غدیر، روز تحقق وعده‌ی الهی است

محمد جمعه کریمی ۶:۱۸ ق.ظ دیدگاه‌ها خاموش
غدیر، روز تحقق وعده‌ی الهی است

نازد به خودش خدا که حیدر دارد/ دریای فضائلی مطهر دارد/ همتای علی نخواهد آمد و الله/ صد بار اگر کعبه ترک بر دارد.

لو عرف الناس فضل هذا الیوم بحقیقته لصافحتهم الملائکة فی کل یوم عشر مرات .

غدیر، روز تحقق وعده‌ی الهی است، روز انتخاب علی(ع) به مقام امامت و جانشین پیامبرگرامی اسلام(ص)، آن هم در میان جمعیت بندگان مخلص خداوند که از زیارت خانه خدا، در آخرین حج آن حضرت، معروف به حجة الوداع، برمی‌گشتند. ناگاه صدای فرشته‌ی وحی بر قلب پیامبر(ص)، کاروان حضرت را متوقف نمود و آنهم در گرمای سوزان سرزمین تفتیده‌ی حجاز با صدای رسا «یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک و ان لم تفعل فما بلغت رسالتک»، با صدای فرشته وحی، ندای رسول بلند شد، سواران و پیاده‌گان توقف کنند، آنان که رفته‌اند، بازآیند و آنان که نیامده‌اند، برسند. سپس بر انبوهی از جهاز شتران فراز رفت و خدای را سپاس گفت و از اینکه به زودی از میان آنان خواهد رفت، آنها را باخبر نمود. سپس از آنان خواست درباره چگونگی ابلاغ رسالت وی گواهی دهند. مردمان فریاد برآوردند و یک صدا بر انجام رسالت حضرت، شهادت دادند.

آن گاه از جایگاه والای خود در میان امت سخن گفت و از آنان بر اولویت خود گواه خواست و پس از شنیدن پاسخ‌های یک صدا و بلند، دست علی علیه السلام را گرفت و با شکوهی شگرف با فریادی رسا فرمود: ««من کنت مولاه فهذا علی مولاه. اللّهم وال من والاه، و عاد من عاداه، وانصر من نصره، و اخذل من خذله؛[۱] هر کس من مولای او هستم، این علی مولای اوست. بار الها، دوستان او را دوست بدار، دشمنان او را دشمن دار، یاری کنندگان او را یاری کن و آنان که او را تنها واگذارند، تنهای شان گذار».

حضرت با ابلاغ پیام الهی، رسالت خویش را به بهترین نحو به انجام رساند و بار سنگین جانشینی که امانت الهی بود، را در جایگاه واقعی‌اش قرار داد. ندای پروردگار عالم، بر قلب رسول الله نازل شد: « الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَکُمُ الإِسْلاَمَ دِینًا »[۲] را، برای حاضران تلاوت فرمودند و حاجیان راه شهر و خانه خود را در پیش گرفتند تا آخرین پیام آسمانی و خبر جانشینی علی علیه السلام را به کسان خود برسانند.» سه بار این جمله را تکرار و بر یاوران و پذیرندگان ولایت او دعا کرد.

در این روز بود که اعلان کردند: از این روز به بعد آنهایی که با دین شما مخالف و منتظر رحلت و شهادت رسول خدا(ص) بودند، مایوس و نا امید خواهد شد، زخم کینه‌هایی که سال‌ها در سینه داشتند، سرباز خواهد نمود، و شمیشرهایشان را بسوی شما عریان خواهند کرد. اما به هیچ وجه ترس و حشت به خود راه مده که خداوند یار و مددکار شما خواهند بود« الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ مِن دِینِکُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ»[۳] دین اسلام رسمیت پیدا نمود. سرشار از اعتبار، اعتماد و امتیاز نزد خداوند است. در کلام الهی مورد تأیید قرار گرفته است. هر چند دشمنان اسلام، در صدد نابودی آن، بودند نا امید شدند. از این پس، دین اسلام از امتیازاتی برخوردار است که ادیان دیگر این امتیاز را ندارند: « إِنَّ الدِّینَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ»[۴] و کسانی که غیر از این دین، دین دیگری را اختیار ‌کنند، از کسانی هستند که از فرمان خداوند سرپیچی کرده و از گناه‌کاران به حساب می‌آیند و باید منتظر عذاب آخرت باشند. « وَمَن یَبْتَغِ غَیْرَ الإِسْلاَمِ دِینًا فَلَن یُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِی الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِینَ»[۵] دینی در پیشگاه خداوند مورد قبول است که در قرآن اعلان شده باشد و بر مردم اتمام حجت شده است و عذر و بهانه پذیرفته نمی‌شود «وَرَضِیتُ لَکُمُ الإِسْلاَمَ دِینًا» اختیار و انتخاب این دین از جانب خداوند است. نه عرب در آن دخالت دارد و نه عجم، همه به فرمان خداوند است. هرچند در این امر اجباری وجود ندارد، انتخاب و اختیار به عهده‌ی مردم است « إِنَّا هَدَیْنَاهُ السَّبِیلَ إِمَّا شَاکِرًا وَإِمَّا کَفُورًا»[۶] تفاوت موجود میان راه‌های هموار، مستقیم و راه‌های دشوار، ناهموار و خطرناک را، برای مردم بیان کرده است. حال بر شماست، انتخاب راه پر پیچ ‌و خم و صعب‌العبور و سنگلاخ و شیب‌دار و سراشیبی و دشت و دره‌ی سوزان جهنم، و یا راه هموار، راحت‌العبور مسیر صاف و مستقیم به سوی سعادت و خوشبختی بهشت. ! انتخاب بدست شماست.

 فضائل علی (ع)

فضائل علی(ع) به اندازه‌ای است که تمام مردم دنیا دست به قلم بی‌‌برند، نتوانند، گوشه‌ای از آن را، بی‌‌نگارند. در این‌جا به عنوان نمونه به چند مورد اشاره می‌گردد:

الف) رسول خدا (ص) به على علیه السلام فرمود: یا على، با تو مخاصمه و پیکار مى‏کنند و تو به سبب هفت ‏خصلت و فضیلت‏ بر دیگران پیروز مى‏شوى که هیچ کس داراى آن هفت ‏خصلت نیست: ۱- تو نخستین ایمان‏آورندگانى؛در روزهای دعوت اقاریب به اسلام « وَأَنذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ»[۷] هستی، تنها کسی که این دعوت را لبیک گفت، امیر مؤمنان علی(ع) بود؛ تا سه بار از جا بلند شد و آمادگی خود را اعلان کرد. ۲- در پیکار و جهاد با دشمنان دین از همگان بزرگتر و برتر بود «در جنگی رسول خدا اعلان کردم من فردا پرچم را به دست کسی خواهم داد که خداوند را دوست دارد و خداوند هم او را دوست دارد.» این درجه مقام ویژه‌ی حضرت علی (ع)‌است و نیز آیه برائت برای کفار مکه بدست مبارک حضرت قرائت شد. ۳- داناترین ایشان به روزهاى خدا هستى؛ ۴- در پیمان با خدا با وفاترین و پایدارترین آنهایى؛ ۵- با مردم مهربانتر از دیگرانى؛ ۶- در تقسیم بیت‏المال به خاطر رعایت مساوات بر دیگران برترى دارى؛ ۷- در فضیلتها و مزیتها در نزد خدا از همگان برتر و بزرگترى. [۸]

ب) در هنگام حرکت ‏به سوى تبوک به على(ع) فرمود: ” انت منى بمنزلة هارون من موسى الا انه لا نبى بعدى”؛ نسبت تو به من مانند نسبت هارون به موسى است، جز این که پس از من پیامبرى نخواهد بود.

پیامبر(ص) با این سخن، مقام وزارت، اختصاص در دوستى، برترى بر همگان و جانشینى در زمان حیات و پس از وفاتش را براى على(ع) ثابت کرد.

ج) رسول خدا (ص) رو به امیر مؤمنان علی علیه السلام کرد و فرمود: «ای علی! خداوند آیه شریفه« یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ » را درباره ولایت تو بر من نازل کرد، تا آن را تبلیغ کنم. به یقین، کسی که خدا را بدون ولایت تو ملاقات کند، عملش باطل است.[۹]

د). پیامبر(ص) بارها به موقعیت معنوى على(ع)، فضایل آن حضرت، امتیازات او بر دیگران و مقام وصایت و وراثتش تأکید کرده است. آن بزرگوار در گفتار بلندى به دخترش فاطمه(س) مى‏فرماید:

(اى فاطمه، آیا خشنود نیستى من تو را به همسرى کسى درآوردم که اسلامش پیشتر از دیگران و دانشش بیشتر از همگان است؟ به راستى خداى تعالى به اهل زمین توجه فرمود، از میان ایشان پدرت را برگزید و او را پیغمبر قرار داد؛ دوباره به آنها توجه فرمود، از ایشان شوهرت را برگزید و او را وصى قرار داد؛ خداى تعالى به من وحى فرمود: که تو را به ازدواج او درآورم. اى فاطمه، آیا نمى‏دانى که خداوند به خاطر بزرگداشت تو، تو را به همسرى بزرگترین، بردبارترین و دانشمندترین مردان، کسى که پیش از دیگران اسلام اختیار کرد، درآورد؟)

فاطمه علیهاالسلام ازاین سخنان خندان و شکفته شد، پس رسول خدا صلى الله علیه وآله و سلم به او فرمود: اى فاطمه، به راستى براى على هشت فضیلت است که مانند آن به هیچ یک از پیشینیان و آیندگان داده نشده:۱٫ او در دنیا و آخرت برادر من است و این فضیلتى است که هیچ کس داراى آن نیست؛ ۲٫تو، که بانوى زنان بهشتى، همسر او هستى؛ ۳٫دو نتیجه و زاده رحمت [حسن و حسین] که فرزند زادگان منند، فرزندان اویند؛ ۴٫برادرش [جعفر بن‏ابى طالب] کسى است که با دو بال در بهشت آرایش شده و با فرشتگان هر کجا بخواهد پرواز مى‏کند؛۵٫ علم اولین و آخرین نزد اوست؛ ۶٫او نخستین کسى است که به من ایمان آورد؛ ۷٫او آخرین کسى است که هنگام مرگ با من دیدار مى‏کند ۸٫و او وصى من و وارث همه‌ی اوصیاست.[۱۰]

روایت از کتاب اهل سنت و شیعه در باره علی(ع)

۱٫علی مع القرآن و القرآن مع علی(مسند احمد، ج۴،‌ص ۳۷۰)

۲٫ علی قسیم الجنة و النار(ینابیع المودة ، ص ۲۳۳٫)، بغدادی، ص ج ۵، ص ۳۷٫

۳٫ علی حبه ایمان و بغضه نفاق( فرائد السمطین-خوارزمی، ص ۲۳۶)

۴٫ علی منی بمنزلة هارون من موسی( طبرانی، خوارزمی).

۵٫ علی ذکره عبادة و النظر الی وجهه عبادة (ریاض النضرة ، ج۲،‌ص ۲۱۱٫)

۶٫ انا مدینة العلم و علی بابها(رسول الله(ص).

شمه‌ای از خرمن بی‌کران فضایل علی(ع) است و …

الحمد لله الذی جعلنا من متمسکین بولایت علی ابن ابی طالب )ع( در پایان حمد و ستایش مخصوص خدایی که ما را از پیروان علی (ع) قرار داده است.


[۱] وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۲۰۲، حدیث ۵۰۹٫

[۲]  مائده / ۳٫

[۳]  مائند/ ۳

[۴] آلعمران /۱۹٫

[۵] آلعمران /۸۵٫

[۶] نساء/ ۳

[۷] شعرا/ ۲۱۴٫

[۸] ارشاد القلوب، ج ۱، ص ۳۲

[۹] شیخ صدوق،‌آمالی.

[۱۰] ارشاد القلوب، ج ۱، ص ۳۲

908بازدید

کامنت بسته شده است.