نیایش!

مدبریت ۸:۳۸ ق.ظ ۴

بنام خداوند !

 نیایش !

خداوندا !

 در قلم من  توانمندی ایجاد تغیر و تحول ؛  تحرک در روح و ضمیر ، نهاد و  اندیشه   انسان ها عطا  بفرما ؛ تغییر و تحولی به سوی متعالی  شدن به سوی  کسب  جایگاه  حقیقی  انسان گونه خویش ، ان گونه  انسانی که ، تو ان را به  توصیف گرفته ی و  آنگونه که تو در کلام خویش  آن را به  تفسیر گرفته ی ،  و ان گونه که  در پروسه   آفرینش و خلقت ما  ان را  همچون  تابلو ی عظیم  و مملو از اعجاز، به  نمایش  گذاشته ی . و این  یعنی ، انسان مبتکر خلاق و اندیشمند . 

 خداوندا ! در قلم من  اعجاز تغیر و تحول  در ضمیر انسان های  جامعه  ام  عنایت  بفرما !  که ،  ما  در  ذلت  خویش پوسیده ایم و در جهالت خویش نابود  گشته ایم .

خداوندا ؛  تو  ما را  مکمل آفریدی  و توان مند .  که همین  انسان بودن مان ، خود بیانگر  توانمندی و قابلیت   ایجاد  اعجاز در توانمندی روح ، روان   و شعور  انسان بودن مان می باشد . این ما هستیم  که بر خود ظلم  روا داشته  و اصالت  انسان بودن  خویش را به فراموشی گرفته ایم . که  خود فراموشی  اصالت  انسانی مان ،  این  یعنی همان  مردن  و فنا شدن  مان می باشد.

  خداوندا ؛ دمیدن  صور اسرافیلی – در این وادی مرد گان  که  این جا  هر صبح  و  شام اش  به تلخی قیامت  کبرا ،  قیامت بر پا می دارد – مرحمت فرما . 

 خدا وندا !  میدانم  ،  میدانم  و خوب میدانم  که، انسان  شعور مند ،  دیگر زبونی را  نه می شناسد   و  انسان های   شعور مند،   هفت اقلیم  خداوندی را  در نوردیده اند  و کهکشان را به  تسخیر  گرفته اند .  و ما در گرو   جهالت  و  زبونی خویش ،  شب گرسنه سر بر بالین گذاشته  و در  تباهی « فقر» خویش  به  افتخار نشسته ایم .

 خداوندا  ! بودن مان ، و موجودیت مان ، و حضور مان  مایه  رنج است و عذاب .     عذاب و رنج  عظیم برای  خود و دیگران ؛  تا به  پیمانه ی  که جهانیان  به  تنگ آمده  و  دسته ،  دسته  به  کمک مان  شتافته اند .  و ما  هم چنان در  مسیر  لجاجت  خویش  پا بر زمین  می کوبیم .  خدا وندا  !  انصاف ، درک  و شعور بر ما عنایت فرما !   

خداوندا  ؛  این  فرهنگ  گرگ  و بره  بودن حاکم بر جامعه مان ،  که  زاییده   جبر حاکم  بر جامعه ما  می باشد.  و این  جبر حاکم  ،  همچون  قشر ضخیم  و منجمد شده ی از یخ ، شعور ، اندیشه ، توان مندی  و  غرور انسان بودن ما را  به انجماد گرفته است .  خداوندا  ؛ در گفتار و قلم  ام  اعجاز شکستن  این  قشر عظیم از یخ را  عنایت  کن !     

خداوندا ؛ غرور انسان بودن  را  در ضمیر  ،  احساس  و   شعور   ما  جاری   بفرما  ؛ همچنان  که  در کالبد  آدم  حیات  جاری فرمودی ؛  خداوندا ؛  میدانم آن گاه  حیات آدم گونه  در وجود  و در  سرنوشت  ما پدیدار گشته و حاکم خواهد گردید .

 خداوندا  ؛   به من  قدرت  تشخیص  عنایت کن !  تشخیص ، انتخاب  و  تکاپو  در مسیر  رستگار شدن . عبور به سوی انسان شدن . که ، رستگاری  من ، در گرو  انسان  بودن  من  نهفته است  .  و انسان بودن من  در گرو  عمل  نمودن من  نهفته است و  عمل کرد  من  در گرو اندیشه من  نهفته  است  و اندیشه ،  همان  تفکر است  تفکر همان روح  است  و روح   همان ودیعه و امانت تو که اصل اعجاز  تو  در   کالبد من می باشد .  

خداوندا !  در وحشت  تنهایی خویش  دارم  می پوسم . در زنجیر منیت   خویش  دارم  نابود می گردم ؛  همچون  زنجیری در کنج  نمدار دارم  در زنگ تاریکی و ابهام  می پوسم .  ای رب موسی !   میدانی  که : 

زین دیو و دد  ملول ام  و انسان ام   آرزو ست !

 خدا وندا ؛  به  من  شعور و شرف   عنایت  بفرما !  که  ،  همین  اصل  شعور و شرف   ”  تشخیص  ”  شناخت و  عمل مرا در  پروسه جهانی  خلقت تو ،  به  عنوان  انسان  ، یعنی  خلیفه  و وصی  تو  از  دیگر موجودات  زمین   متمایز ام  می نماید  . شعور ، شرف ، شناخت   و عمل توام با شرف  و شناخت  مرا به   اصالت ام   وصل  خواهند کرد .  اصالت  که  مقر بان در گاه تو ،  در برابر  بزرگی و  عظمت  ان   سر به  سجده  گذاشته  اند .

خدا وندا !  به  شعور و شرف ،  مسلح ام بنما  . که ، با   اعجاز شعور ، به تشخیص  خواهم  گرفت ؛  به  انتخاب  خواهم  نشست ؛ و تفکیک خواهم  نمود  .  و با  اعجاز شرف  عمل خواهم کرد ! 

 خدا وندا  تو خود میدانی که ، هر  عمل کرد  توام با شناخت و  شرف  ،  درست  همان   اعجاز  خدا  گونه  تو ، خواهد بود

خداوندا ! پاسداران  دین ات  و  پیام  آوران   کلام ات ؛  یتیمانی بیش  نبوده اند .   اراده  فرمودی  و درد رسالت   خلق در وجود شان  مشتعل   بنمود ی .   و از همین   درد   رسالت  است  که ، مسئولیت  روشنفکر بودن  در  ضمیر وجدان  شان زنده گردیده  . که  با  اعجاز همین  مجموعه « رسالت و مسئولیت »  به  گونه  روشنفکران عصر و زمان خویش ،  به  جنگ  استبداد  قامت  راست  نموده اند . و  ابلیس مکار هزار چهره  را  در چهار  سوق  تاریخ  به  رسوایی  گرفته  و به بند کشیده اند .   

 خداوندا  !  ؛ به  اعجاز  – کلام  موسی  ، نسیم   جان بخش   نفس مسیحا  و  اعجاز  رسالت   محمد  !  که ، ما  نس
ل   خون  ، دود و  آتش ؛  نسل  فاجعه ،  فاجعه  متواتر ، –  سخت  نیاز مند ایم .  بیش از  هر زمانی  و بیش  از  هر نسلی  در تاریخ  خلقت !

خداوندا !  این  دیار  و این  سرزمین،  زادگاهم  اندیشمند سترگ  زردشت ،  و رزم گاه  کاوه ،  این    روشنفکر  و انقلابی  بزرگ  بوده است  .  و حال من  در این جا،  در این  سرزمین  ، به عنوان   بقایای   از آن نسل بزرگ   ، از انسان  بودنم  در   خجل ام ،  از بودن ام در رنج ام  و از نفس کشیدن ام  در  عذاب . 

خداوندا  هر صبح و شب ،  مغز های مان ، شعور مان ، فکر و اندیشه  های مان  طعمه  خوراک  مار های جادو گرانه ی  ضحاک  گونه ی عصر و زمان من است !

 ضحاک ها  « ارتجاع »  این  دیو  افیونی  هزار  سر و سامان ،  خلق را  منکوب   نموده  و به  زانو  در آورده  است .  خداوندا  ؛  کاوه دیگری می طلبد  تا  کاخ استبدادی  ضحاک  فرو ریزد و زردشت دیگری تا با  اعجاز کلام   گفتار نیک  و کردار نیک  و پندار نیک  ،  به روح و روان مان  حیات دوباره  جاری  بنماید .  

خداوندا  عصر ، عصری نمرود  ها است !  نمرود ها یی  که  نام  و نشان  ترا به  تجارت گرفته اند و خلق ترا  با دم  افسون  و  افیون گونه  خویش  مسحور نموده  و در کام  ابلیس گونه  خویش   فرو کشیده اند .  حقیقت  واژ گون است  و خلق  در  رنج  است و  عذاب گویی  بر قوم  لوط  ،  به جای   بارانی رحمت   می بارد ؛ 

خداوندا !  فرزند آزر ی ؛  ابراهیمی ، بت شکنی ؛  روشنفکر ی مسلح   به سلاح  شعور و شرف !    

 خداوندا ؛  رب من !  

 ای که  اعجاز ات  جاری در کلام  موسی .

ای که  روح اعجاز کننده  ات  جاری در دم   مسیحا ی عیسی .

  ای خداوندگار محمد ؛   به من  توفیق خدمت  به  خلق ات  عنایت  بفرما  !  که ،  بزرگترین  عبادت است .

« افتخار و شرف »  این  یعنی خدمت به  بندگان ات  می باشد  .   خدمت به  ان های که تو ،  بر  آنها  اشرف مخلوقات نام  گذاشته ای .

 خداوندا  ؛  من  و جامعه ام  را  با   اعجاز  قدرت   تشخیص و   انتخابُ  حیات  دوباره عنایت فرما ! که در غیر آن  در  مجموعه  دهکده جهانی ُ ما  مردگانی  بیش نمی باشیم !

+;نوشته شده در ;شنبه هشتم آبان ۱۳۸۹ساعت;۸:۳۸ توسط;میر احمد لومانی; |;

1,106بازدید

۴ دیدگاه »

  1. جواد علودال عقرب ۷, ۱۳۸۹ در ۹:۵۶ ق.ظ -

    جمعه ۷ آبان۱۳۸۹ ساعت: ۹:۵۶

    سلام دوستان
    خداوندا ؛ من و جامعه ام را با اعجاز قدرت تشخیص و انتخابُ حیات دوباره عنایت فرما ! که در غیر آن در مجموعه دهکده جهانی ُ ما مردگانی بیش نمی باشیم !
    ما باید همیشه در هرکاری خود توکل به خدا باشیم

  2. نازیه عقرب ۷, ۱۳۸۹ در ۲:۳۰ ب.ظ -

    جمعه ۷ آبان۱۳۸۹ ساعت: ۱۴:۳۰

    از دور جَللس مونه دیست بندی شِیرِی

    مه قوربانی چیمی نوربندی شِیرِی

    شَوا ره صوب مونوم روزا ره پس شَو

    ده یادی تُوره و لبخندی شِیرِی

    =========
    سلام خوب بودک مخصد منظور شوم ره نه فامیدوم

  3. میر احمد لومانی عقرب ۷, ۱۳۸۹ در ۴:۳۵ ب.ظ -

    جمعه ۷ آبان۱۳۸۹ ساعت: ۱۶:۳۵

    نازیه جان ؛ نازدانه ، دردانه و یگانه جاغوری یک ، سلام بر شما مهربان !
    ممنون از نظر و لطف و چهار بیتی مقبول تان . سبز و نویسا باشید !
    از اینکه من آنقدر بد نوشته ام که شما نفهمیدید ، امید معذرت ام را بپذیرید . کوشش میکنم تا خوب تر بنویسم !

  4. wali عقرب ۷, ۱۳۸۹ در ۵:۲۳ ب.ظ -

    جمعه ۷ آبان۱۳۸۹ ساعت: ۱۷:۲۳

    salam o dorodi be payan khedmati dosti aziz Mer Ahmad .
    khili zeba wa ba mafhom naweshti sar boland bashi