گرامیداشت ازسال ۲۰۱۲ (سال انرژی پایدار)

مدبریت ۵:۰۰ ب.ظ ۴

عای حکمت ترکیه

سال ۲۰۱۲ به پیشنهاد سازمان ملل، سال “انرژی پایدار” نام گرفته است و با توجه به نقش محوری انرژی در مباحث محیط زیست و به‌خصوص نیاز فشرده شهرهای بزرگ به انرژی و پیامدهای مصرف سوخت‌های فسیلی یا عواقب ترسناک استفاده از سوخت‌های اتمی که اخیراً تجربه شده است، ذوب شدن یخچال های طبیعی قطبها، تغییرات آب و هوایی قاره ها، خشک سالی های مداوم درنواحی اطراف خط استوا، طوفانهای ویرانگر کاترینا، سوراخ شدن طبقه ازون، افزایش سریع بیابانها، مرگ خاموش هزاران نفر در داخل شهرهای مدرن، کمبود غذا در شاخ آفریقا، آتش سوزیهای متعدد به دلیل افزایش درجه حرارت و گرما، شیوع امراض گوناگون ساری و صدها مشکلات دیگر.

این تغییرات از کجا ایجاد می شود؟ چرا طبیعت مثل گذشته ها خویش را مجددا ترمیم نمی سازد؟ مقصر این همه تغییرات که طبعیت را به زانو در آورده است چیست؟ جای آن دارد که به بحث انرژی پایدار در شهرها توجه ویژه‌ای به عمل آید.

اما موضوع پایداری محیط زیست شهری از توجه صرف به انرژی فراتر می‌رود و بایستی به جنبه‌های دیگر موضوع پایداری نیز به همان اندازه توجه شود. با مروری کوتاه بر بحث پایداری در شهرها و عوامل آن، می‌توان دید که تأمین آن در این محیط‌های به شدت انسان‌ساخت و متکی به منابع مادی و انرژی خارجی، تا چه اندازه میسر است.

مهاجرت از روستاها ارتباط مستقیم و تنگاتنگی با صنعتی شدن شهرها دارد. در حال حاضر بیشتر از نیمی از جمعیت دنیا در شهرها زندگی می کنند. شهرهای که کاملا طفیلی به اطراف خویش و حتی خیلی دورتر محتاج به کشورها و قاره های دیگر اند. وارد می کنند، مصرف می کنند، استهلاک می کنند، اصراف می کنند و سر انجام کثافاتش را در حومه اش می ریزد.

چگونه می‌توان یک شهر سبز و پایدار به وجود آورد؟ این یکی از مباحث مهم زیست‌محیطی امروز است که با توجه به اهمیت زندگی شهری و تمرکز مشکلات محیطی در آنها، هر روز برجسته تر می‌شود.

در بحث پایداری، نظام‌های شهری را معمولاً بایستی نقطه مقابل نظام‌های طبیعی دانست. نظام‌های طبیعی، یعنی اکوسیستم‌ها، اغلب منابع خویش را، از خورشید و بستر خود می‌گیرند. به این ترتیب، ضایعات این نظام‌ها به صورت مستقیم و غیرمستقیم دفع می‌شود و بدون برجا گذاشتن هر گونه تاثیر نامناسب، دوباره به صورت منابع جدید مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اما در شهر، زندگی ساکنان به صورت فشرده و در یک فضای محدود است و نیازهای مادی نیز بایستی به صورت فشرده تأمین شود و این یعنی وابستگی به خارج از شهر برای تأمین منابع و دفع ضایعات. در نتیجه، شهر برای هردوی این نیازمندی‌ها وابسته به فضای بیرون خویش است و همچون یک طفیلی و انگل، منابع را از محیط‌های پیرامونی جذب و اضافاتش را به آنها تخلیه می‌کند.

این تأثیر به صورت روزافزون بر مناطق دورتر و دورتری در حال گسترش است. به‌خصوص در بحث انرژی شهرها از استفاده از منابع انرژی درونزای خود که عمدتاً می‌تواند از خورشید باشد، هرچه دورترشده و بیشتر به انرژی‌های وارداتی متکی گردیده‌اند که اغلب از سوخت‌های فسیلی تأمین می‌شود.

بنا بر آنچه قبلا ذکر شد، شهر به طور اصولی نمی‌تواند یک نظام خودکفای پایدارباشد بلکه کام

1,041بازدید

۴ دیدگاه »

  1. mehdi_davod دلو ۱۴, ۱۳۹۰ در ۱۱:۳۳ ق.ظ -

    جمعه ۱۴ بهمن۱۳۹۰ ساعت: ۱۱:۳۳

    salam hkmat jan zenda hobasi ba karhai hob tan

  2. فهیم رضایی دلو ۱۴, ۱۳۹۰ در ۴:۰۹ ب.ظ -

    جمعه ۱۴ بهمن۱۳۹۰ ساعت: ۱۶:۹

    سلام حکمت عزیز امیدوارم خوب و خوبتر بنویسی. یک پیشنهاد دارم اینکه دیگر ویکیپیدیا را به عنوان منابع و مأخذ استفاده ننمایید به خاطریکه هیچ گونه اعتبار علمی ندارد، مخصوصا با این مقاله که نوشته کرده ای!

  3. Ali Hekmat دلو ۱۵, ۱۳۹۰ در ۱۱:۰۹ ق.ظ -

    شنبه ۱۵ بهمن۱۳۹۰ ساعت: ۱۱:۹

    دوستان گرامی مهدی آقای رضایی سلام

    سپاس از لطف تان که نوشته ناقابل ما مورد پسند تان قرار گرفته است. دوست گرامی آقای رضایی، نظر شما در مورد ویکیپیدیا را تایید می کنم، اما فقط چند آماری را از این مرجع گرفته بودم، مجبورا آنرا ذکر کردم. سپاس از توصیه تان

  4. نصیر دلو ۱۷, ۱۳۹۰ در ۱۱:۰۲ ق.ظ -

    دوشنبه ۱۷ بهمن۱۳۹۰ ساعت: ۱۱:۲

    بهترین مقاله از لحاظ ساختار و نوشتار بود که تا به حال در این سایت خوانده ام. جناب حکمت تشکر از شما. واقعا که لذت بردم و امیدوارشدم. همیشه نویسا و شکوفا باشید. ممنون تان! موفق باشید