مراسم گرامی داشت شهید استاد شیخ علی شفا احمدی (انگوری)در شهر قم برگزار شد.

ali1مراسم گرامی‌داشت شهید علی شفا احمدی انگوری(از جمله 5 هزار شهیدی بودند که توسط مزدوران شوروی سابق به درجة رفیع شهادت نائل آمده بود؛ که در این اواخر اسامی‌شان اعلام شده‌اند) در روز جمعه 2/12/92 توسط فرزند شهید جناب حجت الاسلام و المسلمین احمدی و بستگان، مجمع فرهنگی علمای و طلاب جاغوری، علما و طلاب گری، در قم برگزار شد. در این مراسم شخصیت‌های برجسته افغانستانی مقیم قم، علما، طلاب، دانشمندان، دانشجویان، بزرگان و فرهیخته‌گان آن کشور؛ با شمول نمایندة مردم ولایت غزنی جناب دکتر سجادی و نمایندگان دفاتر آیات عظام هر یک نمایندة دفتر ایت الله محقق کابلی، نمایندة ایت الله شیرازی، نمایندة ایت الله سعید حکیم، اقای محقق غزنوی، جمعی از اساتید و رؤسای دانشگاه کشور، مسئولین انجمن‌ها و جمعی از اقشار مختلف مردم و مهاجرین مقیم این کشور؛ شرکت داشتند. با شرکت خود، به مقام شهدا و شهید ارج‌نهادند.

ابتدا مجلس و محفل معنوی توسط قاری محترم جناب اقای سجادی، معطر گردید و سپس برنامه‌های مراسم توسط مجری توانا و فرهیخته جناب اقای دکتر خرمی با چند قطعه شعر و ذکر نکات اخلاقی شهید احمدی، اعلام شد.

زندگی‌نامه شهید احمدی توسط اقای کریمی به خانیش گرفته شد که در این زندگی‌نامه پس از دوران تحصیلی شهید، نکات سازنده‌ و قابل توجهی که در زندگی شهید نهفته بود؛ بیان گردید که به حق مخاطبین تحت تأثیر قرار گرفته بودند.

سپس مداح اهلبیت با ذکر مراثی و توسل به خاندان عصمت و طهارت؛ بر معنویت مجلس افزودند. در پایان با سخنرانی سخنران مجلس توسط دانشمند معزز جناب دکتر عبد المجید ناصری؛ خاتمه پیدا کرد.

که در سخنان جناب دکتر ناصری نکات برجسته‌ی اخلاقی شهید احمدی وجود داشت که به حق رفتار، گفتار و سیره عملی این شهید بر همگان الگوه خواهد بود.

ایشان به عملکرد ابتکاری و نو و تازة شهید اشاره نموده و گفت: احمدی علاوه بر این که یک روحانی برجسته و توانا و دلسوز و مردمی بود؛ آموزش‌های مسائل دینی به بچه‌های مسلمان را وظیفه‌‌ی دینی خود می‌دانست.

وی در ادامه فرمود: شهید محفل ما در دوره‌ای که از نجف اشرف به وطن برگشت؛ در اولین فرصت با وضعیت اقتصادی بسیار اندک توانست مسجد و حسینیه‌ی بی‌نظیری در سطح جاغوری در آن دوره؛ برای آموزش و بر پاداشتن مراسم دینی در منطقه احداث نمود که مردم ناوه از حتقول تا زیرک در روزهای جمعه از مجلس وعظ و مراسم مذهبی از آن استفاده می‌بردند.

شهید محفل ما از این جهت که مردم وضعیت اقتصادی بسیار بدی داشتند در عین حال سردرگم بودند و نمی‌دانستند چه کار کنند؛ رنج می‌برد. ایشان تصمیم به جمع‌آوری بزرگان منطقه نمود و مسئله را با آنان در میان گذاشت و راه‌حلهایی ارائه نمود و به همین جهت تعدادی از جوانان را برای کار در خارج از جاغوری –بندکجکی، و کود برق مزار شریف- بردند و تعدادی را وادار به خیاطی و ساعت‌سازی نمود که هزینه‌ی آن از پول شخصی شهید احمدی تأمین می‌شد. بدون این که سودی برای شهید احمدی داشته باشد و تنها مقصود وی این بود که بتواند مردم را تشویق به کار نماید.

یکی از کارهایی که ایشان در آن روزها روی دست گرفت؛ باغداری و درخت‌کاری بود. با توجه به این که در آن دوره مردم اطلاع کافی از درخت‌کاری و بذر نهال‌ نداشتند؛ ایشان حدود هفت هزار درخت زردآلو کاشته و میوه‌ی آن را در اختیار مردم قرار داد و خود این مسئله حکایت از آموزش عملی شهید به مردم بود.

از ابتکارات دیگر شهید احمدی طبابت و داروسازی بود. وی هنگامی که در میان مردم قدم گذاشت دید که خرافات در بین مردم حاکم است و بسیاری از مردم با اندک بیماری جان خود را از دست می‌دهند و دکتر و دارو هم وجود نداشت اگر هم وجود داشت مردم توان خرید آن را نداشتند؛ دیدن این منظره بر رنج شهید احمدی می‌ا‌فزود؛ ولذا وی تصمیم گرفت که تعدادی از کتابهای طبی را پیدا کرده و خاصیت‌های دارو و راه درمان بیماری مردم را پیدا نماید و در مدتی کوتاه ایشان موفق شد که طبیب بسیار ماهر و حاذق شود که از تمام جاغوری و غزنی جهت معالجه به نزد ایشان می‌آمدند و بسیاری از مردم را مجانی معاینه می‌کرد و بسیاری را که پول دارو و درمان خود را نداشتند؛ پول دارو را هم به آنان می‌‌پرداخت و این کار شهید احمدی اسمش را چه بگذارم واژه‌ای نیافتم.!

و ایشان در آخر اشاره به شهدای جاغوری نمود و گفت: شهدای جاغوری در میان پنج هزار شهید اعلان شده؛ همگی از نخبگان بودند که ضایعه‌ای جبران ناپذیر برای مردم وکشور هستند که جایشان برای هميشه در تاریخ خالی است و یادشان در قلب‌ها جاوید خواهد بود.



پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*