مروری کوتاه بر زندگی امام محمد باقر (ع)

مصطفی خرمی ۳:۵۸ ب.ظ دیدگاه‌ها خاموش
مروری کوتاه بر زندگی امام محمد باقر (ع)

حقیر را پیش از این، عادت بر آن بود که در مناسبت ها دست به قلم شده و مختصری در مورد آن مناسبت بخصوص بنگارم و در فضایی مجازی به دست نشر بسپارم تا شاید همگان را فایده افتد. اما، با کمال تأسف این بار به دلیل گرفتاری از این عادت حسنه بازماندم و حال از جناب عبدالله نظری «شاری» جهانی سپاس که کوتاه، گویا و مختصر به attach20130532572931401602زندگی امام باقر (ع) پرداخته اند. با اجازه این عزیز «نشر» گردید.

مروری کوتاه بر زندگی امام محمد باقر (ع)

امام محمد باقر (ع)، پنجمین امام شیعیان، در روز جمعه، اول رجب سال ۵۷ هجری دیده به جهان گشود.
پدر گرامی ایشان امام سجاد (ع) و مادر بزرگوارش فاطمه دختر امام حسن بود. به این جهت ایشان را علوی‍ٓین و هاشمیین (علوی و هاشمی از دو سو) خوانده اند. نام مبارک ایشان محمد و کنیه اش “ابوجعفر” است و دارای ۴ لقب مشهور می باشند. مشهورترین لقب ایشان “باقرالعلوم” (شکافنده‌ی دانش‌ها) است که پیشتر رسول خدا (ص) در حدیث جابر، بر ایشان نهاده اند.
۳ ساله بود که واقعه عاشورا اتفاق افتاد و در آن حضور داشت. ۳۸ سال در کنار امامت پدر عزیزش امام سجاد (ع) بود و با شهادت ایشان در سال ۹۵ هجری دوران امامت ایشان آغاز شد . این دوران به گواهی امام صادق (ع) نوزده سال و دو ماه ادامه یافت و با حکمرانی پنج تن از خلفای اموی هم زمان بود . از حضرت باقر (ع) برخورد سیاسی عمومی با خلفای هم عصرشان گزارش نشده اما هر گاه فرصت را مناسب می دید حکومت غاصبانه‌ی آنان را نفی می کرد . هشام ابتدا مدتی امام را زندانی کرد اما به دلیل تمایل زندانیان به امام و ترس حکومت از شکل گیری قیام، ناگزیر به آزاد کردن حضرت و برگرداندن ایشان به مدینه شد .
در آن وضعیت سیاسی و اجتماعی، مهم ترین سلاح امام، تعلیم و تربیت شاگردان و پرورش فقیهان و دانشمندانی بود که بتوانند مبیّن و مبلّغ آرای اهل بیت علیهم‌السلام در جامعه اسلامی باشند. آن حضرت از فترت پیش آمده‌ی انتقال قدرت از بنی امیه به بنی عباس، کمال استفاده را نمود و با تعلیم شاگردان و تربیت عالمان، حوزه‌ی فقه شیعی را پایه گزاری و تأسیس نمود.
هم‌چنین آن حضرت به مناظره با مخالفان و سران ادیان و مذاهب گوناگون پرداخت که به اثبات اسلام و امامت ایشان و رویارویی با حکومت منتج شد و پایه گذار “نهضت علمی جعفری امام صادق (ع)” گشت. سرانجام آن امام مظلوم در اثر دسیسه “هشام بن عبدالملک” مسموم شد و به روز هفتم ذی الحجه از سال ۱۱۴ هجری در سن ۵۷ سالگی چشم از جهان فروبست و در بقیع به خاک سپرده شد. امام باقر(ع) علاوه بر علم عظیم الهی و حلم بی نظیر، دارای سجایای اخلاقی والا و بی‌مانند بسیاری بود.

876بازدید

کامنت بسته شده است.