هزینه های سنگین بازی های قومی غنی

عبدالله وطندار ۱۰:۴۷ ب.ظ دیدگاه‌ها خاموش
هزینه های سنگین بازی های قومی غنی

هزینه های سنگین بازی های قومی غنیFB_IMG_1582535567364_1

جنایت هولناک در شفاخانه برچی را همه دیدیدم. زشتی این جنایت را نمی توان بیان کرد. گذشته از بیان خشم و احساس، شخصا این جنایت نفرت انگیز را گیج کننده و مرموز می دانم.

طالبان جنایت نفرت انگیز دیروز در برچی( و ننگرهار ) را شدیدا محکوم کردند، اما اشرف غنی و دوستانش با سراسیمگی خاصی آن را به طالبان ( و دیگر گروه های تروریستی) نسبت دادند، و با استفاده از آن برای نیروهای امنیتی، اعلام حالت تهاجمی کردند. نمی خواهم گمانه زنی کنم، اما ظاهرا چنین به نظر می رسید که گویا دولتمردان، منتظر این دو جنایت بودند تا با زبان تندتر با طالبان اعلام جنگ کنند، تو گویی طالبان تا کنون نمی جنگیدند و جنایت نمی کردند.

دور از ذهن نیست اگر کسانی در دولت به شکلی در جنایت های دیروز دست داشته اند، تا مخالفت غنی با صلح و اعلام حالت تهاجمی تقلبی از سوی او را توجیه کنند. نجات جنگجویان منسوب به داعش از چنگ طالبان و آوردن شان به کابل، هیچ توجیه عقل پسندی نداشت. آیا غنی و دوستانش از این نیروها استفاده سیاسی و… می کنند ؟ چرا هویت و مشخصات تروریستان کشته شده را برای مردم اعلام نمی کنند ؟ اینها کی بودند ؟ اسم شان چه بود ؟ از کجا بودند ؟ و …

برداشت من آن است که فعلا اشرف غنی، گفتگو و صلح با طالبان را به نفع خود و آنچه می خواهد در افغانستان بنا کند نمی داند، پس به هر قیمتی شده جلوی گفتگو و صلح را می گیرد. طالبان، اشرف غنی و تکنوکرات های از غرب برگشته پشتون را خاین می دانند، بارها تاکید کرده اند که آنها با نیروها و کسانی مذاکره می کنند که در افغانستان نفوذ و جایگاه اجتماعی دارند نه با توریست ها. آنها خود را نمایندگان جامعه پشتون می دانند، و قبلا ادعا کرده اند که آنها در مذاکرات احتمالی از این جامعه نمایندگی خواهند کرد. واضح است که این برای اشرف غنی و اطرافیانش قابل قبول نیست. اما اشتباه است اگر فکر کنیم اشرف غنی در پی جنگ واقعی و شکست نظامی طالبان است. فعلا غنی و تیمش به طالبان به عنوان دشمن قدرتمند فعال نیاز دارند تا غیر پشتون ها را دست بسته و وابسته به اداره خود نگهدارند، اما در عین حال خود به حاکمیت شان ادامه بدهند، و پایه های دولت قومی مورد نظرشان را محکم کنند. برای آنها هنوز هم ایجاد حاکمیت قومی اولویت دارد، و واضح است که یک صلح واقعی و یا شکست نظامی طالبان، این کار را عملا ناممکن می کند. گرچند نیروهای امنیتی افغانستان، قدرت شکست دادن طالبان را ندارند، اما اگر واقعا اشرف غنی بخواهد، می تواند این کار را با بسیج مردمی در حوزه های ضد طالب و مسلح کردن این حوزه ها انجام بدهد، اما او هرگز تن به این کار نخواهد داد. او خطر قدرت گیری این حوزه ها برای پروژه ای قومی اش را خطرناکتر از هر خطر دیگر می داند.

کرزی با حمایت فهمیده و نفهمیده غربی ها و جلوی چشم نیروهای سیاسی حوزه های ضد طالب، زمینه های اولیه قدرت گیری طالبان را فراهم کرد. خلیلزاد تمام تلاشش را کرد تا به طالبان مشروعیت بدهد، برای شان تریبیون جهانی فراهم سازد، و رابطه آنها با امریکا و ارتش امریکا را بازسازی کند. اشرف غنی پس از دو دهه روایت سازی و بازی به نفع طالبان، حالا ناگهان آنها را تروریست می خواند و بر علیه شان اعلام جنگ می کند. هزینه های سنگین این بازی های قومی را اما فرزندان غزنی و فاریاب و بدخشان، زنان و کودکان برچی، و انسان های بی دفاع و بی گناه در نقاط دیگر کشور می پردازند.

-

165بازدید

کامنت بسته شده است.