پل آوبرده جاغوری

aobordaپل آوبرده جاغوری
تا سالهای 1354،55 تنها مسیری که سنگماشه را به انگوری وصل مینمود مسیر طولانی وپر کپره وجوی و جرغجور. لومان. توکری گولنگ . زیرک. داوود بود . موترهای باری لاری با چندین تن بارسنگین بخاطر خرابی و طولانی بودن راه اغلب قریب به یک روز را دربرمیگرفت تا این مسیررا طی مینمودند واکثرن شب را در انگوری سپری نموده فردا عازم غزنی یا قندهار میگردیدند.
حاجی عباس هزاره( حاجی توکلی ) مدت ها روی نقشه که این مسیررا کوتاه تربسازد کارکرد.درکابل با انجنیر های راه سازی مشوره های نمود، برای بودجه مصارف آن با حاجی غلام رسول اللهیاری و حاجی نادرترکمنی صحبت نمود آنها وعده دادند که پول مصارف ساخت این پل و سرک را در اختیار حاجی قرارخواهند داد .
حاجی تابستان سال 1354 مسیر انگوری – سنگشانده – داله به سنگماشه را به بررسی گرفت. پل آب برده آن روزها مسیر باریک پیاده رو بود حاجی ابتدا با صاحبان زمین های که در حاشیه سرک قرار داشتند صحبت کرد، تعدادی با خوشرویی اجازه کشیدن سرک را داد بعضی های دیگر نیز با دریافت پول رضایت شان را دادند و اواخر تابستان سال 1355 کار ساخت پل آب برده آغاز گردید.
ازینکه پول زکات و سهم امام از مجرای غیر آخند های محلی مصرف ساختن این پل میگردید تعدادی از آخند های منطقه را بشدت آشفته ساخت.آنها بشکل گروهی عازم کابل گردیدن تا به حاجی نادر و اللهیاری بفهمانند که مصرف نمودن سهم وزکات برای این کارها حرام است. آنها حیله های گوناگون شرعی را بکارانداخت اما نتوانست آن دو مرد را ازکارشان پشیمان سازند برگشتند جاغوری وبه تحریک صاحبان زمین های حاشیه سرک پرداختند ، برای مدتی راه مسدود گردید ولی با وساطت ریش سفیدان ودادن پول بار دیگر قناعت آنها حاصل گردیده راه باز گردید. آقای شیخ وقتی ناکام گردید یکی ازشب های سرد پاییزی با تعدادی از اطرافیانش یکی ازسه ستونهای سیمانی پل که قریب به اکمال رسیده بود را باجبل و پتک و کلنگ ازبیخ ویران نمود اما موثر نیافتاد. پل ساخته شد وموتر های کوچک آمد و شد شان را ازین مسیر آغاز نمودند.هرچند بعدها موسسه های خیریه این پل رابشکل امروزی باز سازی نمودند اما جناب شیخ تا روزهای اخرحیات خود دست از تکفیر و نفرین حاجی توکلی برنداشت.

بشیر بختیاری



دیدگاهها بسته شده است.