نمایشگاه بین المللی کتاب از زاویه دیگر

علی غفوری ۸:۲۸ ق.ظ دیدگاه‌ها خاموش
نمایشگاه بین المللی کتاب از زاویه دیگر

بنام خداhttp://jaghori2.persiangig.com/jaghori1/hamkaran/ghhafori.jpg

هر سال از یازدهم  ثور نمایشگاهی بین المللی کتاب در تهران دایر می‎شود. این نمایشگاه فرصتی را برای دوست‎داران کتاب و فرهنگ به‎وجود می آورد. این ده روز زمینه‎ای می شود تا ناشران و مؤلفین و محققین به سرزبان‎ها بیفتد. از منزلت کتاب و کتابخوانی یادی شود.
قرار شد مجمع هم در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به بهانه غزنی پایتخت فرهنگی جهان اسلام شرکت نموده در غرفه‎ای، توانمندیهای علمی و فرهنگی خویش را به نمایش بگذارد. این کار برای مجمع دشوار است زیرا نبود امکانات برای دایر کردن چنین کاری از دغدغه ماست. جمع آوری آثار علمی از قبیل کتاب و پایان نامه ها و مقالات کاری مشکل است. اما از یک طرف فرصتی بدست آمده را نیز نباید از دست بدهیم به اصطلاح وطن خانه دّ خانه شده آثار را جمع آوری می نماییم.http://jaghori2.persiangig.com/jaghori1/guzarish/book6.JPG
آثار جمع آوری شده راهی تهران شد. تعدادی از دوستان از جمله آقای حاج محمدی دبیر محترم مجمع و یونس صادقی و آقای محقق و فیاضی…وسایل را در تهران منتقل نموده و کار چیدن و دکورسازی آثار را به عهده داشتند. چند روز اول را عده از دوستان از قبیل آقای محقق لومان و احمدی لومان باید به عهده می گرفتند. روز سوم قرار شد من و عده ای دیگر برویم.
صبح زود راهی تهران می شوم. مقداری کتاب و لب‎تاپ و… که لازم است را نیز با خود بر میدارم. آقای نظری اتقول(حوتقول) نیز در راهبنده را همراهی می‎کند. باهم سوارموتر تهران می‎شویم. موتر شیک راحت و زیبا است. بعداز یک ساعت و نیم ما را به تهران می رساند. استگاه مترو میرویم امروز جمعه است هنوز خیلی شلوغ نشده ساعات اولیه روز است. بالاخره در محل نمایشگاه تهران می‎رسیم. تابولی تحت عنوان «غزنی پایتخت فرهنگی جهان اسلام » روی این غرفه ها زده شده است. ما وارد غرفه مجمع علماء و طلاب جاغوری می شویم. آقای محقق لومانی هاشم بختی تنهاست مشغول چیدن و مرتب نمودن کتاب‎ها می باشد. با احوال پرسی از ما به خوبی استقبال می‎کند. زبانشرین، برخورد بسیار لطیف او خستگی را از بدن ما می برد. http://jaghori2.persiangig.com/jaghori1/guzarish/book2.jpg
کم کم بازدیدکنندگان در سالن دیده می‎شوند. تا ما یک لیوان چایی می خوریم بازار گرم می‎شود. امروز که روز تعطیلی است هر کسی که حوصله دارند از قبیل کارگران عزیز مهاجر، دانشجویان اعم از دختر و پسراز شهرهای مختلف سرازیر می شوند.
نسل سوم مهاجرین که از وضعیت کشور خویش چندان خبری ندارند. از فرهنگ و آداب و زبان و پوشش و … با تیپ های مختلف اماعطش هویت یابی در این ها دیده می شوند به نمایشگاه هجوم می آورند. کتابهای در باره افغانستان و مردم هزاره تاریخ هزاره و هویت گذشته و نوع پوشش زنانه از ما سؤال می‎کنند. ما که از طرف سفارت افغانستان در تهران دعوت شده ایم اجازه فروش کتاب نداریم. فقط کتاب‎ها را آورده ایم که به نمایش بگذاریم پایان نامه ها که برای فروش نیستند وقتی می‎گوییم فروشی نیست ازما دلگیر می شوند تازه فهمیدیم که اولا چه کتابهای مورد نیاز این بچه‎هاست و ثانیا اگر می‎توانستیم بفروشیم مقدار نان و آب برای ما داشت آن وقت مجبور نبودیم برای ماند شب خواب و امکانات رفت و آمد دیگر دغدغه داشته باشیم. بعضی از برادران که هم احساسات قومی بیشتری دارند ابراز می دارند که از دیدن شما را در این جا خیلی خوشحال شدیم که بالاخره از طرف ماهم نماینده در این جاهست.http://jaghori2.persiangig.com/jaghori1/guzarish/book1.JPG
منظره‎های مختلف را می توانی ببینی. عطش این دختران محصل را در مورد افغانستان و هویت خود به خوبی می توانی درک کنی. از صحبت در باره گذشته و حال و وضعیت کشور احساس خستگی نمی کنند. سراپا گوش وا می‎استند. بعد از مقدار اطلاعات در باره کشور و امید دهی به اینها احساس خوشحالی را در چهر های شان هویدا می بینی. هر ساعت که از روز می‎گذرد به جمعیت افزوده می شود.
امسال بخش ناشران خارجی را از ناشران داخلی ایران جدا کرده اند. این امر باعث سردرگمی بازدیدکنندگان مخصوصا مهاجرین شده است. بخش کتابهای عربی که سالهای قبل شلوغ بود امسال چندان از شلوغی خبری نیست. با گشتی که در این غرفه ها زدم دیدم کتابداران چرت میزدند. معلوم نیست در سال آینده می آیند یا خیر؟
در برنامه‎ی که مدیریت نمایشگاه برای غرفه داران افغانستان در سرای اهل قلم گرفته بود از سوی غرفه مجمع چند نکته را یادآوری نمودم:http://jaghori2.persiangig.com/jaghori1/guzarish/book4.JPG
۱٫     از جمله انتقاد از جداسازی ناشران داخلی از خارج و پیامد این کار که با اهدف نمایشگاه مغایرت دارد.
۲٫     عدم اطلاع رسانی در خصوص غرفه های ما
۳٫     نکته ای هم در باره ناشران و پژوهشگران که تولید کتابهای در باره افغانستان را باید خورد تر کرده و نگاه موضوعی به کتاب ها نمایند. به این معنا که به جای کتابهای بسیار قطور و با حجم زیاد کتاب‎هایدر خصوص ولایات شناسی شخصیت شناسیو… تولید نمایند که این موضوع هم سبب تنوع در عنوانهای کتاب می شود هم نگاه تخصصی تر به موضوع می گردد و هم به دلیل گرانی کاغذ و ناتوانی دانشجویان در خرید این کتابهای بزرک و نداشتن فرصت برای مطالعه این ها همچنین ضروت آن را بیشتر می نماید
۴٫     نکته دیگر تولید کتاب با زبان شرین و گویش زبان کابلی صورت گیرد تا مخاطبین داخل کشور به راحتی بتواند با کتاب ارتباط برقرار نماید.
۵٫     نگاه ارزشی به مساله نشر و انتشارات به جای نگاه تجاری و یا حد اقل داشتن نگاه ارزشی و فرهنگی در کنار نگاه تجاری نیز نباید نادیده گرفته شود.
در این نمایشگاه عزیزانی زیادی ما را کمک نمودند اولا از برادر عزیز و فرهنگ دوست آقای امیری که زمینه حضور ما را فراهم نمودند تشکر می شود. ثانیا از کسانی که بنده را در این چند روز یاری رساندند از جمله آقای نظری اتقولی، احسانی قلندری، اخلاقی لعل خیلی، آقای یزدانی و ناصری سید احمدی همچنین آقایان محقق و احمدی لومانی و یونس صادقی، که قبل از ما مسولیت غرفه را به عهده داشتند تقدیر و تشکر می نمایم.
نکته دیگر اینکه در حاشیه نمایشگاه فرصتی بسیار مناسبی بوجود آمده بود تا دانشجویان و هنر مندان و مهاجرین هموطن باهم تبادل نظر نمایند. کرسیهای در داخل غرفه ها قرار داده شده بود که می شد اهل نظر و فرهیخته گان باهم گپی دل خود را بگویند. باهم در باره مسایل بحث نمایند یکدیگر را بهتر و بشتر بشناسند از ظرفیتهای یکدیگر آگاهی یابند. به اندازه یک سال می شد در این چند روز باهم سخن گفت هم اندیشی نمود.http://jaghori2.persiangig.com/jaghori1/guzarish/book5.JPG
جمعه بعد وقتی همراه آقای خرمی که در مترو باهم رسیدیم وارد غرفه می شویم کسی از مسولین امروز(یزدانی سید احمدی یا سیدامدی و مظفری لومانی) نیامیده  بساط را پهن می کنم. وارد وبلاگ جاغوری یک( بلاگفا) می شوم زیرا سایت جاغوری یک امروز دچار مشکل است سرود ملی در فضا می پیچد کم کم مشتری را به طرف خود می خواند. سرود ملی که در زمان نجیب گاه که از چند خر امروز بهتر بود را پخش می کنم. وقتی آقای یزدانیمسؤل غرفه از خوابگاه آمد با احوال پرسی روی میز(چوکی) نشست و تا بعد از غذای ظهر از روی آن تکان نخود که بنده را به یاد برهان الدینربانی انداخت چون ایشان نیز چوکی دولت را باچنگ و دندان گرفته بود و هرجا می رفت با خود می برد اما آقای یزدانی جای نرفت ولی از آن پایین نشد دلیل آن برای بنده که معلوم نشد حال اگر شما بینندگان عزیز فهمیدید جایزه دارید.http://jaghori2.persiangig.com/jaghori1/guzarish/book3.JPG
جمعه آخر نمایشگاه بیش از همه روز ها شلوغ بود. مهاجرین از همه تیپ آدمها به بهانه‎ای نمایشگاه کتاب آمده بودند.
در سالنی که اغلب به افغانستان تعلق دارد موجی از آدمها سرازیر شده است. وقتی وارد سالن می شوند و می بینند همه غرفه ها مربوط به افغانستان است بیشتر احساس خودمانی می نمایند. ابراز احساسات را در همه می توان دید. در کنار غرفه ما که پاتوق فرهنگیان است و چند کوچ(مبل) گذاشته شده است و مجسمه‎های تراشیده از سنگ مرمر که توسط بچه های افغانی در اصفهان تراشیده شده و مربوط به سنایی مولوی و خواجه انصاری و… می باشد و پرچم افغانستان به اهتزاز است جای خوبی است برای ابراز احساسات و عکس گرفتن و نشستن و بحث کردن.
غرفه ما که بیش از غرفه های دیگر آثار مربوط به نویسندگان و پژوهشگران را به خود اختصاص داده است برای اهل تحقیق و برخی از دانشجویان که می خواهند در باره پایان نامه خود تحقیق نمایند موجب خوشحالی این بچه ها می شود. برخی از این دوستان تقدیر و تشکر خود را از ما دریغ نمی نمایند. همین بازتاب خستگی را از تن همه ما می برد. اما بعضی هم وقتی با نام جاغوری مواجه می شود ناراحتی خود را مخفی نمی نمایند از صورت شان پیدا است که دل خوشی از مردم جاغوری ندارند. می گویند چرا نام جاغوری را بالاکردهاید؟ آنها را ابتدا به دیدن محصولات فکری فرهیخته گان جاغوری دعوت می کنم و سپس به نشستن روی کوچ‎های که مربوط به سفارت است ولی در همسایگی ماست فرامی خوانم. هر چه به یاد دارم می گویم حد اقل در ظاهر از ما خوشحال می شوند و تصریح می نمایند که منظور بدی نداشتم.اما این سؤال برای من هنوز خوب روشن نشده است که چرا در میان مردم افغانستان یکنوعجاغوری ستیزی اگر نه حد اقل جاغوری گریزی وجود دارد.؟http://jaghori2.persiangig.com/jaghori1/guzarish/book7.jpg
جمع بندی:
گفتیم که از نظر تعداد غرفه امسال بیش از سالهای قبل بود اما این نکته را نباید از یاد برد که غرفه مجمع از نظر کمی و کیفی از بقیه غرفه های که برای نمایش عرضه توانمندیهای خود و نه فروش آمده بودند به مراتب بهتر و بیشتر بود؛ زیرا پایانه نامه های مختلف در موضوعات گوناگون علوم انسانی آثار علمی از نویسندگان مختلف و غالبا از ولایت غزنی و اکثرا از جاغوری به چشم می خورد به گونه ای که غرفه برای دیدن جا نداشت و همین زیادی اثر موجب شده بود که فضای غرفه را بسیار تنگ نماید و خوب نشود از آن دیدن نمود.
اما برادران و تشکلهای دانشجویی از اینکه حضور داشتند قابل قدر بود و هست ولی این نکته را نباید نادیده بگیرند که باید تلاش شان را در امر تحقیق و نوشتن و تولید فکر بیشتر نمایند اگر در جای حضور می یابند باید از نظر کمی و کیفی قابل توجه باشد با آوردن چند تا بروشور و عکس که نمی شود  در عرصه بین الملل حضور یافت. امید وارم که در سالهای بعد با تلاش فکری بیشتر و با آثار بهتری حضور یابند و چیزی برای عرضه داشته باشند.
علی رغم نواقصی که در نمایشگاه وجود داشت خوبیهای هم داشت. تشکلات دانشجویی زیادی را شناختیم. ضعفهای خود را متوجه شدیم. فهمیدیم که دانشجویان چه کتابهای را لازم دارند. نقش هویت یابی چقدر در میان این قشر برجسته است. چه چیزی در اولویت آنها قرار دارندو…

1,017بازدید

کامنت بسته شده است.