یاران ، همتی !

بنام خدا !  

  یاران، همتی !

 همچون  ” لاش  ”  ، در میدان  بز کشی استبداد ، اسیر پنجه ای  بیداد  بوده ایم .  بی وزن  و  بی خاصیت ! 

 گاهی در  تنگی  اوتو له ،  گاهی  در دشت  قره  باغ ؛    گاهی در  نا و ر  و گاهی هم  در بهسود . گاهی  در نقطه ،  نقطه  سرزمین  آبا ئی مان ،  به  سلاخی   گرفته شده ایم  .

  گو یی ؛   بزغاله  ها ئی هستیم   جهت  ذبح شدن.    

هر گاه  ،  کارد    استبداد  را  بر  گلوی  خویش  حس کردیم  ؛  دست  و پا یی  زدیم .   و هذیان گونه ،  ناله  ها یی  سر  دادیم  . درست  همچون ”  لاشه ی  ”   در حال  احتضار ؛  که  ”  کفتار ی ”   تکه ای  از  بدن   اش را  پاره  بنماید …  

 اما ،  بعد از  ”  تقدیر ”  و  ” مجال ” ( زنده  ماندن )  از زیر ساطور  استبداد ،   باز هم  زنده گی  رمه  گونه .   باز هم  دل مرده گی های  تعفن  زا ، و پوسیده  شدن ها  .   

  سکوت  و فراموشی !  و   باز هم  ایستاده   بر   دروازه  استبداد  در انتظار  لبخندی  و  ترحمی  و نوازشی !

باز هم  چرخش  در یک  محور ؛ محور از خود بیگانه گی !

 نه میدانیم  کی هستیم ! کی بوده ایم  ؛ و چه باید باشیم . دوستان ما  کی ها  اند  و  اساس و ریشه  ویرانی ما از کجا  است ؟!.

 و ، مصیبت بار تر  از همه  این که ،  نه میدانیم  که  چه ، میخواهیم  !

 مدتی  طوفان  استبداد  آرام  میگیرد . و  ما  دل خوش مینماییم ؛( ما  و سبد  هیزم  ما . ما و آواره گی  هجرت ، در پی   لقمه  نان  )  خود  و سر نوشت  شوم  خویش را  فراموش می نماییم –  نه  میدانیم که  این  آرامش   ،  طوفان شدید تری  در پی خواهد داشت .  این  آرامش   ،  آرامش  قبل از شکار ما   است  . باور مند به حرف های دهن  پر کن : 

  گرگ  و  گوسفند ،  در  پرتو  ” وحدت  ملی ” !!؟   ؛  حاکمیت  قانون  و دموکراسی !!؟؟  و ،  با ز هم  دهل  کوچی  و  ا تن ملی !؟

      .باز هم بوسه  بر دستان   قصاب  و پناه  بردن   در زیر  ردا   سیاف   ،  گلبدین  و طالب . لگن  و  آفتابه برای  سر دمداران  حزب فاشیستی افغان ملت . به امیدی  که  ،  شاید  قطره ای در کام ما هم  بچکد . قطره ها  چکیده  است  و  خواهد چکید ؛  اما  به  چی  قیمتی !؟

در میان    جمع ما  ،  آن  هائی که ، سری برای جنباندن  دارند .  قشر ارتجاعی  دروازه   سیاف ، گلبدین  و طالب  را  دق الباب  نموده  اند  و  قشر  به  اصطلاح  روشنفکر ،  دروازه  حزب  افغان  ملت را .      

در  طول  تاریخ ،  در طول  اعصار ؛ برای خصم  بره  های  معصوم  و آماده  به  قربانی بیش نه بوده ایم .  اما ،  در جمع یاران  و به  اندرون  حصار ( چار چو )  تحمیل  شده  مان  ، برای ” هم  “،  هر یک خصمی  بوده  ایم در نهایت  قساوت .  

 خصم بر فرق  ما  کوبیده  است  و  ما بر فرق  هم !   خصم  بر ما نیش و  دندان نشان داده است  و  ما ؛ به  همدیگر ! 

 هر گاه ،  قمه ای   قصاب  در آستین   و یا هم در غلاف  بوده است ؛  خود به شرحه نمودن  هم  پرداخته ایم . 

 وای که   چی بیرحمانه  و بی محابا . !    

 غرور منیت  و حمیت  منطقه  ؛ قول و قوبی و شیله  ؛    این طرف  آب  و  آن طرف  آب  ، بر باد  مان  نموده است .

به  خاطر  یک  بیل  خاک ،  از لب  جوی ای   و از دول   زمین  همسایه ، فرق  همدیگر را  شکافته  ایم  . اما ؛  در هنگامه  تاراج  مملکت ، سر نوشت و هستی ؛خواب بوده  ایم ؛  در خواب مرگ .

 قدم  به  قدم  در تضاد هم  .  و   در پی  نفی  همدیگر!   آیینه  وا ر ، در  تقابل  همدیگر .

میوه های  سرزمین استبداد  هستیم  و ثمره استبداد !  بهتر از این  نه میشود .

 مدت ها  است  که  ، در  میدان  سیاست  قدرت  های  استبدادی   قبیله،  مهره  های   ساده  شطرنجی   بیش  نبوده  ایم .  در گذشته  و بخصوص  در حال .           

گاهی  گلبدین  ما را  به بازی گرفته  است و  گاهی سیا ف ؛  گاهی  اشرف  غنی احمد زی؛   و گاهی  هم  جناب کرزی و … گاهی  توبیخ  و قتل  عام   گاهی  نوازش !  گاهی  دشمن  و  گاهی برادر  و گاهی  هم   گوسفند وار   حراج  بر سر هر کوچه  و بازار .

  ا..ی.. و..ا..ی ؛    که چه  بسا  در میدان  بازی  سیاست  به   اندک  ترین  بهای   به  حراج    گذاشته  که  نشده  ایم  !  در  اوج قصابی  هم  تباران  مان ،  اشارت  ابروی  استبداد  و  نوازش کوچک  از وی  ،  ایمان  و اراده  ، خرد و تعقل  از بزرگان  سخت  میان تهی مان  به  تاراج برده است . این  است  ضعف ما . چه در زمان  حاکمیت   عبدالرحمن   و چی در زمان  حاکمیت  طالبانیزم  و چه  در زمان   حاضر …  گاهی به  طالب تسلیم  می شویم!  و  گاهی  هم  آلوده ترین دست را  در خانه ” ملت ”  به  اهتزاز  در می آوریم !

 در سیاست ، همیشه  بازنده  بوده  ایم !  کجا  است  برگ برنده  ما در طول  تاریخ  ؟؟؟

 خدای من!    چقدر  که  در میدان سیاست  به  حاشیه رانده شده  ایم . در سیاست ها  ، هیچگاه  ما  تصمیم  گیرنده  نه بوده  ایم ؛  در محور نه بوده  ایم ؛ بلکه  همواره  همچون  پیاده  شطرنج  از م
ا
   استفاده  شده  است .   آیا  نشانگر خرفتیت و خامی ما نیست ؟؟

گلبدین   ،  طالب  و   سیاف  ،  به  بازی مان  گرفتند و   حال،  دار و دسته  طالبان  نیکتا ئی  دار  فریب مان  می دهند .  مگر خرفتیت  از این  بیشتر هم  می شود ؟!

همین خرفتیت  مان ، میزان   تاثیر  و محک   ارزش گذاری ما ،  در معادلات سیاست   افغانستان تعیین  کننده  معیار ها   بوده  و خواهد  بود   .

چرا  امروز   خارجی  ها   نه می توانند  روی  ملیت های محروم  حساب  باز بنمایند.  جواب  واضح  است !  ما  گیج  و  گن گس و  گول ایم !   ما  از سیاست  به  دور ایم !

 هزاره  امروز درست  همانند  بز در طویله  همدیگر را دارند  شاخ  می زنند  .  و دارند  خود را برای  یک  کشتار جمعی دیگر  مهیا  می کنند . و در این  جا  ان  های که  در رهبریت  نشسته اند مقصر هستند . گرچند  رهبریت   همواره  از متن توده ها سربلند می نمایند .     

به هر پیمانه که جامعه و به خصوص  رهبریت  آن  به سوی  خرد و تعقل گرایی  رو  آورند ، به همان پیمانه  ما در سیاست ها ی داخلی  و جهانی  موفق و تاثیر گذار خواهیم بود .

نزدیک به یک دهه ،  حضور پر رنگ جوامع جهانی در افغانستان  ، فرصت  طلایی بوده  است  که به هدر گرفته   شده است .  اگر همین  فرصت  نفس  کشیدن  از ما  بنابر  عواملی  گرفته  شود ، اخرین  نفس  ها را نیز از دست  خواهیم  داد .

ما کم نبوده و  نیستیم  ؛  ما را کم  زده اند ! 

ما ضعیف نبوده و   نیستیم   ؛  ضعف  ما  از خود بیگانه  شدن  ما  است .  در گم شدن  ما    و در   خرفتیت  ما ن   نهفته است .     ضعف ما  در   باور مند ی  ما   به  ضعیف  بودن  ما   نهفته است . 

ضعف  ما  در انتخاب  غلط ما ،  در   تفکر  غلط ما و در  باور های غلط ما  نهفته  است .

 ما را  حقیر نموده اند  ،  تا خود بزرگ  جلوه نمایند (  برادر بزرگ ؟! )  هم  خنده  دارد و هم گریه ! و این برادر بزرگ را ما  پذیرفتیم .  کوچک بودن ما از همین  جا  آغاز می یابد  . 

 ما  کم  نیستیم  ؛  ما  را  از هم  بریده  اند .  ما  را  قاچ  نموده اند  .  بخش   اعظم   از هزاره  ها  هم  اکنون  هویت  تاجیکی  دارند  . از شمال  کشور گرفته   تا به  جنوب غرب  و  مر کز کشور .  ان  ها هر گز  هم  رغبتی   به  اصالت   هزاره  بودن  خویش  ندارند .  و این  دیگر  وظیفه  و مسئولیت  درد  مند ا ن  ما است  که ،  همت  کنند  و  چاره ای  بیاندیشند .

بخش اعظم از هزاره ها  به اندرون تاجیک ها ، حل شده اند . استبداد  ان قدر ماهرانه  در میدان سیاست  عمل نموده است  که ،  همین برادران  هم ریشه  را  در تقابل  همدیگر   قرار داد ه و خونین  ترین   برخورد های  افتراق انگیز را  ثبت  تاریخ  نموده اند . تا بدان  پیمانه  که ،  هزاره  در دامان  استبداد   پناه  می برد.   اما ،   از  برادر  ، صورت   باز  می گرداند   .  زیرا  از این  ناحیه ،  سیلی ها خورده  است .

دوستان :   زخم  ما  در همین ناحیت   است  که  ” باید ”   التیام  بخشیده  شود ؛ ور نه ، تباه  خواهیم شد !

استبداد ، هر موقع   ، نیاز مند  بوده  است ؛ در میدان  قوچ جنگی ،  هزاره  و تاجیک را  به فرق  به جنگ   هم انداخته  است . ما  خون هم به زمین  ریخته ایم  و  استبداد پایه های  دیکتاتوری  تحکیم  نموده است . . .

  و امروز اگر ( میر احمد) از  اتحاد  بدون   درنگ و بدون  قید شرط  هزاره  و تاجیک  حرفی  به  میان  می  آورد ،  تعداد  هزاره  خرفت  تر از خرفت  ،  میخواهند  ،  زبان  از کام اش بدر آورند  .

برای  باز گشت  به  عظمت  گذشته ، یگانه  آلترناتیو  ،  اتحاد بلا درنگ  فرزندان   فارس  است  و بس ! اگر هم   حرفی از فدرالیزم  در میان باشد ،   متحد  بودن  ما  یک  امر  الزام ی  و حیاتی  به شمار میرود !در غیر ان  در میدان سیاست ،  باز هم  باخت با ما خواهد بود .  و در صورت  عدم  چنین  امر ،  هزاره ها   بیش از همه  اسیب  خواهند دید .       

هزاره  ،  تاجیک  !      فارسی   افتخار مشترک  ما است . 

  فارس ،  خانه  مشترک  ما؛  هویت مشترک  ما ،    اصالت  مشترک  ما  و  نجات  مشترک  ما  می باشد .

  ستــــــــم ؛  درد  مشـــــــــترکــــــ  مـــــــــا   ؛   و،  خــــراســــــــان   خــــــــــــــانه  مشترک  ما  می باشد    اتحاد  و درک  نمودن همدیگر ،  نجات  مشترک  ما است  .

گر چند میدانم !  لبه تیز استبداد،  همواره  معمولا   متوجه هزاره ها بوده است  . اما تاجیک  نیز هر چند گاهی  ،  به  تاراج  رفته  است .

و ،  از همه  مهتر سقوط  کشور و جامعه  در یک  قهقرا   فاجعه آمیز، می باشد .

یگانه  آلترناتیو  اتحاد  و نجات  سرزمین  خراسان  بزرگ ،  موجودیت  قشر  نخبه  روشنفکر ی  این  جامعه  است و بس .  از اندرون این  قشر  باید  همت  کنند و   درفش  کاویان  بر افرازند و  رهبریت واحد ،  به  معرفی گیرند .  انگاه  مطمئنم  که   افغانستان  به سوی  بالنده گی  و سعادت  برای همگان   رهنمون  خواهد گردید .

بزرگان  نوابغ  زبان  فارسی را  که  هم چون اخگر های  بیشمار  در دل آسمان   تاریخ  بشریت  می درخش
ند ، این گوهر های تابناک ،  اگر  از  هر ملیتی  ( تاجیک و یا هزاره )  گرفته   شوند ،  ان  ملیت  یتیم تر از هر یتیمی   بد بخت  ،  بی هویت ،  بد شکل  و بد قواره  خواهند گردید و عریان   خواهند شد . و این  میراث عظیم  فرهنگی  افتخار مشترک  ما است  و  جهت  اتحاد ما   فوندانسیون  ها  زیادی  وجود دارد که ،  باید جستجو شوند  

دیر گاهی  است  که ،  قامت  خراسان  درهم شکسته است .   خداوندا ؛   تهمتن  رستم  دیگری در این  بادیه !!

دیر گاهی  است که ، البرز  لانه  جغد های  شب  گردیده ، و کفتار  ها بر ان  یورش آورده اند .  خداوندا ؛      آرش   کمان  گیری  و  دلاور   کمان  کشی !

 دیر گاهی است که ، هرچند گاهی  در  زیر سم  یورش کرگدن  ها داریم  لگد مال  میشویم  . خداوندا  همتی  و شعوری و…

دیر گاهی است که  ، عیار  گردن کشی  و دلاور  سر فرازی  از این  خطه   قامت بر نه  افراخته است ؛ یاران همتی !

 

+;نوشته شده در ;دوشنبه بیست و چهارم خرداد 1389ساعت;21:24 توسط;میر احمد لومانی; |;


12 دیدگاه برای “یاران ، همتی !
  1. چهارشنبه 26 خرداد1389 ساعت: 11:40
    سلام برار . راستی که ازره تا اکنون برگه برنده سیاست ندارد و به همین منوال اگر پیش برود تا یک قرن دیگر بلی قربان گوی خشتک لمیده ای اوغو با شیم . مردم از مو فرهنگی زاید داره ولی ادم سیاسی کم .

  2. شنبه 29 خرداد1389 ساعت: 4:56
    شاهدان عنی مکوید تاجک ها در افشار هزاران نفر از ما مردم هزاره رابیرحمانه سر بریدن این ها همه زن و بچه بیگناه بو ده در همان روز تعداد از مامردم پشت دروازه ربانی خون خوار صف کشیده برای خوش خد متی چاپولسی این پیروزی راتبر یک بگوید میراحمد لومانی شما هم از همان اجیره های خون خوار استید

  3. شنبه 29 خرداد1389 ساعت: 9:43
    جناب حیدری عزیز سلام ودرود ! ایکاش همین مقاله و دیگر نوشته های این حقیر را درست مطالعه میکردید . موضوع جنایت بار افشار اشتباه عظیم تاریخی ملیت هزاره و تاجیک میباشد . ملیت های که در گذشته افتخارات مشترک داشته اند و در اینده نیز میتواند چنین باشد . من هیچگاهی حساب تمام ملیت تاجیک را با جناب ربانی یکی نه میدانم . هم چنان که حساب تمام ملیت هزاره را با جناب …
    ملیت های تحت ستم باید از حالت بی اعتمادی عبور نمایند و این میسر نه خواهد بود ، مگر با سعی تلاش و خون دل خوردن نخبگان ما . مثال معروفی داریم که میگویند : مرداری کردن را یک لظه است ، اما پاک کردن ان وقت ها نیاز دارد . ما فعلا در معدلات سیاسی همانند گاو ریخ زده هستیم . به همین خاطر پنچ تا لوچک اوغان نیز میتواند بزرگ ترین درد سر هارا برای ما فراهم نماید . نمونه کوچک ان همین موضوع راه گیری ها در مسیر قره باغ و اوتوله و.. میباشند .
    برادر از هر لحاظ برای مان تا به سر حد " واجب بودن " نیاز است تا در گفتگو و تفاهم را با ملیت های تحت ستم ، بخصوص ملیت تاجیک باز نماییم . تاجیک که ان همه هزاره را به اندرون خویش حل نموده است . در غیر آن گوسفندان آماده به ذبح استبدا د خواهیم بود !

  4. شنبه 29 خرداد1389 ساعت: 11:23
    به گفته شهید بابه مزاری من عا شق قیا فه هیچ کسی نیستم هر که به مردم ما احترام گزاشت ما برایشان احترام میگزاریم. برا در میر احمد لو ما نی تا جیگ ها امتحان خودرا داده یک نمو نه اش در همین پار لیمان فیعلی که تا جیگ ها رییاست اش را بر عهده دارد مردم هزاره هیج گو نه منصب ندارد دوم اینکه چرا دانشمندان هزاره دو بار در پارلیمان رای اعتیما د یدست نیاورد ما دست برادری یه تمام ملیت ها در افغا نستان دادیم.

  5. شنبه 29 خرداد1389 ساعت: 22:36
    جناب حیدری عزیز سلام مجدد ! شخصیت های موجود فعلی چی در پارلمان و چی هم در بدنه دولت؛ همان نوچه های اند که از بدنه درخت تنش زا ی جنگ های خونین داخلی دهه های گذشته سر بلند نموده اند . این ها اگر همین فردا نیرو های خارجی از کشور رخت بر بندند ؛ همانند کفتار به جان هم خواهند افتاد . شخصیت ها مطرح کنونی ، امروز و دیروز ما ( تاجیک و هزاره ) خود ، تمام زنده گی و مبارزات شان سرتاسر تنش افرین بوده اند . خواهش میکنم یک کمی روی همین موضوع اخیر تامل نماید . تنش های انه خیلی وصیع و عمیق بوده اند پس چنین شخصیت ها قادر به ایجاد تفاهم به هیچ عنوان نیستند و هم چنان خواهند بود .
    بحث من تکیه بر قشر روشنفکر و چیز فهم ملیت های ستم دیده ، بخصوص ملیت های هزاره و تاجیک که دارای ان همه مفاخر تاریخی هستند ، میباشد . ما برای ایجاد عظمت و باز یابی اقتدار ، راهکار دیگری در پیش نداریم . ویا اگر هم داریم و من نه میدانم خواهش مندم رهنمایی ام نمایید ..

  6. یکشنبه 30 خرداد1389 ساعت: 15:23
    جناب لومانی سلام بر شما !
    در میان دوستان قلم بدست هزاره هستند تعداد اندکی همانند شما برادر که گاه گاهی سینه استبداد را هدف نقد قرار میدهند . نوشته ها به اندرون نسل های جدید به طور حتم راه باز خواهند کرد من به این اطمنان دارم . اما با این وضعیت شغالی فعلا امید وارم تا از فحش و نا سزا های جاهلان نا امید نشوید . اطمنان دارم ان های که در قبال نویشته هایت سنگ اندازی مینمایند در صورت رشد شعور سیاسی در قبال وجدان خویش شرم سار خواهند بود. به همین خواطر زیاد تر به اسم مستعار مینویسند

  7. یکشنبه 30 خرداد1389 ساعت: 18:31
    لومانی عزیز سلام . نظر به مقتضایت زمان ایجاب میکند که اکثریت های محروم همانند هزاره , ازبیک وتا جیک در کنار هم هم دیگر را بپذیرد و اگر نه با ز همان آش و همان کاسه سفالی و گلی .
    مگر یکچیز را فراموش نکنید که صدا از یکدست بلند نمیشود و آنها هم به صدای محرومین لبیک گفته و صادقانه بدون دغل بازی و منا فقت در کنار محرومین باشد و چند پهلو نباشد و ضمنا برادران تا جیک هم باید بداند که بتنهایی وتکتازی اگر پیش برود هرگز موفق نخواهد شد.
    به گفته بابه مزاری : ملیت ما یک ملیت سرفرازی است که میخواهد با تمام اقوام افغا نستان با تفاهم در کنار هم توئم با صلح زندگی کند .

  8. دوشنبه 31 خرداد1389 ساعت: 0:53
    جناب ناروی عزیز (خ)، برادر خوبم سلام ودرود برشما !
    در بحرانی ترین شرایط و طوفانی ترین موقعیت ها ، وظیفه رهبر مدبر و خرد مند آن است که توده و مردم را با حد اقل ترین خسارت و تلفات به ساحل نجات هدایت بنماید . در غیر آن بحران رهبری است و بس . جهان سیاست چنین استدلال ی دارد . برادر ما چه در گزشته و یا حال سخت در بحران داریم به سر میبریم . چی بحران سیاسی و رهبری . من با زبان واضح میگویم که بخش اعظم از هزاره ها، به اندرون تاجیک ها حل شده اند . پس تکلیف ان ها چی میشود . حتی در همین در گیری های نا بخردانه کابل، از هزاره ها ما بر ضد ما استفاده گردید و… بیاییم یک کمی وسیع تر فکر کنیم و کار ساز تر .
    با همین منوال موجود ، ما محصور هستیم ، پراکنده هستیم و آسیب پزیر . طرح جدیدی باید ریخته شود . طرح که دران عظمت ایران باستان و خراسان بزرگ زنده گردد . یک نوع غرور ملی همگانی باید تحریک شود . که برای همگان قابل پذیرش باشد در غیر آن با توبره های گدایی مان همواره در پشت دروازه های قدرت افاغنه به گدایی خواهیم نشست . ناروی عزیز این حرف من نیست درس تاریخ است دیگر …

  9. دوشنبه 31 خرداد1389 ساعت: 1:14
    برادر عزیز جناب حشمت نیک زاد سلام و درود !
    برادر ، من هرانچه را که در توان مندی شعور خویش میبینم ، در جهت پدید اوردن حد اقل ترین جرقه های نور ، در دل این همه تاریکی و وحشت به کار خوهم بست .
    باور بفرمایید این دیگر تعهد مکن است و میثاق من .
    برادر عزیز ؛ همان طوری که اشاره فرموده بودید ، بنده نیز به بیداری نسل های اینده امید وارم و در شرایط کنونی بیشتر مخاطبین ام نسل جوان جامعه و مردم ما میباشند .
    من مینویسم نی از کسی توقع پاداش دارم و نی هم فحش و ناسزا های مخالفان خلل ی بر اراده ام وارد خواهد آورد . و در این میان فقط و فقط از خداوند بزرگ تمنا هدایت دارم و توانمندی . نهایت سپاس از شما برادر عزیز

  10. شنبه 5 تیر1389 ساعت: 11:54
    این … از مدافعه نویسی از جنایت کاران تاجیک هیچ وقت خسته و مانده نمی شود و به صراحت تاکید دارد که این یک روشنگری است و این کار کثیف را یک تعهد و میثاق برای خود می داند !؟ آخر چه کسی باید به این قلم بدست نادان بفهماند که ما نه تاجیک هستیم و نه از نژاد فاسد و فاشیست آریا !؟ ما جز همان زبان مشترک هیچ گونه اشتراکی با قاتلان افشار نداریم ! تازه آیا در کشتار و قتل عام افشار باید ظالم و قاتل را محکوم کرد یا مظلوم و ستمدیده را !!؟ چرا تو بر خلاف همه فکر می کنی که رهبران هزاره بخصوص شهید مزاری در آن فاجعه به جای رهبران جانی شورای نظار مقصر بوده اند !؟ آیا براستی تو بهتر از همه می فهمی و یا ادعای چنین اشتوکانه داری ؟ آیا گاهی از خود پرسیده ای که چزا پس از سالها هنوز شهید مزاری به عنوان یک رهبر واقعی و کاریزماتیک در قلب مردم مظلوم هزاره و تمامی عدالت خواهان وطن و جهان جای دارد !؟ تو کی از این ادعای نابخردانه ات دست برمیداری !؟ چرا بجای مدافعه نویسی از جنایت کاران شورای نظاراز بدبختی های قوم بی چاره ات نمی نویسی !؟ آیا گپ بهتر و تازه تر بلد نیستی !؟ اگر نیستی بهتر است برای همیشه خاموش شوی و دیگر به چرندیات برای همیشه پایان دهی وگرنه این گونه نوشتار ضربه ای مرگ برای این سایت خواهد بود ! پس یا خاموش باش و یا مطالب بهتری ینویس !؟ … !!؟

  11. شنبه 5 تیر1389 ساعت: 15:15
    جناب مظلومی ! (ظالم خان )
    هرگاه مطمئن شوم که جاغوری یک ( نصری ) خانه گردیده و سیاست ترور ، اغوا ، ویرانی و قتل را تعقیب مینماید ، قول شرف میدهم که از این جا رخت بر خواهم بست . دنیای مجازی تنگ نیست ! باور نمایید این ظرفیت موجود هست !
    کوشش نکنید تا هر اندیشه غیر را در نطفه خفه نموده و دیکتاتوری اعمال نمایید .
    قول میدهم که راجع به جریان سیاسی تان بیشتر خواهم نوشت . اگر شعور و درایت داری قلم بگیر و بنویس . در غیر ان واویلا کردن ره به جایی نه خواهد برد تا به کی در چشم مردم خاک پاشیدن بس است خجالت بکش .
    از خون همان تعداد هزتره هایی که مظلومانه و بی گناه کشته اید خجالت بکشید و..

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*