پل سرکاری یا …

پل سرکاری یا …FB_IMG_1587413748188

امروز این عکس پل سرکاری سنگ‌ماشه را در جاغوری نیوز دیدم. اینکه تا هنوز نمیدانم که چرا این پل را سرکاری می‌گویند، بماند سرجایش،
به یاد خاطرات یکی از مجاهدین افتادم. آن بزرگوار قصه می‌کرد که در زمان جهاد ما با مارتول و چپچور به جان این پل افتاده بودیم که به هر قیمت شده آن را ویران کنیم تا تانک‌های شوروی نتواند از روی آن عبور کند! ایشان با پشیمانی این تلاش ابلهانه، می‌گفتند که خیلی تلاش کردیم که پل را ویران کنیم، ولی نتوانستیم کاری از پیش ببریم اما کمی پایه‌ها و پیچ ‌مهره های آن را سست کرده بودیم. او ادعا می‌کرد که حالا این پل چندان اعتباری نیست. چندسال پیش موسسه‌ای آمد و پل را رنگ کرد و شاید ساخت پل را به نام خود کرده و بودجه اش را هم گرفته بودند. نمیدانم که آیا آن موسسه برای محکم کردن پل کاری کرد یا نه.

خدا را شکر مجاهدین آن زمان مانند مجاهدین این دوره به کمک افسران پاکستانی عقل استفاده از کود سیاه را به جای مواد انفجاری پیدا نکرده بودند اگرنه این پل مانند پل های مسیر کابل قندهار به فنا می‌رفت. مجاهدین محترم آن زمان فقط توانستند شیشه‌های مکاتب دولتی را شکستانده و تا حد توان در و پنجره ها را به غارت بردند. آنهایی که این کار هم از رخ‌شان پوره نشده بود، فی سبیل‌الله داخل اداره مکاتب و صنوف درسی دستشویی کلان کرده بودند تا مجاهد بودن خود را ثابت کرده باشند.

آها، یادم نرود، از نشانه‌های جهاد، لاشه سه دستگاه‌ نفربر بی‌تی‌آر روسی هم در سنگماشه موجود است. مردم آنها را تانک‌ می‌گویند. احتمالا این سه دستگاه نقص فنی داشته اند زیرا تا جایی که من آنها را دیده ام، آثار گلوله بر بدنه‌ی آنها وجود ندارد. این نفربر‌ها بدنه ضعیفی دارند و یا گلوله پیکا با هسته تنگستن یا فولاد به راحتی سوراخ می شود چه رسد به دهشکه و تفنگ هایی با کالیبر بالاتر.

الحمدلله به غیر از ظهور گروههای تندرو آدمکش، جهاد ویرانی خاصی را بر مردم تحمیل نکرد، چون اصلا آبادانی نداشتیم که ویرانی هم با خود داشته باشد.

البته جهاد در کنار آفت هایش، برای مردم ما برکاتی هم داشت که نباید از آنها غافل شد.



پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*