مجلسی در قم به مناسبت تجلیل از شهدای کویته و شهید حجت الاسلام توکلی در فراه

مدبریت ۶:۴۱ ق.ظ ۴
مجلسی در قم  به مناسبت تجلیل از شهدای کویته و شهید حجت الاسلام توکلی در فراه

1بنام خدا
به مناسبت تجلیل از شهدای کویته و شهید حجت الاسلام توکلی در فراه مجلسی باشکوهی از سوی علما وطلاب و مهاجرین مقیم قم در مسجد زین العابدین قم دایرشد.
در این جلسه یاد بود، بعد از تلاوت آیات قرآن کریم زندگی نامه شهید توکلی توسط یکی از برادران خوانده شد. به دنبال آن روضه‎‎ای خوانی هم صورت گرفت. سخنران جلسه جناب حجت الاسلام داکتر ناصری بود. ایشان مطالب بسیار مفید کاربردی و نکات سود مندی ایراد نمود که به فراز های آن اشاره می شود:
اصلاح نیاز همیشگی. وی در باره اصلاح و بازسازی و بهسازی جامعه فرمود همه انبیاء برای اصلاح جامعه آمده اند. در قرآن کریم هم از اصلاح یاد شده و هم از ضد اصلاح سخن آمده است. منشا اصلاح هم دین است وباید دین باشد. ماموریت عام انبیاء رسولان و امامان هم اصلاح بوده در کنارماموریت به عدالت و قسط و توحید و…البته اصلاح هم نیاز مند مقدمات است و یکی از مقدمات اصلاح خود مصلحین است که در قدم نخست اصلاح خود و نفس و محاسبه نفس می‎باشد.
قربانی مردم ما بیش از همه اقوام دیگر ما مردم هزاره بیش از همه اقوام دیگر مسلمان قربانی در راه آرمان خودمان که دوستی با خواندان رسول خدا است داده ایم. بیش از همه اقوام شهید داده ایم بیش از همه کس به جرم دوستی با پیامبر و اهل بیت ایشان مورد ستم قرار گرفته ایم.
کارهای انجام شده کارهای فکری مساله سوم اینکه اتفاقات و رخداد های که در مناطق رخ می‎د هد ریشه فکری دارد. این رفتارها ناشی از جریان های فکری است و این اقدامات بدون طرح و پلان انجام نمی‎شود. این موضوع به ما می‎گوید باید ماهم کارهای عاقلان انجام دهیم. ماهم باید فکر نماییم. در ارتباط با برخی از کارها و رفتارهای خویش کمی اندیشه نماییم. از روی احساسات و یا بدون تامل در اطراف شان نباید کاری انجام دهیم. برخی از برنامه‎ها و پروگرام‎ها در هرجا و در هر زمان شرایط‎شان فراهم نیست. مساله زمان و مکان دو عنصر اساسی در مسایل فقهی و استنباط احکام است. ما نیاز به تولید فکرداریم. آنهم فکری که محصول شان با شرایط بومی ما سازگار باشد. یک نسخه در همه جا شفابخش نیست. چه بسا به جای درمان و مداوا موجب بیماری گردد. ما قبلا تولید فکر داشته ایم. اسلام هند و پاکستان و … از سوی اندیشمندان ما انتشار یافته است ولی امروز اسلام دروغین به کشور ما وارد می شود. این به دلیل این است که تولید فکر و اندیشه در کشور صورت نمی‎گیرد. اسلام در پاکستان اسلام قمه زنی است اسلامی است که به کسی خط نمی‎دهد جوانان و نسل جدید را نمی‎تواند خط بدهد اشباع فکری نماید. اسلام احساس است اسلام خالی از فکر واندیشه است. اسلام انتحار است. هیات ها از چنین اسلامی تغذیه می شود. این جریانات ریشته در اسلام منهای عقلانیت دارد. برخی برنامه های غیر بومی بدون هیچگونه سنخیت با شرایط کشورهای منطقه و کشور ما انجام می‎شود تقلید کورکورانه بدون درک از موقعیت توسط برخی از جریانهای افراطی از دو طرف موجب اتفاقات ناگوار می شود. باید هوشیار باشیم که شرایط دارد خراب تر می گردد. خطرهای در راه است که این شعله های خانمان سوز را از یک منطقه به مناطق دیگر گسترش دهند. ما بیش از پیش نیازمند خردورزی و عقلانیت می باشیم.
فاصله گرفتن از زندگی معنوی و جهادی دوران جهاد یکی از مسایلی هم که دارد ما را به ذلت می کشاند و دشمن را جری می‎سازد فاصله گرفتن از زندگی دینی است. معنویت دوره جهاد و حیات دینی در زندگی ما رنگ باخته است ما نه به ارزش‎های دینی پایبند مانده ایم و نه با دموکراسی و الزامات و ظرفیت آن رسیده ایم. رسته از زندگی دینی و معنوی و نرسیده به عقلانیت و دموکراسی غربی و این مساله ما را آسیب پذیر ساخته است. روحیه شهادت طلبی را به امید رسیدن به دموکراسی از دست داده ایم نه به آن پای بند مانده این نه به این رسیده ایم. دین همراه با عقلانیت و معنویت مردم را متحد می سازد برایش راهبرد مقاومت تعریف می کند انگیزه پایداری ایجاد می کند. در سابق ما در کنار شهادت و جنازه شهدا «مخته» داشتیم این مخته شور و هیجان و احساس را برای دفاع از حیثیت و شرافت در جوانان تقویت می کرد و یا برنامه های معنوی و روحانی دیگر که اکنون این مسایل را از دست داده ایم.
عدم وحدت و یکپارچگی میان مردم. ما تاکنون از این چالش ضربه خورده ایم. در کویته اگر همه اقشار جامعه اعم از روشنفکر و سنتگرا و جوانان و پیران در کنارهم می بودند مساله خیلی فرق می کرد. اگر ما همه در کنارهم و درصف واحد نه استیم مردم از روحانیت جدا و روشنفکران از سنتگراها جدا باشند باید در انتظار حوادث بدتر از این ها باشیم.
عدم حضور در نهادهای دولتی و مراکز قدرت. ما مردم به منافع روزمره و زود گذر می اندیشیم. به اصطلاح پیش پای خود را نگاه می کنیم. به آینده نمی‎اندیشیم به منافع جمعی نمی اندیشیم. همه ما در فکر زندگی فردی هستیم. در مراکز قدرت سیاسی نظامی و مدیریتی ونظامی و… حضور نداریم. همین امر ما را آسیب پذیر ساخته است.
عدم استفاده از رسانه‎ها. امروز یکی از ابزار بسیار قدرتمند در رسیدن به اهداف استفاده از رسانه است. رسانه در شرایط امروزی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. اما ما از این ابزار هم استفاده نمی کنیم.
داشتن ادبیات گفتمانی فرقه‎ای. ما در گفتمان خود از ادبیات مناسب و همگرا استفاده نمی‎کنیم. هر اتفاقی که افتد به دلیل نداشتن ادبیات همگرا در میدان تنها می مانیم. از ادبیات فرقه گرا استفاده می کنیم ما باید سعی کنیم مساله را از مساله قومی فراتر ببریم مساله را انسانی و بشری کنیم دیگران را همسور و همگرا با خود نماییم نه اینکه دیگران را نفی کنییم.
مطالب فوق نقل به مضمون گردیده و با تلخیص برای شما تهیه شده است. به دلیل گرفتاری از اینکه کمی با تاخیر گزارش انجام شد، عذر خواهی می نمایم.
نوشته : غفوری

1,656بازدید

۴ دیدگاه »

  1. محسن یاوری حمل ۳, ۱۳۹۲ در ۶:۰۱ ب.ظ -

    باتشکر از بازتاب خوب این مراسم از جاغوری یک واقعا از سخنان ارزنده دانشمند محترم داکتر ناصری بهره بردم جا دارد بطور کامل نشر می شد.

  2. حبیب فرهمند حمل ۴, ۱۳۹۲ در ۱۲:۱۰ ب.ظ -

    از مدیریت سایت و گزارشگر این گزارش تشکر که مارا در جریان این مراسم قرار دادید و من از آثار سخنران محترم بسیار استفاده نموده ام وسخنان ایشان ارزنده است.

  3. مقصودی حمل ۴, ۱۳۹۲ در ۱۲:۱۳ ب.ظ -

    از تصاویر خوب و گزارشتان در باره این مراسم یک جهان سپاس.
    قم

  4. عبدالله راحل حمل ۷, ۱۳۹۲ در ۵:۴۱ ق.ظ -

    ضمن اعلام تأثر از این همه مظلومیت وابراز انزجار از عوامل این جنایت از شما وبرگزار کنندگان این مراسم تشکر می کنم. کابل