مختصری از زندگینامه استاد مرحوم حجت الاسلام والمسلمین میرزایی

عزیزالله جاغوری ۹:۲۰ ق.ظ ۳
مختصری از زندگینامه استاد مرحوم حجت الاسلام والمسلمین میرزایی

مختصری از زندگینامه استاد مرحوم حجت الاسلام والمسلمین میرزاییScreenshot_۲۰۱۷۰۸۰۱-۱۴۳۱۲۰_1چ
امان الله میرزایی فرزند حجت الاسلام محمد نبی است که در ۱۳۳۰ شمسی در پای جلگه شغله جاغوری متولد شده است. وی ششمین فرزند خانواده بوده و در کودکی پدرش را از دست میدهد، سرپرستی خانواده پدر و از جمله مرحوم استاد میرزایی به عهده برادرش مرحوم حجت الاسلام شیخ عبدالله میرزایی بزرگ افتاد. شیخ عبدالله از شاگردان استاد محقق خاربید و سید غلام حسین نجفی مالستان بود که از طریق ملا مکتبی به اداره خانواده پدرش و نیز نشر معارف اهلبیت کوشید.
مرحوم استاد میرزایی از ده سالگی به تشویق مادر مکرمه ونیز برادر بزرگش وارد مکتب خانه شد. نخستین استاد او علاوه بر برادرش شیخ عبدالله، مرحوم شیخ سرور بلاغی و سپس شیخ عبدالعلی بود که هردو عمه زاده ایشان بود، آموزش سواد، تحصیلات ابتدایی و اموزش نوشتن وخواندن را در مکتب خانه و نزد این دو استاد طی کرد.
سپس برای طی مدارج علمی به یاد گیری ادبیات عرب که تنها مسیر آموزش ممکن برای فرزند هزاره بود، پرداخت. وی صرف را عمدتا نزد برادرش شیخ عبدالله میرزایی آموخت وعلاوه برایشان، شیخ ابراهیم عطایی که سومین ملای مکتب عمر تحصیلی ایشان بود نیز از اساتید ایشان در صرف ونحو به شمار میرود در آن زمان مرحوم اقای جوادی سید احمد نیز در این مکتب خانه با مرحوم استاد همدوره بوده است.
سپس برای کسب مدارج علمی بالاتر، به مدرسه علمیه مجری که به زعامت استاد فقید حجت الاسلام سعیدی بنیانگذاری شده واداره می شد، منتقل شد.
خاطرات ایشان از استاد فقید سعیدی مجری بسیار ناب و آموزنده است مرحوم استاد میرزایی به نگارنده می فرمود، وقتی وارد مدرسه مجری شدم ، مدل رفتار و کردار شان دقیقا مرا به یاد پیامبر می انداخت. منش او چنان بود که کلیه طلاب مهذب بودند و بگونه ای بود که اهالی مجری خدمت به طلاب را عبادت می شمردند با وجودی که طلاب همه جوان بودند و حدود ۴۰ طلبه و مردم محل از یک چشمه برای آب آشامیدنی و شستشو و غیره استفاده میکردند ولی طلاب بگونه ای بودند که حتی اگر در حین لباس شستن بودند، وقتی خانمی می آمد، لباسش را کنار می گذاشت و برمیگشت تاخانمها آب بردارند و معمولا خانم ها برای ثواب در چنین مواردی لباس طلاب را شسته و در گوشه ای می گذاشتند و می رفتند. استاد سعیدی برای مرحوم استاد میرزایی بعنوان الگوی خاص و نمونه ماندگار مانده است که جای چنین اساتیدی خالی است.
مرحوم استاد میرزایی اندکی به مدرسه زیرک رفت تا از محضر استاد مرحوم برهانی دهمرده سود ببرد اما توفیق طولانی نداشت و با یک سفر ناگهانی به سمت کویته راه افتاد و حدود یک سال مجبور به ماندن در کویته شد که ناچار به کارگری و تهیه خرجی برای سفرهای پربار دیگر شد. پس از یکسال، با همکاری حاج حسین سیداحمد پاسپورت را تهیه و به سمت ایران راه افتاد.
استاد در سال ۵۴ یا ۵۵ پس از طی مسیر پاکستان به ایران، مستقیما به قم آمد و نخست در یک مسافرخانه کوچک که در اطراف دفتر فعلی ایت الله العظمی محقق کابلی بوده است، مسکن گزید سپس بدنبال مدارس علمیه به جستجو پرداخت و نخست در مدرسه دار الشفا به دو طلبه برخورد که باهم لمعه یا مکاسب را مباحثه میکردند که یکی شان مرحوم شهید عبدالعلی مزاری و دیگری یکی از طلاب سادات بوده است. با همکاری انها به طلاب جاغوری دسترسی پیدا میکند و نخست در مدرسه جهانگیر خان با واسطه سید احمد شاه موسوی مدتی ساکن می شود، سپس با همکاری مرحوم شیخ عبدالحسین عاقلی در مدرسه رضویه منتقل شد ودر آنجا بود که لمعه و اصول فقه را در محضر ممتحنان حوزه مرحوم استاد ایت اله اعتمادی و سید ابوالفضل موسوی امتحان داد و بعنوان طلبه رسمی پذیرفته شد.
بعد از امتحان با کسب نمره عالی، با وساطت دفتر ایت الله مرعشی نجفی به مدرسه مومنیه منتقل و در حجره ۴۴ این مدرسه مقیم شد. هم حجره های ایشان جناب اقای انوری علودال، سید غلام حسین موسوی و بعدا اقای علیزاد ه مالستان بودند. استاد سالیان زیاد در این مدرسه ماند و به دلیل تحرک و فعال بودنش در همین مدرسه از جمله مقسمین شهریه ایت الله خوانساری هم می شوند.
اساتید سطوح ایشان در قم، ایت الله اعتمادی، سید جواد ذهنی تهرانی، نظری، سید ابوالفضل موسوی تبریزی، ایت الله محمد تقی ستوده، آیت الله فاضل لنکرانی و ایت الله مدرس افغانی رضوان الله علیهم بودند.
ایشان با وجودی که درس خارج را – در اولین دوره درس ایت الله فاضل لنکرانی – مشغول بودند، با ورود مرحوم مدرس افغانی، یک دوره صرف و نحو و معانی بیان را نزد مرحوم مدرس افغانی از نو گذراند . ایشان از مرحوم مدرس خاطرات زیبا و ناب فراوان داشتند بخصوص که درس شان بلافاصله پس از نماز صبح و به صورت خصوصی بوده است.
اساتید دیگر سطوح عالی و خارج ایشان، سه سال درس فلسفه را نزد ایت الله حایری شیرازی، و اسفار را نزد شهید مرتضی مطهری و بقیه اسفار و نیز فصوص الحکم را از محضر جوادی آملی و خارج فقه از ایت الله فاضل لنکرانی و خارج اصول رااز محضر ایت الله وحید خراسانی بهره برده اند.
تأسیس مدرسه علمیه در زادگاهش، عضویت در شورای روحانیت اول انقلاب در سنگماشه جاغوری، ششصد سخنرانی در مجامع اهل سنت، ۱۴ سال فعالیت علمی و اجتماعی در زادگاهش و نیز ۱۲ سال امامت جمعه در زادگاهش که به احیای بسیاری از شعایر اسلامی همت گمارد و موفق هم شد از جمله کارنامه ایشان است.
از آثار ایشان می توان سه جلد شرح نهایت الحکمه، تدریس و پرورش شاگردان که در قم و افغانستان بی وقفه ادامه داشته است و چنانکه می فرمودند، ۴۵ سال بی وقفه تدریس داشته ام هرجا بوده ام سعی کرده ام مدرس باشم وارزو دارم همیشه مدرس بمانم و در نهایت، تربیت دهها شاگرد، از اثار این استاد فقید است.
این استاد پس از مدتی تحمل درد و رنج بیماری دو روز پیش در جوار ملکوتی حضرت معصومه به دیدار حق شتافت.
روحش شاد و یاد عزیزش جاودانه باد.
.
این سیاهه خلاصه ای از مجموع سه مصاحبه است که با ایشان در ۲۵ حوت ۹۵ و هفتم و بیست وهفتم حمل سال جاری – با همراهی جناب اقای جعفری و فهیمی- انجام شده است. و به پاس خدمات ارزشمند و جایگاه والای این استاد عزیز تقدیم ارادتمندان، روحانیت معظم، شاگردان و مردم شریف میگردد. امید که این استاد عزیز فراموش نگردد. عبدالحکیم کاظمی

537بازدید

۳ دیدگاه »

  1. مرکز رسول اکرم اسد ۱۰, ۱۳۹۶ در ۱:۳۱ ب.ظ -

    سلام نویستده محترم
    خدا رحمت کند اقای میرزایی را
    در مر کز که ده سال او امام جمعه بود دریغ از اسم ان مر کز

    مهم ترین دوره زندگی ایشان ده سال در مرکز رسول اکرم بود . خوب بود بیشتر هم از ان مرکز و نیز از رابطه ایشان با مسول ومتولی مرکز حضرت ایت الله افتخاری می نوشتید . اقای رفعت یکی دیگر از مسولین مر کز رسول اکرم بود از ماجراهایی ایشان با او هم نام می بردید .
    گزاش کور خدمت نیست . شما باید یاد اوری کنید که این پایان راه است . باید علمایی ما که طویق خدمت وامانت داری در گردن اویخته است با عمل نشان دهند و الا سرو کارش باعزرایل خواهند بود .
    متاسفم برای متعصب ها . دیگه فرق نمی کند چه باشی دکتر یا بی سواد . به یادی از منجات دکتر شریعتی افتادم
    خدایا ….
    توصیه می کنم گزارش اگر کامل بلد نیستید ننویسید.

  2. مسافر اسد ۱۰, ۱۳۹۶ در ۱:۵۹ ب.ظ -

    زنده خوب نداریم مرده بد

    این رسم خوبی نیست بیشتر این سیره را علما برای خود گذاشته سیره خطرناکی است

    باید پند گرفت

  3. احمدی اسد ۱۱, ۱۳۹۶ در ۹:۱۶ ق.ظ -

    خدا رحمت کند اقای میرزایی را

    زندگی هر مرحله اش ذرس است منتها جشم بینا می خواهند .