افول افراط گرایی مذهبی

افراط گرایی نوعی انحراف از سلامت اعتدال و میانه روی و در پیش گرفتن اسلوب غیرعقلانی در تعاملات اجتماعی و برخورد با دیگران است و منشأ آن نبودن تعمیق فکری، اختلال های روانی، فرهنگی و اجتماعی است.

افراط گرایی مذهبی، برداشت جزم گرایانه و غیرعقلانی از اسلام و نفی هرگونه اعتقادات و برداشت های مخالف دیگران است که متأسفانه امروز بزرگترین خطر برای امت اسلامی و ملعبه دنیای کفر در میان جوامع اسلامی است. نمود این گونه رویکرد تند و افراط گرایانه هم در جوامع اهل تسنن وجود دارد و هم در جوامع تشیع. حال سوال این است که آیا این رویکرد قابل دوام است یا نه؟

با توجه به اینکه اصل اعتدال و میانه روی از اصول طبیعی و مقتضای فطرت بشری است و مکتب اسلام هم نه تنها بر روی این اصل صحه گذاشته که با توجه به آیات قرآن، بر این اصل بنا شده است و فرهنگ آن مبتنی بر اصل بردباری، سعه صدر و تسالم میباشد، میتوان به این نتیجه رسید که افراط گرایی قابل دوام نیست.

حمایت های گسترده مالی و سیاسی برخی قدرتها و دولت ها با انگیزه های مختلف از جریان های افراط گرایی ممکن است چند صباحی آن ها را سر پا نگهدارد ولی در دراز مدت نمی تواند ادامه حیات آن ها را تضمین کند.

مدتی است که کشورهای افغانستان، سوریه، عراق، لبنان، مصر و شمال آفریقا درگیر افراط گرایی مذهبی شده و مردم این کشورها به شدت از نبود امنیت جانی و روانی و معیشت سالم رنج می برند و از وجود جریان های افراطی و تروریستی خسته شده وجود این جریان ها را نه تنها به حال کشور مفید نمی دانند که آن ها را در تعارض با دین و عمل به برنامه های دینی و عبادی خود می بینند.

خوشبختانه در حال حاضر نشانه های از افول جریان های افراطی و تکفیری مشاهده می شود که نوید بخش فردای بهتر برای امت اسلامی خواهد بود. نشانه های ذیل قابل تعمق است:

1.      محرم امسال در افغانستان ملاهای وهابی در صفحات شمال خصوصا ولایت قندوز به شدت علیه تشیع فعالیت می کردند و بین مردم تبلیغ می کردند که شرکت در مراسم محرم و خوردن نذورات که در این ماه می شود حرام است؛ ولی علی رغم این تبلیغات، شرکت مردم در مراسم محرم و خوردن نذورات امام حسین بی سابقه بوده است.

2.      در بحران سوریه، عربستان و برخی از کشورها تلاش فراوان کردند که به این بحران صبغه مذهبی بدهند و آن را تبدیل به یک جنگ مذهبی نمایند؛ ولی این تبلیغات و تلاش ها نه تنها به خورد مردم سوریه نرفت که مردم سوریه امروز به این باور رسیده اند که بحران سوریه یک توطئه بین المللی و منطقه ای است که دشمنان سوریه آن را طراحی و به اجرا درآورده اند و به همین جهت است که نیروهای معارض سوری به قطب ها و دسته های مختلف تقسیم شده و از یک چارچوب سیاسی متحدی برخوردار نیستند و لذا نمی توانند دوام بیاورند

3.      در عراق بعضی از کشورها خیلی تلاش کردند که وضعیت مشابه سوریه را در این کشور به وجود آورند؛ ولی مردم عراق فریب نخوردند و امروز یک دست در مقابل تکفیری ها ایستاده و از کشور خود دفاع می کنند.



پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*