اند؛
********************************FB_IMG_1520108500138
نگارنده : میثم صحرا
*******************
این گزارش تکان دهنده از میثم صحرا را به دقت، وسواس وبا تمام احساس تان بخوانید وبه داد مردم خود برسید، چون همه ازنقاط مختلف همچون ایله جاری های عبدالرحمن درغزنی برای سرکوب هزاره ها جمع شده اند، آهای نخبگان ، نظامیان ، دولتیان ، مبارزان سنگرهای نبرد روزهای دشوار کجا هستید؟ مردم تان را پیش چشمان تان سلاخی میکنند، چرا سکوت کرده اید ؟ چرا دست بکار نمیشوید؟ ازحکومت ودیگران امید دفاع نداشته باشید، خود برای دفاع برخیزید و…؛ ع . ت
گزارش :
*******
شهر خالی است، جاده‌ ها پای هیچ عا بر ساده ای را لمس نمی کند، گویی این «آرامش» پیش از طوفان است، افغان ملتی ها، طالبان، مخالفان سیاسی نظام محلی، همصدا شده اند تا هر کدام از آب آلوده به «جهل» «عصبیت» و «حماقت» استفاده کنند، نظام محلی نیز متمم این بافتار و ساختار است، خبرنگاران نیز قومی ست، از باب نمونه، پس از سالها، و در این مقطع زمانی #بی_بی_سی چندین گزارش از قره‌ باغ نشر کرده است، در این گزارش‌ها، از «قتل» هیچ هزاره ای و از کوچ اجباری هزاره‌ها از قره‌ باغ یاد نشده است، مطبوعات داخلی و خارجی از «نسل کشی» هزاره‌ها خبری را نشر نمی کنند، تاریخ نیز فردا این گونه داوری خواهد کرد، زیرا پژوهشگران و تاریخ نویسان نیز سراغ هیچ هزاره ای را نخواهد گرفت، من از این شهر بیصدا، از بی کسی یک تبار ستمدیده ای می نویسم که حتی جهان در مقابل اش ایستاده است.
از این که بگذریم، از وردک، از پکتیا، از قندهار، از لوگر، از زنخان، از اندر، از خوگیانی و … آمده اند، در پیش خانه‌ها‌، دکان‌ها و پیا ده روهای ما، با شعارهای تند، مهیج و تکفیری و با گلو و لهجه‌ی اوغانی، دهان گشاد می کنند و می گویند:
«هزارگان کافران دی/ د بوش بچیان دی»؛
هر چهره‌ی مطرح، مشهور و پولدار، برمبنای عرف پشتونوالی باید پول بپردازد، کمک‌ها از هزارکلدارشروع تا صدهاهزار کلدار است. تجهیزات فراوان تهیه شده، خیمه ها و غژدی ها، هر سو پهن شده، تنها به خاطر یک حادثه‌ای، شبیه «قتل‌های ناموسی» در جامعه‌ی اوغا نی.شاهراه‌ها پنج روز است که بسته اند، شهر تعطیل است، هر موتری که از شاهراه کابل- قندهار می آیند، متوقف می شود، مسافر هزاره، بسان یک محکوم پیاده می گردد و تا حد مرگ، مورد لت و کوب قرار می گیرد، به تازگی، گزارش تا یید نشده ای رسیده است که یک موتر ۲۰۳ در دشت مقرمتوقف شده است و مسا فران هزاره‌‌ی آن گروگان گرفته شده اند، در همین گزارش، هم چنین آمده است که: سواری های یک خودرو، نیز توسط اوغان‌ها پیا ده شده است، یک زن و دو طفل اسیر شده اند و نفر چهارم فرار کرده و از صحنه‌، تماس گرفته است. این بخشی از دردهای امروز ماست، می دانم و می دانید: ما هر چه گروگان گرفته شویم، مرگ را تجربه کنیم، زنان را با برچه زخمی کنند، کودک ۱۰ ساله‌ی مان را با دهن تفنگ، آن هم در حضور تانک‌های دولتی شکنجه دهد، هیچ رییس جمهوری زنگ نخواهد زد، گذشته از او، هیچ ندای انسانی به حمایت «انسان هزاره» از سوی سایراقوام ساکن این ستمکده بلند نخواهد شد، شهیدان ما فراموش شده اند و اسیران ما نیز؛ حتی سخنگوی نظام محلی، چندماه پیش، زما نی که ما دادخواهی می کردیم، با رسانه ها گفته بود:« مشکل قره‌باغ حل شد؛ حالا هیچ هزاره ای در اسارت نیست» برای اینکه در «بهشت فراموشی» و در «جغرافیای بی تفاوتی»، حد اقل خودما ن عزیزان مان را فراموش نکنیم، در نخست نام شهیدان و سپس نام اسیران را می نویسم:

شهیدان:
******
۱-آمین فرزند حاجی شیرعلی
۲-جعفر فرزند جمعه
۳-غلام حسن فرزند عوض
۴-غلام رسول فرزند حاجی عبد الحکیم
۵-عبد الرووف فرزند عبدالحکیم
۶-محمود فرزند شیخ حیدر
۷-عباس فرزند غلام سخی
۸-نورعلی فرزند علی ظفر

اسیران :
******
۱-محمد فرزند خان محمد
۲-جواد فرزند محمدنبی
۳-عبدالواحد فرزند جمعه خان
۴-خلیل فرزند عبدالحمید
۵-محمد رضا فرزند غلام حسین
۶-هدایت الله فرزند محمدعلی
۷-محمد رضا فرزند محمد عیسی

پ.ن: تعدادی از گروگان‌ها در مقابل پول هنگفتی آزاد شدند، تمام اسیران ۱۷نفر بوده است.

118بازدید

کامنت بسته شده است.