ماهنامه پاتو – شماره دوم (2)

۲

  گپ اول

 اینک دومین شماره ای ماهنامه پاتو مهمان خانه های شماست . این مهمان انتظار ازشما  جزورق زدن صفحات خود را ندارد.این انتظار از کجا به وجود آمده است؟ وچرا باید این انتظار را داشته باشد؟ پر واضح است که این خواست از آن توقعات بی جا نیست زیرا که این مهمان سطح ارزشمندی، اصالت وترقی وآگاهی مردم را در میزان استفاده آنها ازکتاب ومطالعه ی آنان جستجو می کند. به دیگر بیان، خوب متوجه است که مردم مترقی و پیشرفته بخش ازاوقات روزمرٌه شان را درمطالعه وخواندن نشریات اختصاص داده وآنرا درتقسیم اوقات کاری روزانه شان می گنجاند . ازاین سبب { گپ اول} این مهمان درخانه های تان بیان موءلفه ومشخصات یک مردم مترقی ومتمدن است. مولفه های که آنان را ازمردم عقب ماند ه وواپسگرا متمایز ساخته وبا آن بازشناسی می شود. موءلفه اول یک مردم متمدن درمیزان آگاهی واطلاعات آنان از اوضاع سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، ملت خود وسایر جهان است. یا میزان دانش ومعرفت یک قوم وطایفه ، میزان ترقی وتکامل آنان را نیز نشان می دهد ومی نمایاند که این مردم در کجای زمان ایستاده ودردنیای امروزی درکدام مقام جای دارد به هرمیزان که دانش آنان کم، به همان میزان می توان گفت که از قطارقافله ی تمدن وترقی پس مانده است. ازآنجایکه عامل مهم واساسی ارتقاء ، رشد، معرفت وآگاهی ، رسانه های جمعی { شنیداری، دیداری ونوشتاری } است لذا توجه عموم مردم به آن جلب می شود . با کمال تاسف درکشور ما بخاطر بی سوادی مفرط ، ویکی دانستن استفاده ازرسانه ها را با وارد شدن دردنیای سیاست ، آنهم با برداشت نادرست ازکلمه ی سیاست ( قتل، خیانت، دروغ، انحصارگرایی، فریب و…) توجه وعلاقه ی به آن در میان اکثریت مردم دیده نمی شود. وعده ای هم که خود را کمی روشن اندیش می نمایاند بیشتر از رسانه های شنیداری

وتصویری استفاده می کند. رسانه های نوشتاری {مطبوعات} هنوز جایگاه خود را درمیان مردم نیافته است وطرفداران خیلی اندکی دارند واین معضل حتی درمنطقه متمدن تر مثل جاغوری نیز گریبان گیر مردم ما هست که بیشترمردم 20 تا 40 افغانی و 5 تا 10 دقیقه وقت خود را برای خریدن وخواندن نشریه، کتاب، مجله و… اختصاص نمی دهد وخرید ان را تلف پول وخواندن آنرا اتلاف وقت خود می دانند . این درحالی است که بیشترین اوقات روزانه ی زندگی شان را با پوچ ترین حرفها وتفریح های ناسالیم گزرانده وگزافترین پولها درپوچ ترین برنامه ها به مصرف می رسد . شاید همه متوجه باشند صبح وقتی که ازخانه بیرون می آید تا وقتی که شب برمی گردد تعداد محدود را { که شاید  به تعداد انگشتان یک دست هم نرسد }می بینند که کتاب دردست دارند . شاگردان مکاتب استثناء است زیرا که  حمل کتاب برای آنان اجباری است.درمیان انان هم کمترشاگرد پیدا می شود که یک کتاب مطالعاتی همراه خود داشته باشد یا درروزهای تعطیل کتاب مطالعه نماید وتعداد کمی ازافراد جامعه ماست که دریک سال یک جلد کتاب خریده وآنرا خوانده ومطالعه کرده باشد.که متاسفانه حتی درمیان افراد تحصیل کرده وعلما نیز رواج کتاب ومطالعه بسیار کم است {{ توخود حدیث مفصل بخوان ازاین مجمل}} جامعه ی که تا این حد ازکتاب ، مجله، ونشریه ودریک کلام ازخواندن فاصله داشته باشد بدون شک آن جامعه درردیف جوامع قبیلوی وواپسگرا به شمار می آمده وازآن انتظارترقی، توسعه وپیشرفت را هم نباید داشت! جامعه ی که خواندن را وظیفه ی عده ی خاص ( بی کاران، معیوبین، و…) می دانند، شما خود قضاوت کنید که خود رادر ردیف کدام ازموجودات قرارداده و چقدراز قافله ی تمدن عقب است. جای بسیار شکروسپاس است که اهمیت مکتب ودرس تازه کم کمک درمیان مردم نمایان می شود . شاید که این امر نشانه ی از کاروان شتابنده ی تمدن باشد و ما بتوانیم حد اقل درچند سال آینده خود را به عقب افتاده ترین کشورهای همراه این قافله برسانیم                 

  به امید آنروز

۳

فردای بهتر :بنفشه احمدی         

آینده ما سایه ازکارهای خوب وبد ما است که همیشه یک قدم جلوتر حرکت می کند وما هرگز  تا دم مرگ هم با او همگام شده نمی توانیم.

آینده چیزی است که امروز  ما با اندیشه ها، رفتار، وعمل خود آن را تهداب گزاری می کنیم. درست مانند فصل بهار که فصل کار وتلاش است، به هر میزان که امروز سعی وتلاش صورت گیرد به همان مقدار فردا به کامیابی ها خواهیم  رسید ودهقان امروز دل زمین را می شکافد و درآن تخم می کارد تا فردا روی خرمن اش بارها وخوشه ها انبارنماید. آینده   به دست خود ما است که اگر بخواهیم تاریک ویا روشن اش سازیم  یا بگذاریم سرزمین دل های ما به خاطر بی توجهی ما به سرزمین بی آب وعلف وپرازخاروخس تبدیل شود و یا به سرزمین پر گل وسرسبز وخرم تبدیل کنیم. امروز درس خواندن ومکتب ساختن وکار کردن ما برای آینده ما است و ما امروز کارهای خود را به گونه ی عیارمی کینم که فردا ودرآینده دور ونزدیک ما در دام مشکلات نه افتاده و ازهر نظر خود را خوشبخت بسازیم. آیا آینده نگری مساوی با نگرانی است؟ اندیشه ی که نسبتاٌ میان مردم ما عام شده است اینست که می گوید:

فکر کردن به آینده باعث نگرانی، اضطراب وتشویش می شود ( شب درمیان است خدا مهربان است) وازطرف دیگر غرق درخیالات وواقعیات گذشته اند وبه اصطلاح همواره درسطل های اشغالی گذشته ها دنبال چ


2 دیدگاه برای “ماهنامه پاتو – شماره دوم (2)
  1. یکشنبه 4 مرداد1388 ساعت: 15:27

    با سلام! فعالیتهای فرهنگی شما خیلی ارزشمند است و امید است ادامه دهید. عنوان یکی از مقالات مندرج در مجله شما "ترور چیست و تروریزم کیست" می باشد. فکر می کنم بجای اصطلاح تروریزم کیست بهتر است "تروریست کیست" استعمال گردد. نویسنده محترم فکر می کنم بخوبی میداند که ترور کلیمه لاتینی است که ترجمه آن "انتحار" است. تروریزم یعنی "گرایش به عمل انتحاری". بهرحال حالت عامیانه آن همان است که شما نوشته اید و خیلی اشکال ندارد. موفق باشید

  2. چهارشنبه 7 مرداد1388 ساعت: 14:26

    سلام اقای دهقان زاده عزیز ازینکه لطف نموده و ماهنامه ما را می خوانی از شما نهایت سپاسگزاریم امید که شما را همیشه باخود داشته باشیم. و نظر نیک شما را استقبال می کنیم.