!!قانونی شدن کشتن حیوانات

مدبریت ۷:۵۳ ب.ظ ۴

وقتی که برای اولین بار به عناوین

مسلخ” و” کشتارگاههای بزرگ” که در رسانه ها آمده بودچشمم افتاد،کمی تکان خوردم باخود گفتم بازهم مقاله ی تحلیلی دیگری پیرامون کشتارهای بزرگ انسان در وطن ماست اما وقتی دقت کردم دیدم در مورد ایجاد مسلخهای صحی و قانونی برای کشتن حیوانات است بیشترتکان خوردم!!

این اخبارنشان می دهد که کم کم کشتن حیوانات چهارپا و مرغها در کشور، قانونمند و صحی می شود و قصابها با دقت و احتیاط بیشتر به صورت قانونی درکشتارگاههای مخصوص، حیوانات گوشتی را که برای تولید گوشت و تأمین غذای شیرینتر و مقوی تر برای انسان پرورش داده می شوند، سر می برند

.

باخودم می گویم آیا روزی خواهد رسید که کشتن و سربریدن حیوان دوپای سخنگو(انسان) نیز در کشور ما به صورت قانونمند و بعد از طی مراحل قانونی و حقوقی صورت بگیرد؟ واز این وضعیت وحشتناک ودلخراش نجات پیدا کند؟ وضعیتی که؛ هرکس درهر گوشه ی از کشور که به حیوان دوپای مورد نظر خویش دست یافت با وسایل مختلف از سلاحهای پیشرفته گرفته تا ماینهای دست ساز و چاقوهای وطنی جان شیرینش را مفت و مجانی می گیرد

!!

آخر؛ این حیوان دو پای سخنگو هم جان دارد؟ آنهم ازنظرخودش چه جان شیرینی که برای حفظ آن، دراین ویرانکده ی پر رنج و بلا، حاضراست هزاران نوع سختی و رنج طاقت فرسا را مدتها بکشد اما جانش را ازدست ندهد

!

یکی پیدا شود برای قانونی کردن کشتن این حیوان بدبخت در کشورما نیز، فکری بکند

!

 

+;نوشته شده در ;یکشنبه بیست و چهارم مهر ۱۳۹۰ساعت;۱۹:۵۳ توسط;عبدالله بیدار; |;

1,155بازدید

۴ دیدگاه »

  1. محسن زردادی میزان ۲۵, ۱۳۹۰ در ۱۲:۳۸ ق.ظ -

    دوشنبه ۲۵ مهر۱۳۹۰ ساعت: ۰:۳۸

    آقای بیدار عزیز !
    بهتر آنست که یک کسی پیدا شود و کشتن این به گفته ی شما حیوان دوپا را کاملاً غیر قانوی اعلان نموده و بکلی منع کند. انسان نباید به هیچصورت کشته شود ، در بد ترین حالت ، مجازات انسان حبس ابد باید باشد وبس. به امید آنروز
    قانونی کردن کشتن انسان یک کمی اشکال اخلاقی دارد و بزبان حتا جور نمی اید.

  2. حسن میزان ۲۵, ۱۳۹۰ در ۹:۰۶ ق.ظ -

    دوشنبه ۲۵ مهر۱۳۹۰ ساعت: ۹:۶

    سلام بر بیدار جتاب اقای زردادی عزیز

    سخن اقای بیدار اکثرا در قالب تنز است به این معنا که اکر قانونی شود جلوی این همه کشتن این همه حیوان دوپا گرفته می شود .

    در این بی قانونی که عکس گواه این مطلب است امروزه هیچ حیوان در کشور دو پا یا چهار پا به این صورت کشته انداخته نمی شود .

  3. مراد میزان ۲۵, ۱۳۹۰ در ۹:۴۳ ق.ظ -

    دوشنبه ۲۵ مهر۱۳۹۰ ساعت: ۹:۴۳

    لعنت بر طالبان بی رحم بد رقم این کشته ها را که در عکس می بینم سربریده است.
    اوف فففففففففففففففففففف دیدنش واقعا سخته

  4. نظری میزان ۲۷, ۱۳۹۰ در ۳:۴۴ ب.ظ -

    چهارشنبه ۲۷ مهر۱۳۹۰ ساعت: ۱۵:۴۴

    با سلام به اقای بیدار و اقای زردادی بزرگوار که همواره از نظرات شان بهره مندیم چه بصورت نوشته و چه هم بصورت نظر.
    اما در مورد قانونی شدن کشتار حیوان دوپا و بیرون آمدن آن از این حالت بی قانونی ای که فعلا حاکم است،‌ باید نگاه جناب بیدار را بیشتر پسندید.
    زیرا از طرفی وجود این وضع بی وضع! غیر قابل تحمل است چون هیچ کسی در امان نیست و همگان در خطر مرگ بسر برده و مدام استرس خواهند داشت که کی و کجا و توسط کدام صاحب لنگی ای کشته شود و این وضع بشدت کشنده است و تباه کننده.
    از طرف دیگر اگر دایه مهربان تر از مادر شده، کاملا این کشتار را ممنوع کنیم، بازهم دست تعدادی از افراد بی وجدان و یا جاهل را در زمینه کشتن بی باکانه و غیر مسئولانه دیگران باز گذاشته ایم و این خود خطر دیگری بشمار میرود، زیرا هر آدم کشی با احساس امنیت کامل دست به انتقام گیری از مخالفان زده و تنها چیزی که در صورت دستگیری در انتظار وی بسر میبرد نهایتا چند روز/ سال زندان است که در قبال از بین بردن رقیب کار ساده ای محسوب میشود.
    اما اگر ما بیاد مدینه فاضله افتاده و چنین تصور کنیم که باید انسانها طوری تربیت شوند که با وجود نبود چنین کشتن هایی، از کشتن همجنس و هم تبار خویش پرهیز کنند، این چیز خوبیست گرچند با واقعیتهای زندگی ما نه فقط در افغانستان هیچ سازگاری ای ندارد. زیرا چنین مدینه گرچه آرزوی همه است ولی باین زودی ها بوجود آوردنش کاری ساده ای نبود و تا زمانی که بوجود آید، خون هزاران انسان را نیز فدای خویش خواهد کرد.
    بنده فکر میکنم بودن چنین قانونی، در حد ضرورت، ضروری است.