غربی ها درپی تقسیم افغانستان با طالبان هستند ؛

مدبریت ۱۰:۴۸ ق.ظ دیدگاه‌ها خاموش

غربی ها درپی تقسیم افغانستان با طالبان هستند؛
***************************************
اشاره : این مقاله را به دقت بخوانید، نویسنده بطور مستند از طرح تقسیم افغانستان به شمال و جنوب از سوی انگلیس وامریکا وحمایت پاکستان وعربستان پرده برمیدارد؛ زمان و اشخاص دست اندر کار این فرایند را نام می برد. نتیجه گیری میکند که با طرح ترامپ مبتنی برواگذاری مناطق کم جمعیت به طالبان، این طرح بار دیگر روی صحنه آمده است. اضافه کنم که معاون سخنگوی وزارت دفاع افغانستان، ازآغاز عملی شدن این طرح آقای ترامپ خبرداد وگفت که نیروهای امنیتی از مناطق دوردست غور ، غزنی ، فراه وپکتیا همین اکنون خارج شده است وگویا در مناطق استراتژیک تر جابجا شده اند. طبعاْ جای آنهارا طالبان پرکرده اند. یعنی رویکرد عملی این طرح از قبل به منصه اجرا در آمده است. اکنون زمان آن فرارسیده است که نخبگان سیاسی مناطق شمال ومرکز افغانستان به سرعت با جامعه جهانی ، امریکا ، انگلیس وسازمان ملل در مورد سرنوشت جغرافیای شان وارد گفتگو ومذاکره جدی شوند. وطرح ایالت های فدرال را درجغرافیای زیست بوم شان مطرح وعملی کنند.

علی تقوایی
غربی ها درپی تقسیم افغانستان با طالبان هستند ؛
***************************************
نگارنده : محمد مرادی
******************
بسیاری از کشورهای دور و نزدیک بی‌ تمایل به فروپاشی کشوری به نام افغانستان نیستند البته با توجه به قطب‌ بندی این کشور بین طالبان و دولت، تجزیه افغانستان را می‌توان یکی از احتمالاتی دانست که می‌تواند اتفاق بیفتد
تاریخ انتشار: ۱۳:۲۹ ۱۳۹۷/۵/۸ کد خبر: ۱۵۳۲۳۱ منبع: پرینت
اخیرا شنیدیم و خواندیم که آمریکا از نیروهای امنیتی افغانستان خواسته است از مناطق کم‌ جمعیت این کشور عقب‌نشینی کنند.
روزنامه «نیویورک‌تایمز» به نقل از سه مقام آمریکایی که نامشان ذکر نشده گزارش داد که این برنامه بخشی از استراتژی نظامی ترامپ برای افغانستان است که قبلا جزییات آن گفته نشده بود. این اصل خبر است که ناگفته‌های زیادی را در خود پنهان کرده است بدون تردید اداره ترامپ به این نتیجه رسیده است که بحران و معضل افغانستان راه‌ حل نظامی ندارد و یا اگر داشته هم باشد کاخ سفید مایل نیست افغانستان به ثبات برسد و گروه طالبان از بین برود البته طرح واگذاری مناطق افغانستان به طالبان موضوع جدیدی نیست. یکبار دیگر نیز این مساله در مطلبی از این قلم مورد بحث قرار گرفت و در آن تصریح گردید که قدمت طرح تقسیم افغانستان با طالبان از طرح مذاکرات صلح این کشور بیشتر است.
به نظر می‌ رسد که برای اولین‌ بار انگلیس برای تجزیه افغانستان بصورت عملی اقدام کرد حتما ماجرای «مایکل سمپل» یک مقام اتحادیه اروپا در افغانستان و دیپلمات ارشد انگلیسی- ایرلندی را شنیده‌اید که در سال ۲۰۰۷ غوغا به پا کرد. اقدام سمپل چنان جدی بود تا جاییکه دولت کرزی را به واکنش واداشت و او را در دسامبر ۲۰۰۷ از افغانستان اخراج کرد. با این مقام انگلیسی که در چارچوب سازمان ملل در افغانستان فعالیت می‌کرد «میروین پاترسین» مشاور ارشد دفتر سازمان ملل در افغانستان نیز اخراج شد.
انگلیس در قدم اول تصمیم داشت که ۱۸۰۰ تن از شبه‌ نظامیان طالبان را در ولایت هلمند سازماندهی نموده و سپس بخش‌ های شمالی این ولایت مثل «سنگین»، «موسی‌قلعه»، «بغران» و «نوزاد» را به طالبان واگذار کند. سه سال بعد از این ماجرا «رابرت بلک‌ ویل» دیپلمات و سفیر سابق آمریکا در هند علنا موضوع واگذاری مناطق افغانستان را به طالبان آشکار کرد.
وی در جولای ۲۰۱۰ بیان داشت: “آمریکا به خاطر برنده شدن جنگ و حفظ تمامیت خود باید افغانستان را به دو بخش تقسیم نموده و جنوب را به طالبان واگذار کند تا آنان مطابق خواست خود حکومت کنند”. تلویزیون‌ یک/۱۳۸۹/۴/۲۰
در آن زمان اظهارات این مقام آمریکایی با واکنش دولت وقت افغانستان روبرو شد و کابل این پیشنهاد را غیرقابل قبول عنوان کرد اندکی بعد یعنی در سال ۲۰۱۲ طرح تقسیم افغانستان با طالبان توسط «توبیاس ایلوود» عضو محافظه‌کار پارلمان بریتانیا و همکارانش آشکارا رسانه‌ای شد این طرح که «برنامه سی» یا «plan-C» نام‌گذاری شده بود طرح متفاوتی را برای آینده افغانستان ترسیم می‌کرد براساس این طرح افغانستان به هشت زون یا هشت منطقه تقسیم می‌شد که چند زون آن باید در اختیار طالبان قرار می‌گرفت.
برنامه سی محدود به یک ایده نماند بلکه در سال ۲۰۱۲ مقامات ارشد دولت انگلیس و کاخ سفید نیز در مورد آن بحث کردند. توبیاس ایلوود در همان زمان گفت: “این طرح را به مقامات دولت پاکستان نیز ارایه کرده است.” بی.بی.سی/ ۲ ژوییه ۲۰۱۳
پس‌ از آنکه طرح تقسیم افغانستان با طالبان علنی شد «ارشاد احمدی» معاون سابق سیاسی وزارت خارجه افغانستان در ژوین ۲۰۱۳ در مصاحبه‌ با خبرگزاری «رویترز» گفت که «سرتاج عزیز» مشاور امنیت ملی پاکستان این برنامه را با «عمر داوودزی» سفیر وقت افغانستان در اسلام‌آباد مطرح کرده است. در آن زمان موضوع واگذاری بخش‌هایی از افغانستان به طالبان به یک دغدغه جدی برای دولت افغانستان تبدیل شده بود تا جاییکه حامد کرزی رییس‌جمهور وقت افغانستان مساله را با رسانه‌ها و مردم درمیان گذاشت او در هشتم سرطان ۱۳۹۲ در نشست خبری مشترک با «دیوید کامرون» نخست‌ وزیر سابق انگلیس در کابل گفت: “می‌بینم کوشش‌هایی در جریان است که ملوک‌الطوایفی را از طریق طالبان بر مردم افغانستان تحمیل کنند”.
واکنش شدید دولت افغانستان به تقسیم این کشور با طالبان از یک‌ طرف و نبود یک مجری داخلی برای پیاده کردن طرح تقسیم افغانستان با طالبان از طرف دیگر سران آمریکا و انگلیس را واداشت تا موقتا و عجالتا «برنامه سی» را کنار بگذارند و برنامه مذاکرات صلح را روی دست بگیرند دقیقا پس از فروکش کردن طرح سی موضوع مذاکرات صلح به میان آمد و آلمان اولین کشوری بود که موضوع صلح افغانستان در آنجا طرح شد و سپس دفتر طالبان در سال ۲۰۱۳ در قطر گشایش یافت البته مذاکرات صلح به این معنا نبود تا انگلیس و آمریکا از طرح سی دست بردارند بلکه آنان منتظر فرصتی بودند تا با فراهم شدن شرایط و پیدا کردن مجری داخلی دوباره این برنامه را مطرح کنند.
اکنون‌ که مذاکرات صلح به معنای واقعی شکست خورده است و دیگر قابل اجرا نیست غربی‌ها دوباره به فکر عملی کردن طرح تقسیم افغانستان با طالبان افتادند. اگر بعضی از خوانندگان حضور ذهن داشته باشند دو سال پیش همزمان با امضای توافقنامه صلح دولت افغانستان و حزب اسلامی باردیگر موضوع سهیم کردن طالبان در ساختار سیاسی دولت افغانستان و واگذاری بخش‌هایی از این کشور به طالبان مطرح شد البته در روزهای نخست ورود گلبدین حکمتیار به کابل طرح واگذاری ولایت‌های جنوبی افغانستان فقط در حلقات خاصی با حضور حکمتیار مطرح می‌گردید اما در شش ماه اخیر این طرح علنا توسط حکمتیار در سطح رسانه‌ها بیان می‌شود.
بنظر می‌رسد که غربی‌ها با داشتن شخصی مثل حکمتیار مجری داخلی برای برنامه سی را پیدا کرده‌اند البته با این تفاوت که «طرح سی/ توبیاس ایلوود» به مناطق و اقوام دیگر نیز تا حدودی خودمختاری می‌داد اما «طرح سی جدید» که طراحی چون ترامپ و مجری چون حکمتیار دارد این امتیاز فقط شامل حال طالبان می‌شود حقیقت این است که کشورهای غربی از ابتدا حکمتیار را برای پیاده کردن برنامه‌های خود به کابل آوردند البته در تقسیم افغانستان کشورهای غربی تنها نیستند بلکه پاکستان و عربستان نیز در این پروژه حضور فعال داشته و دیدوبازدیدهای اخیر سران حزب اسلامی با مقامات عربستان در کابل از جمله دیدار حکمتیار با سفیر عربستان از یک‌ طرف و سفر یکسال پیش حکمتیار به پاکستان از طرف دیگر حاکی از همراهی ریاض و اسلام‌ آباد با کشورهای غربی برای تجزیه و تقسیم افغانستان است.
نتیجه‌گیری:
آنچه روزنامه نیویورک‌تایمز به نقل از مقامات نظامی آمریکا گزارش داده سخن کاخ سفید است که نخواسته مستقیم و آشکار اعلام کند اینکه روزنامه نیویورک‌تایمز برای اعلام این خبر پیش‌قدم شده کاملا آگاهانه و سنجیده است. کاخ سفید خواسته از طریق این روزنامه بازخوردهای تصمیمی که پشت درهای بسته اتاق‌های فکر پنتاگون و کاخ سفید گرفته شده را جمع‌آوری کند. اگر واکنش جامعه جهانی و بخصوص دولت افغانستان به این تصمیم ترامپ نرم و یا مثبت بود آن را علنی اعلام خواهند کرد و در غیر آن کاخ سفید گزارش نیویورک‌تایمز را رد می‌کند و یا سکوت اختیار کرده و طرح خود را برای مدت نامعلومی مسکوت خواهد گذاشت.
اکنون سوال این است که آیا افغانستان تجزیه می‌شود؟ در پاسخ باید عرض کرد که بسیاری از کشورهای دور و نزدیک بی‌ تمایل به تجزیه و فروپاشی کشوری به نام افغانستان نیستند اما تحقق این امر نیز به این سادگی نیست البته با توجه به اوضاع داخلی افغانستان و قطب‌ بندی این کشور بین طالبان و دولت تجزیه افغانستان را می‌توان یکی از احتمالاتی دانست که می‌تواند اتفاق بیفتد.

68بازدید

کامنت بسته شده است.