قربانی دموکراسی یا جبران خساره – احمدی وفا – جاغوری

مدبریت ۹:۱۱ ق.ظ دیدگاه‌ها خاموش

در میان ملیت های ساکن در افغانستان هیچگاه تعامل فکری وجود نداشته تازیر ساخت های سیاسی برمبنای آن به شکل گیری یک ملت واحد میانجامید .

از این جهت است که تقسیم قدرت در افغانستان با تکثر گرائی قومی و پلورالیزم سیاسی اندکی مربوط قوم خاص بوده و اقوام دیگر محکوم جبر حاکمیت قبیلوی در تاریخ سیاسی افغانستان بوده است .

و هنوز هم سنگ استبداد از پلخمان که بدور دموکراسی میچرخد محکومان تاریخ را مجبور به تکرار آن میکند و هدف همان سلطه ی چوپان بی رحم و گرگان ولگرد بر رمه های که شلاق بیابانی خوردند و تهدید اندیشه های صحرای شده اند هست و هر گاه چنین اندیشه های خودکامگی ، خود خواهی و خود سالاری در سر پرورانده شود تعامل فکری انسان سالاری ، حاکمیت ملی و نظام دموکراتیک شعار جز مردم فریبی وبقای قدرت با همان تفکر قوم محور چیزی دیگری نخواهد بود .

امروز مردم افغانستان بارنگ و نماد دموکراسی و کمی تغییر و به شکل مدرن تر قربانی نظام می شوند که جنس قبیله گرا چهره های را عوض کردند – با کوت شلوار و نیک تائی غرب وارد صحنه شدند ورنه همان عبدالرحمان دیروز است که بجای شراب از خون مردم نیشه می شد .

نمی خواهم تاریخ سیاه حاکمیت طالبانیزم را ورق بزنم اما وقتی یک زن به حکم صحرانشینان فجیهانه به رگباربسته می شود مجبور می کند و تاریخ مرا مدیون خودش میسازد که اگر مرا فراموش کنی به معنی اینست که مرا تکرار کرده ای – میترسم که دوباره حلق آویز کاغذ سفید تاریخ شوم و ازینرو فریاد میزنم اگر با تفنگ بسویم آئی با قلم ترا تنبه خواهم کرد تاجبران خساره ی که بتو رای ندادم بس کنی .

آقای رییس جمهور !!

میدانم که بتو رای ندادم !! اما تو نمیدانی که رای ندادنم به شما و تیم فاشیست تان به معنیی محرومیت از حقوق انسانی ، شهروندی و مدنی ام نبوده و خواستم تا با رای ندادنم به شما و به حاکمیت دیکتاتوری نیاکان تان در افغانستان خاتمه داده شود اما جرم نا بخشودنی شما در برابر مردم افغانستان تقلب ، تعصب ، تحریم ، توهین ، بی عدالتی و فساد ، که برای پرادخت جبران آن فرصت برای تان باقی نیست یک بار دیگر به اندیشه های کهن و قبیله سالاری تان تجدید حیات داده شد – اما من به آبیاری حیات دوباره ریشه ی استبداد خون ندادم میدانستم اگر باور ها ملی نباشد ، اندیشه های سلقوی وقبیلوی باشد در برابر نسل های آینده مسوول و تا ابد در غذاب وجدان محبوس خواهم بود .

در پایان ، ما جبران خساره پس دادیم ( محرومیت از حقوق ) اما تو برای پرداخت تاوان ات هیچ چیزی نداری .!!

(( وسلام ))

احمدی وفا – جاغوری

+;نوشته شده در ;دوشنبه بیست و ششم تیر ۱۳۹۱ساعت;۹:۱۱ توسط;مدیریت مرکز – مومن زاده; |;

646بازدید

کامنت بسته شده است.